स तैर् अभ्यर्द्यमानस् तु भीमसेनो महाबलः ॥
तेषाम् आपततां क्षिप्रं सुतानां ते नराधिप ॥
रथैः पञ्चाशता सार्धं पञ्चाशन् न्यहनद् रथान् ॥
विवित्सोस् तु ततः क्रुद्धो भल्लेनापाहरच् छिरः ॥
सकुण्डलशिरस्त्राणं पूर्णचन्द्रोपमं तदा ॥
भीमेन च महाराज स पपात हतो भुवि ॥
तं दृष्ट्वा निहतं शूरं भ्रातरः सर्वतः प्रभो ॥
अभ्यद्रवन्त समरे भीमं भीमपराक्रमम् ॥
ततो ऽपराभ्यां भल्लाभ्यां पुत्रयोस् ते महाहवे ॥
जहार समरे प्राणान् भीमो भीमपराक्रमः ॥
तौ धराम् अन्वपद्येतां वातरुग्णाव् इव द्रुमौ ॥
विकटश् च समश् चोभौ देवगर्भसमौ नृप ॥
ततस् तु त्वरितो भीमः क्राथं निन्ये यमक्षयम् ॥
नाराचेन सुतीक्ष्णेन स हतो न्यपतद् भुवि ॥
हाहाकारस् ततस् तीव्रः संबभूव जनेश्वर ॥
वध्यमानेषु ते राजंस् तदा पुत्रेषु धन्विषु ॥
तेषां संलुलिते सैन्ये भीमसेनो महाबलः ॥
नन्दोपनन्दौ समरे प्रापयद् यमसादनम् ॥
ततस् ते प्राद्रवन् भीताः पुत्रास् ते विह्वलीकृताः ॥
भीमसेनं रणे दृष्ट्वा कालान्तकयमोपमम् ॥
पुत्रांस् ते निहतान् दृष्ट्वा सूतपुत्रो महामनाः ॥
हंसवर्णान् हयान् भूयः प्राहिणोद् यत्र पाण्डवः ॥
ते प्रेषिता महाराज मद्रराजेन वाजिनः ॥
भीमसेनरथं प्राप्य समसज्जन्त वेगिताः ॥
स संनिपातस् तुमुलो घोररूपो विशां पते ॥
आसीद् रौद्रो महाराज कर्णपाण्डवयोर् मृधे ॥
दृष्ट्वा मम महाराज तौ समेतौ महारथौ ॥
आसीद् बुद्धिः कथं नूनम् एतद् अद्य भविष्यति ॥
sa tair abhyardyamānas tu bhīmaseno mahābalaḥ ||
teṣām āpatatāṃ kṣipraṃ sutānāṃ te narādhipa ||
rathaiḥ pañcāśatā sārdhaṃ pañcāśan nyahanad rathān ||
vivitsos tu tataḥ kruddho bhallenāpāharac chiraḥ ||
sakuṇḍalaśirastrāṇaṃ pūrṇacandropamaṃ tadā ||
bhīmena ca mahārāja sa papāta hato bhuvi ||
taṃ dṛṣṭvā nihataṃ śūraṃ bhrātaraḥ sarvataḥ prabho ||
abhyadravanta samare bhīmaṃ bhīmaparākramam ||
tato 'parābhyāṃ bhallābhyāṃ putrayos te mahāhave ||
jahāra samare prāṇān bhīmo bhīmaparākramaḥ ||
tau dharām anvapadyetāṃ vātarugṇāv iva drumau ||
vikaṭaś ca samaś cobhau devagarbhasamau nṛpa ||
tatas tu tvarito bhīmaḥ krāthaṃ ninye yamakṣayam ||
nārācena sutīkṣṇena sa hato nyapatad bhuvi ||
hāhākāras tatas tīvraḥ saṃbabhūva janeśvara ||
vadhyamāneṣu te rājaṃs tadā putreṣu dhanviṣu ||
teṣāṃ saṃlulite sainye bhīmaseno mahābalaḥ ||
nandopanandau samare prāpayad yamasādanam ||
tatas te prādravan bhītāḥ putrās te vihvalīkṛtāḥ ||
bhīmasenaṃ raṇe dṛṣṭvā kālāntakayamopamam ||
putrāṃs te nihatān dṛṣṭvā sūtaputro mahāmanāḥ ||
haṃsavarṇān hayān bhūyaḥ prāhiṇod yatra pāṇḍavaḥ ||
te preṣitā mahārāja madrarājena vājinaḥ ||
bhīmasenarathaṃ prāpya samasajjanta vegitāḥ ||
sa saṃnipātas tumulo ghorarūpo viśāṃ pate ||
āsīd raudro mahārāja karṇapāṇḍavayor mṛdhe ||
dṛṣṭvā mama mahārāja tau sametau mahārathau ||
āsīd buddhiḥ kathaṃ nūnam etad adya bhaviṣyati ||
Теснимый ими, великосильный Бхимасена быстро уничтожил пятьдесят колесниц вместе с пятьюдесятью колесницами твоих нападающих сыновей, о владыка людей. Разгневанный, он бхаллой снёс голову Вивитсу, с серьгами и шлемом, подобную полной луне; убитый Бхимой, тот пал на землю. Увидев этого героя убитым, его братья со всех сторон бросились в сражении на Бхиму страшного подвига. Тогда двумя другими бхаллами грозный Бхима унёс жизни двух твоих сыновей в великой битве. Виката и Сама, оба прекрасные, пали на землю, как деревья, сломленные ветром. Затем поспешный Бхима очень острой нарачей отправил Кратху в обитель Ямы, и тот, убитый, упал на землю. Когда твои сыновья-лучники погибали, поднялся страшный вопль, владыка людей. Когда их войско пришло в смятение, великосильный Бхимасена в бою отправил Нанду и Упананду в обитель Ямы. Тогда твои сыновья, испуганные и растерянные, побежали, увидев в бою Бхимасену, подобного Кале, Антаке и Яме. Увидев убитыми твоих сыновей, великодушный сын суты снова направил белых коней туда, где был Пандава. Посланные царём мадров, стремительные кони достигли колесницы Бхимасены и столкнулись с ней. Схватка Карны и Пандавы была шумной, ужасной видом и свирепой, великий царь. Увидев, как эти два махаратхи сошлись, я подумал: ‘Чем же это сегодня кончится?’»
505f5f76be4d · published Jun 20, 2026, 5:56:58 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Бхима исполняет свою страшную клятву постепенно: каждый павший сын Дхритараштры приближает расплату. Дурьодхана посылает братьев спасать Карну, но они сами становятся жертвами огня, к которому были посланы.