Śrīmad-Bhāgavatam
Carried Off in Full View10.53.46-57
4726 / 5136
LinuxTurn pages
Śrīmad-Bhāgavatam · 10.53.46-57
Devanāgarī

नमस्ये त्वाम्बिके ऽभीक्ष्णं स्व-सन्तान-युतां शिवाम्
भूयात् पतिर् मे भगवान् कृष्णस् तद् अनुमोदताम्
अद्भिर् गन्धाक्षतैर् धूपैर् वासः-स्रङ्-माल्य भूषणैः
नानोपहार-बलिभिः प्रदीपावलिभिः पृथक्
विप्र-स्त्रियः पतिमतीस् तथा तैः समपूजयत्
लवणापूप-ताम्बूल- कण्ठ-सूत्र-फलेक्षुभिः
तस्यै स्त्रियस् ताः प्रददुः शेषां युयुजुर् आशिषः
ताभ्यो देव्यै नमश् चक्रे शेषां च जगृहे वधूः
मुनि-व्रतम् अथ त्यक्त्वा निश्चक्रामाम्बिका-गृहात्
प्रगृह्य पाणिना भृत्यां रत्न-मुद्रोपशोभिना
तां देव-मायाम् इव धीर-मोहिनीं सु-मध्यमां कुण्डल-मण्डिताननाम्
श्यामां नितम्बार्पित-रत्न-मेखलां व्यञ्जत्-स्तनीं कुन्तल-शङ्कितेक्षणाम्
शुचि-स्मितां बिम्ब-फलाधर-द्युति- शोणायमान-द्विज-कुन्द-कुड्मलाम्
पदा चलन्तीं कल-हंस-गामिनीं सिञ्जत्-कला-नूपुर-धाम-शोभिना
विलोक्य वीरा मुमुहुः समागता यशस्विनस् तत्-कृत-हृच्-छयार्दिताः
यां वीक्ष्य ते नृपतयस् तद् उदार-हास- व्रीदावलोक-हृत-चेतस उज्झितास्त्राः
पेतुः क्षितौ गज-रथाश्व-गता विमूढा यात्रा-च्छलेन हरये ऽर्पयतीं स्व-शोभाम्
सैवं शनैश् चलयती चल-पद्म-कोशौ प्राप्तिं तदा भगवतः प्रसमीक्षमाणा
उत्सार्य वाम-करजैर् अलकान् अपङ्गैः प्राप्तान् ह्रियैक्षत नृपान् ददृशे ऽच्युतं च
तां राज-कन्यां रथम् आरुरक्षतीं जहार कृष्णो द्विषतां समीक्षताम्
रथं समारोप्य सुपर्ण-लक्षणं राजन्य-चक्रं परिभूय माधवः
ततो ययौ राम-पुरोगमः शनैः शृगाल-मध्याद् इव भाग-हृद् धरिः
तं मानिनः स्वाभिभवं यशः-क्षयं
परे जरासन्ध-मुखा न सेहिरे
अहो धिग् अस्मान् यश आत्त-धन्वनां
गोपैर् हृतं केशरिणां मृगैर् इव

Transliteration (IAST)

namasye tvāmbike 'bhīkṣṇaṃ sva-santāna-yutāṃ śivām
bhūyāt patir me bhagavān kṛṣṇas tad anumodatām
adbhir gandhākṣatair dhūpair vāsaḥ-sraṅ-mālya bhūṣaṇaiḥ
nānopahāra-balibhiḥ pradīpāvalibhiḥ pṛthak
vipra-striyaḥ patimatīs tathā taiḥ samapūjayat
lavaṇāpūpa-tāmbūla- kaṇṭha-sūtra-phalekṣubhiḥ
tasyai striyas tāḥ pradaduḥ śeṣāṃ yuyujur āśiṣaḥ
tābhyo devyai namaś cakre śeṣāṃ ca jagṛhe vadhūḥ
muni-vratam atha tyaktvā niścakrāmāmbikā-gṛhāt
pragṛhya pāṇinā bhṛtyāṃ ratna-mudropaśobhinā
tāṃ deva-māyām iva dhīra-mohinīṃ su-madhyamāṃ kuṇḍala-maṇḍitānanām
śyāmāṃ nitambārpita-ratna-mekhalāṃ vyañjat-stanīṃ kuntala-śaṅkitekṣaṇām
śuci-smitāṃ bimba-phalādhara-dyuti- śoṇāyamāna-dvija-kunda-kuḍmalām
padā calantīṃ kala-haṃsa-gāminīṃ siñjat-kalā-nūpura-dhāma-śobhinā
vilokya vīrā mumuhuḥ samāgatā yaśasvinas tat-kṛta-hṛc-chayārditāḥ
yāṃ vīkṣya te nṛpatayas tad udāra-hāsa- vrīdāvaloka-hṛta-cetasa ujjhitāstrāḥ
petuḥ kṣitau gaja-rathāśva-gatā vimūḍhā yātrā-cchalena haraye 'rpayatīṃ sva-śobhām
saivaṃ śanaiś calayatī cala-padma-kośau prāptiṃ tadā bhagavataḥ prasamīkṣamāṇā
utsārya vāma-karajair alakān apaṅgaiḥ prāptān hriyaikṣata nṛpān dadṛśe 'cyutaṃ ca
tāṃ rāja-kanyāṃ ratham ārurakṣatīṃ jahāra kṛṣṇo dviṣatāṃ samīkṣatām
rathaṃ samāropya suparṇa-lakṣaṇaṃ rājanya-cakraṃ paribhūya mādhavaḥ
tato yayau rāma-purogamaḥ śanaiḥ śṛgāla-madhyād iva bhāga-hṛd dhariḥ
taṃ māninaḥ svābhibhavaṃ yaśaḥ-kṣayaṃ
pare jarāsandha-mukhā na sehire
aho dhig asmān yaśa ātta-dhanvanāṃ
gopair hṛtaṃ keśariṇāṃ mṛgair iva

