दिष्ट्या राजंस् त्वम् अद्येमाम् अखिलां भोक्ष्यसे महीम् ॥
आत्मजान् क्षत्रधर्मेण संप्रदाय यमाय वै ॥
दिष्ट्या त्वं पार्थ कुशली मत्तमातङ्गगामिनम् ॥
अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रं न स्मरिष्यसि ॥
आत्मजांस् तेन धर्मेण श्रुत्वा शूरान् निपातितान् ॥
उपप्लव्ये मया सार्धं दिष्ट्या त्वं न स्मरिष्यसि ॥
प्रसुप्तानां वधं श्रुत्वा द्रौणिना पापकर्मणा ॥
शोकस् तपति मां पार्थ हुताशन इवाशयम् ॥
तस्य पापकृतो द्रौणेर् न चेद् अद्य त्वया मृधे ॥
ह्रियते सानुबन्धस्य युधि विक्रम्य जीवितम् ॥
इहैव प्रायम् आसिष्ये तन् निबोधत पाण्डवाः ॥
न चेत् फलम् अवाप्नोति द्रौणिः पापस्य कर्मणः ॥
एवम् उक्त्वा ततः कृष्णा पाण्डवं प्रत्युपाविशत् ॥
युधिष्ठिरं याज्ञसेनी धर्मराजं यशस्विनी ॥
diṣṭyā rājaṃs tvam adyemām akhilāṃ bhokṣyase mahīm ||
ātmajān kṣatradharmeṇa saṃpradāya yamāya vai ||
diṣṭyā tvaṃ pārtha kuśalī mattamātaṅgagāminam ||
avāpya pṛthivīṃ kṛtsnāṃ saubhadraṃ na smariṣyasi ||
ātmajāṃs tena dharmeṇa śrutvā śūrān nipātitān ||
upaplavye mayā sārdhaṃ diṣṭyā tvaṃ na smariṣyasi ||
prasuptānāṃ vadhaṃ śrutvā drauṇinā pāpakarmaṇā ||
śokas tapati māṃ pārtha hutāśana ivāśayam ||
tasya pāpakṛto drauṇer na ced adya tvayā mṛdhe ||
hriyate sānubandhasya yudhi vikramya jīvitam ||
ihaiva prāyam āsiṣye tan nibodhata pāṇḍavāḥ ||
na cet phalam avāpnoti drauṇiḥ pāpasya karmaṇaḥ ||
evam uktvā tataḥ kṛṣṇā pāṇḍavaṃ pratyupāviśat ||
yudhiṣṭhiraṃ yājñasenī dharmarājaṃ yaśasvinī ||
Драупади сказала: «К счастью, о царь, сегодня ты будешь владеть всей этой землёй, отдав своих сыновей Яме по кшатрийской дхарме. К счастью, Партха, ты цел и, получив всю землю, не вспомнишь Саубхадру, шедшего как пьяный слон. К счастью, ты не вспомнишь сыновей, героев, поверженных тем же законом, когда услышишь о них в Упаплавье рядом со мной. Услышав об убийстве спящих, совершённом злодейским Драуни, я, о Партха, горю скорбью, словно сердце охвачено огнём. Если сегодня в бою ты, проявив доблесть, не отнимешь жизнь у этого грешника Драуни вместе с его сторонниками, то знайте, Пандавы: я сяду здесь на смертный пост. Если Драуни не получит плод своего греха, я не буду жить». Сказав так, славная Яджнясени-Кришна села перед Пандавой Юдхиштхирой, Дхармараджей».
e20748dbede7 · published Jun 20, 2026, 12:35:29 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Речь Драупади горька и намеренно язвительна: она показывает Юдхиштхире пустоту царства, купленного смертью детей. Её требование возмездия исходит не из политической выгоды, а из материнской раны.