राजा वीरमणिर्वीरः शत्रुघ्नः समरे बली । अन्योन्यं चक्रतुर्युद्धं मुनिविस्मयकारकम्
राज्ञा च वीरमणिना रथा भग्नाः शताधिकाः । शत्रुघ्नस्य नरेन्द्रस्य तिलशः क्षणतो द्विज
तदा प्रकुपितोऽत्यन्तं शत्रुघ्नो रणमण्डले । आग्नेयास्त्रं मुमोचामुं दग्धुं सैन्यसमन्वितम्
दाहकं तन्महद्दृष्ट्वा महास्त्रं शत्रुमोचितम् । अत्यन्तं कुपितो राजा वारुणास्त्रं समाददे
वारुणास्त्रेण शीतार्तिं वीक्ष्य रामानुजो बली । वायव्यास्त्रं मुमोचास्मै तेन वायुर्महानभूत्
वायुना संहता मेघा ययुस्ते सर्वतो दिशम् । इतस्ततो गताः सर्वे सैन्यं तत्सुखितं बभौ
सैन्ये पवनपीडार्ते नृपो वीरमणिर्महान् । पर्वतास्त्रं रिपूद्धारि जग्राह च शरासने
पर्वतैः स्तम्भितो वायुर्न चासर्पत सङ्गरे । तद्वीक्ष्य रामावरजो वज्रास्त्रं तु समाददे
वज्रास्त्रेण हताः सर्वे नगास्तु तिलशः कृताः । चूर्णतां प्रापुरेतस्मिन्रणे वीरवरार्चिते
वज्रास्त्रेण विदीर्णाङ्गा वीराः शोणितशोभिताः । बभूवुः समरप्रान्ते चित्रं समभवद्रणम्
तदा प्रकुपितोऽत्यन्तं राजा वीरमणिर्महान् । ब्रह्मास्त्रं चापे आधत्त वैरिदाहकमद्भुतम्
ब्रह्मास्त्रे संहिते सोऽपि सस्मार सुमनोहरम् । अस्त्रं तद्योगिनीदत्तं सर्ववैरिविमोहनम्
rājā vīramaṇirvīraḥ śatrughnaḥ samare balī | anyonyaṃ cakraturyuddhaṃ munivismayakārakam
rājñā ca vīramaṇinā rathā bhagnāḥ śatādhikāḥ | śatrughnasya narendrasya tilaśaḥ kṣaṇato dvija
tadā prakupito'tyantaṃ śatrughno raṇamaṇḍale | āgneyāstraṃ mumocāmuṃ dagdhuṃ sainyasamanvitam
dāhakaṃ tanmahaddṛṣṭvā mahāstraṃ śatrumocitam | atyantaṃ kupito rājā vāruṇāstraṃ samādade
vāruṇāstreṇa śītārtiṃ vīkṣya rāmānujo balī | vāyavyāstraṃ mumocāsmai tena vāyurmahānabhūt
vāyunā saṃhatā meghā yayuste sarvato diśam | itastato gatāḥ sarve sainyaṃ tatsukhitaṃ babhau
sainye pavanapīḍārte nṛpo vīramaṇirmahān | parvatāstraṃ ripūddhāri jagrāha ca śarāsane
parvataiḥ stambhito vāyurna cāsarpata saṅgare | tadvīkṣya rāmāvarajo vajrāstraṃ tu samādade
vajrāstreṇa hatāḥ sarve nagāstu tilaśaḥ kṛtāḥ | cūrṇatāṃ prāpuretasminraṇe vīravarārcite
vajrāstreṇa vidīrṇāṅgā vīrāḥ śoṇitaśobhitāḥ | babhūvuḥ samaraprānte citraṃ samabhavadraṇam
tadā prakupito'tyantaṃ rājā vīramaṇirmahān | brahmāstraṃ cāpe ādhatta vairidāhakamadbhutam
brahmāstre saṃhite so'pi sasmāra sumanoharam | astraṃ tadyoginīdattaṃ sarvavairivimohanam
«Царь Вирамани, герой, и сильный Шатругхна сотворили в битве друг с другом битву, изумляющую мудрецов. Царём Вирамани разбиты в куски более сотни колесниц Шатругхны, владыки людей, в один миг, о дваждырождённый. Тогда чрезвычайно разъярённый на поле битвы [Шатругхна] метнул в него агнея-астру, чтобы сжечь его вместе с войском. Увидев ту великую сжигающую астру, выпущенную врагом, разгневанный царь взял варуна-астру. Увидев муку холода от варуна-астры, сильный младший брат Рамы метнул в него ваявья-астру, и ею поднялся великий ветер. Разбитые ветром тучи ушли во все стороны; все, ушедшие туда и сюда, — и то войско стало в довольстве. Когда войско было измучено болью от ветра, великий царь взял на лук парвата-астру, уносящую врагов. Горами остановлен был ветер и не двигался в сражении; увидев то, младший брат Рамы взял ваджра-астру. Ваджра-астрой сокрушены все горы и обращены в пыль в этом сражении, чтимом лучшими из героев. Ваджра-астрой герои с разорванными телами, сияющие кровью, стали на краю битвы; дивной стала битва. Тогда чрезвычайно разъярённый великий царь Вирамани наложил на лук дивную брахма-астру, сжигающую врагов. Когда брахма-астра была наложена, он же вспомнил весьма чарующую астру, данную той йогини, морочащую всех врагов.»
32d6948d3e13 · published Sep 3, 2026, 4:13:47 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Поединок идёт как разговор оружий: огонь — вода, ветер — горы, ваджра — пыль. Каждый ответ отменяет предыдущий, и так до брахма-астры, дальше которой отвечать нечем. И тут вспоминается подарок, взятый под водой у той, что сама отдала коня.