Word-by-word
SanskritIASTMeaning
नमस्ये त्वा अम्बिके अभीक्ष्णम् स्व-सन्तान-युताम् शिवाम्namasye tvā ambike abhīkṣṇam sva-santāna-yutām śivām«я снова и снова кланяюсь тебе, о Амбика, благая, с твоим потомством;; кланяюсь тебе, Амбика, многократно своимпотомствомсопровождаемой благой
भूयात् पतिः मे भगवान् कृष्णः तत् अनुमोदताम्bhūyāt patiḥ me bhagavān kṛṣṇaḥ tat anumodatāmда будет супругом моим Владыка Кришна; да будет то одобрено [тобою]»; да будет супруг мой Владыка Кришна, то да будет одобрено
अद्भिः गन्ध-अक्षतैः धूपैः वासः-स्रक्-माल्य-भूषणैःadbhiḥ gandha-akṣataiḥ dhūpaiḥ vāsaḥ-srak-mālya-bhūṣaṇaiḥводою, благовониями, целыми зёрнами, курениями, одеждами, венками, гирляндами и уборами; водами благовониями-зёрнами курениями одеждо-венко-гирляндо-уборами
नाना-उपहार-बलिभिः प्रदीप-आवलिभिः पृथक्nānā-upahāra-balibhiḥ pradīpa-āvalibhiḥ pṛthakразными подношениями и дарами, рядами светильников — по отдельности; разными подношениями-дарами светильниковрядами отдельно
विप्र-स्त्रियः पति-मतीः तथा तैः समपूजयत्vipra-striyaḥ pati-matīḥ tathā taiḥ samapūjayatтак же она почтила ими жён брахманов, имеющих супругов,; брахманов жён супружних так же теми почтила
लवण-अपूप-ताम्बूल-कण्ठ-सूत्र-फल-इक्षुभिःlavaṇa-apūpa-tāmbūla-kaṇṭha-sūtra-phala-ikṣubhiḥсолью, лепёшками, бетелем, шейными шнурами, плодами и сахарным тростником; солью-лепёшками-бетелем-шейнымшнуром-плодами-тростником
तस्यै स्त्रियः ताः प्रददुः शेषाम् युयुजुः आशिषःtasyai striyaḥ tāḥ pradaduḥ śeṣām yuyujuḥ āśiṣaḥте женщины дали ей остатки [подношения] и присоединили благопожелания; ей женщины те дали остаток присоединили благопожелания
ताभ्यः देव्यै नमः चक्रे शेषाम् च जगृहे वधूःtābhyaḥ devyai namaḥ cakre śeṣām ca jagṛhe vadhūḥим и богине невеста поклонилась и приняла остаток; им богине поклон сделала остаток же приняла невеста
मुनि-व्रतम् अथ त्यक्त्वा निश्चक्राम अम्बिका-गृहात्muni-vratam atha tyaktvā niścakrāma ambikā-gṛhātзатем, оставив обет молчальника, она вышла из дома Амбики,; молчальника обет затем оставив вышла Амбики из дома
प्रगृह्य पाणिना भृत्याम् रत्न-मुद्रा-उपशोभिनाpragṛhya pāṇinā bhṛtyām ratna-mudrā-upaśobhināвзяв рукою, украшенною самоцветным перстнем, [руку] служанки; взяв рукою служанку самоцветноперстнемукрашенною
ताम् देव-मायाम् इव धीर-मोहिनीम् सु-मध्यमाम् कुण्डल-मण्डित-आननाम्tām deva-māyām iva dhīra-mohinīm su-madhyamām kuṇḍala-maṇḍita-ānanāmеё — как божественную майю, обольщающую стойких, тонкостанную, с лицом, украшенным серьгами,; её божественную майю словно стойкихобольщающую тонкостанную серьгамиукрашенноликую
श्यामाम् नितम्ब-अर्पित-रत्न-मेखलाम् व्यञ्जत्-स्तनीम् कुन्तल-शङ्कित-ईक्षणाम्śyāmām nitamba-arpita-ratna-mekhalām vyañjat-stanīm kuntala-śaṅkita-īkṣaṇāmсмуглую, с самоцветным поясом на бёдрах, с проступающею грудью, с глазами, [полу]скрытыми кудрями; смуглую на бёдрах положенносамоцветнопоясную проступающегрудную кудрямиприкрытовзорную
शुचि-स्मिताम् बिम्ब-फल-अधर-द्युति-शोणायमान-द्विज-कुन्द-कुड्मलाम्śuci-smitām bimba-phala-adhara-dyuti-śoṇāyamāna-dvija-kunda-kuḍmalāmс чистою улыбкой, [у которой] от блеска уст, [алых], как плод бимбы, алели зубы — бутоны кунды,; чистоулыбчивую бимбыплодаустблескомалеющезубокундобутонную
पदा चलन्तीम् कल-हंस-गामिनीम् सिञ्जत्-कला-नूपुर-धाम-शोभिनाpadā calantīm kala-haṃsa-gāminīm siñjat-kalā-nūpura-dhāma-śobhināидущую пешком, с походкою лебедя, сияющую блеском звенящих ножных колец; стопою идущую лебедепоступную звенящеколечноблескосияющую
