पुरा मेरोर् महाराज शृङ्गं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥
ज्योतिष्कं नाम सावित्रं सर्वरत्नविभूषितम् ॥
अप्रमेयम् अनाधृष्यं सर्वलोकेषु भारत ॥
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ॥
पर्यङ्क इव विभ्राजन्न् उपविष्टो बभूव ह ॥
शैलराजसुता चास्य नित्यं पार्श्वे स्थिता बभौ ॥
तथा देवा महात्मानो वसवश् च महौजसः ॥
तथैव च महात्मानाव् अश्विनौ भिषजां वरौ ॥
तथा वैश्रवणो राजा गुह्यकैर् अभिसंवृतः ॥
यक्षाणाम् अधिपः श्रीमान् कैलासनिलयः प्रभुः ॥
अङ्गिरःप्रमुखाश् चैव तथा देवर्षयो ऽपरे ॥
विश्वावसुश् च गन्धर्वस् तथा नारदपर्वतौ ॥
अप्सरोगणसंघाश् च समाजग्मुर् अनेकशः ॥
ववौ शिवः सुखो वायुर् नानागन्धवहः शुचिः ॥
सर्वर्तुकुसुमोपेताः पुष्पवन्तो महाद्रुमाः ॥
तथा विद्याधराश् चैव सिद्धाश् चैव तपोधनाः ॥
महादेवं पशुपतिं पर्युपासन्त भारत ॥
भूतानि च महाराज नानारूपधराण्य् अथ ॥
राक्षसाश् च महारौद्राः पिशाचाश् च महाबलाः ॥
बहुरूपधरा हृष्टा नानाप्रहरणोद्यताः ॥
देवस्यानुचरास् तत्र तस्थिरे चानलोपमाः ॥
नन्दी च भगवांस् तत्र देवस्यानुमते स्थितः ॥
प्रगृह्य ज्वलितं शूलं दीप्यमानं स्वतेजसा ॥
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा सर्वतीर्थजलोद्भवा ॥
पर्युपासत तं देवं रूपिणी कुरुनन्दन ॥
एवं स भगवांस् तत्र पूज्यमानः सुरर्षिभिः ॥
देवैश् च सुमहाभागैर् महादेवो व्यतिष्ठत ॥
purā meror mahārāja śṛṅgaṃ trailokyaviśrutam ||
jyotiṣkaṃ nāma sāvitraṃ sarvaratnavibhūṣitam ||
aprameyam anādhṛṣyaṃ sarvalokeṣu bhārata ||
tatra devo giritaṭe hemadhātuvibhūṣite ||
paryaṅka iva vibhrājann upaviṣṭo babhūva ha ||
śailarājasutā cāsya nityaṃ pārśve sthitā babhau ||
tathā devā mahātmāno vasavaś ca mahaujasaḥ ||
tathaiva ca mahātmānāv aśvinau bhiṣajāṃ varau ||
tathā vaiśravaṇo rājā guhyakair abhisaṃvṛtaḥ ||
yakṣāṇām adhipaḥ śrīmān kailāsanilayaḥ prabhuḥ ||
aṅgiraḥpramukhāś caiva tathā devarṣayo 'pare ||
viśvāvasuś ca gandharvas tathā nāradaparvatau ||
apsarogaṇasaṃghāś ca samājagmur anekaśaḥ ||
vavau śivaḥ sukho vāyur nānāgandhavahaḥ śuciḥ ||
sarvartukusumopetāḥ puṣpavanto mahādrumāḥ ||
tathā vidyādharāś caiva siddhāś caiva tapodhanāḥ ||
mahādevaṃ paśupatiṃ paryupāsanta bhārata ||
bhūtāni ca mahārāja nānārūpadharāṇy atha ||
rākṣasāś ca mahāraudrāḥ piśācāś ca mahābalāḥ ||
bahurūpadharā hṛṣṭā nānāpraharaṇodyatāḥ ||
devasyānucarās tatra tasthire cānalopamāḥ ||
nandī ca bhagavāṃs tatra devasyānumate sthitaḥ ||
pragṛhya jvalitaṃ śūlaṃ dīpyamānaṃ svatejasā ||
gaṅgā ca saritāṃ śreṣṭhā sarvatīrthajalodbhavā ||
paryupāsata taṃ devaṃ rūpiṇī kurunandana ||
evaṃ sa bhagavāṃs tatra pūjyamānaḥ surarṣibhiḥ ||
devaiś ca sumahābhāgair mahādevo vyatiṣṭhata ||
Прежде на Меру была вершина Джйотишка, известная в трёх мирах, солнечная, украшенная всеми драгоценностями, неизмеримая и неприступная. Там, на склоне горы, украшенном золотой рудой, восседал Бог, сияя словно престол. Рядом с ним всегда сияла дочь царя гор. Там были великие боги, могучие Васу, два Ашвина, лучшие врачей, и царь Вайшравана, владыка якшей, живущий на Кайласе, окружённый гухьяками. Пришли риши во главе с Ангирасом, другие божественные мудрецы, гандхарв Вишвавасу, Нарада, Парвата и многочисленные сонмы апсар. Дул чистый приятный ветер, несущий разные ароматы; великие деревья цвели цветами всех сезонов. Видьядхары, сиддхи, существа разных форм, грозные ракшасы, могучие пишачи и огненные спутники Бога почитали Махадеву Пашупати. Нанди стоял там с позволения Бога, держа пылающий трезубец, сияющий собственным светом. Ганга, лучшая из рек, воплотившись, тоже служила тому Богу. Так Махадева пребывал там, почитаемый богами и риши.
d483258db161 · published Jun 21, 2026, 7:54:25 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Сцена подчёркивает космический статус Махадевы: вокруг него собраны боги, риши, сиддхи, Ганга и грозные спутники. Это важно для дальнейшего конфликта: исключение его из жертвы Дакши не является малой формальной ошибкой.