वैशंपायन उवाच
अर्जुनेनैवम् उक्तस् तु वैराटिर् हेमभूषितान् ॥
चोदयाम् आस तान् अश्वान् भारद्वाजरथं प्रति ॥
तम् आपतन्तं वेगेन पाण्डवं रथिनां वरम् ॥
द्रोणः प्रत्युद्ययौ पार्थं मत्तो मत्तम् इव द्विपम् ॥
ततः प्राध्मापयच् छङ्खं भेरीशतनिनादितम् ॥
प्रचुक्षुभे बलं सर्वम् उद्धूत इव सागरः ॥
अथ शोणान् सदश्वांस् तान् हंसवर्णैर् मनोजवैः ॥
मिश्रितान् समरे दृष्ट्वा व्यस्मयन्त रणे जनाः ॥
तौ रथौ वीर्यसंपन्नौ दृष्ट्वा संग्राममूर्धनि ॥
आचार्यशिष्याव् अजितौ कृतविद्यौ मनस्विनौ ॥
समाश्लिष्टौ तदान्योन्यं द्रोणपार्थौ महाबलौ ॥
दृष्ट्वा प्राकम्पत मुहुर् भरतानां महद् बलम् ॥
हर्षयुक्तस् तथा पार्थः प्रहसन्न् इव वीर्यवान् ॥
रथं रथेन द्रोणस्य समासाद्य महारथः ॥
अभिवाद्य महाबाहुः सान्त्वपूर्वम् इदं वचः ॥
उवाच श्लक्ष्णया वाचा कौन्तेयः परवीरहा ॥
उषिताः स्म वने वासं प्रतिकर्म चिकीर्षवः ॥
कोपं नार्हसि नः कर्तुं सदा समरदुर्जय ॥
अहं तु प्रहृते पूर्वं प्रहरिष्यामि ते ऽनघ ॥
इति मे वर्तते बुद्धिस् तद् भवान् कर्तुम् अर्हति ॥
vaiśaṃpāyana uvāca
arjunenaivam uktas tu vairāṭir hemabhūṣitān ||
codayām āsa tān aśvān bhāradvājarathaṃ prati ||
tam āpatantaṃ vegena pāṇḍavaṃ rathināṃ varam ||
droṇaḥ pratyudyayau pārthaṃ matto mattam iva dvipam ||
tataḥ prādhmāpayac chaṅkhaṃ bherīśatanināditam ||
pracukṣubhe balaṃ sarvam uddhūta iva sāgaraḥ ||
atha śoṇān sadaśvāṃs tān haṃsavarṇair manojavaiḥ ||
miśritān samare dṛṣṭvā vyasmayanta raṇe janāḥ ||
tau rathau vīryasaṃpannau dṛṣṭvā saṃgrāmamūrdhani ||
ācāryaśiṣyāv ajitau kṛtavidyau manasvinau ||
samāśliṣṭau tadānyonyaṃ droṇapārthau mahābalau ||
dṛṣṭvā prākampata muhur bharatānāṃ mahad balam ||
harṣayuktas tathā pārthaḥ prahasann iva vīryavān ||
rathaṃ rathena droṇasya samāsādya mahārathaḥ ||
abhivādya mahābāhuḥ sāntvapūrvam idaṃ vacaḥ ||
uvāca ślakṣṇayā vācā kaunteyaḥ paravīrahā ||
uṣitāḥ sma vane vāsaṃ pratikarma cikīrṣavaḥ ||
kopaṃ nārhasi naḥ kartuṃ sadā samaradurjaya ||
ahaṃ tu prahṛte pūrvaṃ prahariṣyāmi te 'nagha ||
iti me vartate buddhis tad bhavān kartum arhati ||
Uttara drove the chariot to where Drona stood. The teacher advanced to meet him, like a maddened elephant. Arjuna blew his conch, and the whole army trembled at the sound. Drawing near, Partha respectfully greeted Drona and said: 'We have dwelt in the forest as was ordained; now we wish for reparation. Do not be angry with me. Until you strike me first, I will not strike you.'
2a16c5c04f74 · published Jul 16, 2026, 6:42:56 PM UTC
Available inRUENPage between verses with
The bow before battle is no mere formality. Arjuna keeps the bearing of a disciple, yet does not abandon his duty to restore justice.