विलोक्य वीराः मुमुहुः समागताः यशस्विनः तत्-कृत-हृत्-शय-अर्दिताःvilokya vīrāḥ mumuhuḥ samāgatāḥ yaśasvinaḥ tat-kṛta-hṛt-śaya-arditāḥувидев [её], сошедшиеся герои, славные, обмерли, истерзанные вызванною ею страстью;; увидев герои обмерли сошедшиеся славные еювызваннострастьютерзаемые
याम् वीक्ष्य ते नृपतयः तत्-उदार-हास-व्रीडा-अवलोक-हृत-चेतसः उज्झित-अस्त्राःyām vīkṣya te nṛpatayaḥ tat-udāra-hāsa-vrīḍā-avaloka-hṛta-cetasaḥ ujjhita-astrāḥувидев которую, те цари, чьи сознания похищены её щедрою улыбкой и застенчивым взглядом, выронили оружие; которую увидев те цари её щедроулыбкозастенчивовзглядомпохищенносознательные выпущенооружные
पेतुः क्षितौ गज-रथ-अश्व-गताः विमूढाः यात्रा-छलेन हरये अर्पयतीम् स्व-शोभाम्petuḥ kṣitau gaja-ratha-aśva-gatāḥ vimūḍhāḥ yātrā-chalena haraye arpayatīm sva-śobhāmпали на землю, бывшие на слонах, колесницах и конях, обеспамятевшие; [она же], под видом шествия отдающая свою красу Хари,; пали на землю на слонах-колесницах-конях бывшие обеспамятевшие шествия предлогом Хари отдающую свою красу
सा एवम् शनैः चलयती चल-पद्म-कोशौ प्राप्तिम् तदा भगवतः प्रसमीक्षमाणाsā evam śanaiḥ calayatī cala-padma-kośau prāptim tadā bhagavataḥ prasamīkṣamāṇāмедленно переставляя движущиеся чаши лотосов [стоп], высматривая тогда прибытие Владыки; она так медленно движущая движущиелотосачаши прибытие тогда Владыки высматривающая
उत्सार्य वाम-कर-जैः अलकान् अपाङ्गैः प्राप्तान् ह्रिया ऐक्षत नृपान् ददृशे अच्युतम् चutsārya vāma-kara-jaiḥ alakān apāṅgaiḥ prāptān hriyā aikṣata nṛpān dadṛśe acyutam caотведя ногтями левой руки кудри, со стыдом взглянула искоса на прибывших царей — и увидела Ачьюту; отведя левой руки ногтями кудри уголками глаз прибывших со стыдом взглянула царей, увидела Ачьюту же
ताम् राज-कन्याम् रथम् आरु-रक्षतीम् जहार कृष्णः द्विषताम् समीक्षताम्tām rāja-kanyām ratham āru-rakṣatīm jahāra kṛṣṇaḥ dviṣatām samīkṣatāmту царевну, [уже] всходившую на колесницу, Кришна похитил на глазах у врагов; ту царевну на колесницу всходящую похитил Кришна врагов смотрящих
रथम् समारोप्य सुपर्ण-लक्षणम् राजन्य-चक्रम् परिभूय माधवःratham samāropya suparṇa-lakṣaṇam rājanya-cakram paribhūya mādhavaḥподняв [её] на колесницу со знаком Супарны, пренебрёгши кругом царей, Мадхава; колесницу подняв Супарнызнаковую царей круг презрев Мадхава
ततः ययौ राम-पुरोगमः शनैः शृगाल-मध्यात् इव भाग-हृत् हरिःtataḥ yayau rāma-purogamaḥ śanaiḥ śṛgāla-madhyāt iva bhāga-hṛt hariḥзатем поехал, ведомый Рамою, медленно — как лев, уносящий добычу из среды шакалов; затем поехал Рамою предводимый медленно шакалов из среды словно долюуносящий лев
तम् मानिनः स्व-अभिभवम् यशः-क्षयम् परे जरासन्ध-मुखाः न सेहिरेtam māninaḥ sva-abhibhavam yaśaḥ-kṣayam pare jarāsandha-mukhāḥ na sehireтого [не стерпели] гордые: своё поражение и гибель славы враги во главе с Джарасандхою не стерпели; то гордые своё поражение славыгибель враги Джарасандхаглавные не стерпели
अहो धिक् अस्मान् यशः आत्त-धन्वनाम् गोपैः हृतम् केशरिणाम् मृगैः इवaho dhik asmān yaśaḥ ātta-dhanvanām gopaiḥ hṛtam keśariṇām mṛgaiḥ iva«о, тьфу на нас! слава нас, взявшихся за луки, похищена пастухами — как у львов оленями»; о, тьфу на нас, слава взявшихлуки пастухами похищенная львов оленями словно
Translation

«„Я снова и снова кланяюсь тебе, о Амбика, благая, с твоим потомством; да будет супругом моим Владыка Кришна; да будет то одобрено [тобою]“. Водою, благовониями, целыми зёрнами, курениями, одеждами, венками, гирляндами и уборами, разными подношениями и дарами, рядами светильников — по отдельности — так же она почтила ими жён брахманов, имеющих супругов, — солью, лепёшками, бетелем, шейными шнурами, плодами и сахарным тростником. Те женщины дали ей остатки [подношения] и присоединили благопожелания; им и богине невеста поклонилась и приняла остаток. Затем, оставив обет молчальника, она вышла из дома Амбики, взяв рукою, украшенною самоцветным перстнем, [руку] служанки. Её — как божественную майю, обольщающую стойких, тонкостанную, с лицом, украшенным серьгами, смуглую, с самоцветным поясом на бёдрах, с проступающею грудью, с глазами, [полу]скрытыми кудрями, с чистою улыбкой, [у которой] от блеска уст, [алых], как плод бимбы, алели зубы — бутоны кунды, идущую пешком, с походкою лебедя, сияющую блеском звенящих ножных колец, — увидев [её], сошедшиеся герои, славные, обмерли, истерзанные вызванною ею страстью; увидев которую, те цари, чьи сознания похищены её щедрою улыбкой и застенчивым взглядом, выронили оружие, пали на землю, бывшие на слонах, колесницах и конях, обеспамятевшие; [она же], под видом шествия отдающая свою красу Хари, медленно переставляя движущиеся чаши лотосов [стоп], высматривая тогда прибытие Владыки, отведя ногтями левой руки кудри, со стыдом взглянула искоса на прибывших царей — и увидела Ачьюту. Ту царевну, [уже] всходившую на колесницу, Кришна похитил на глазах у врагов; подняв [её] на колесницу со знаком Супарны, пренебрёгши кругом царей, Мадхава затем поехал, ведомый Рамою, медленно — как лев, уносящий добычу из среды шакалов. Того [не стерпели] гордые: своё поражение и гибель славы враги во главе с Джарасандхою не стерпели: „О, тьфу на нас! Слава нас, взявшихся за луки, похищена пастухами — как у львов оленями“».

Version

6e0668cee8bd · published Aug 15, 2026, 10:00:00 PM UTC

Available inRU

Page between verses with