स प्राङ्मुखो राजगृहाद् अभिनिर्याय वीर्यवान् । ह्रादिनीं दूरपारां च प्रत्यक्स्रोतस् तरङ्गिणीम् । शतद्रूम् अतरच् छ्रीमान् नदीम् इक्ष्वाकुनन्दनः ॥
एलधाने नदीं तीर्त्वा प्राप्य चापरपर्पटान् । शिलाम् आकुर्वतीं तीर्त्वा आग्नेयं शल्यकर्तनम् ॥
सत्यसंधः शुचिः श्रीमान् प्रेक्षमाणः शिलावहाम् । अत्ययात् स महाशैलान् वनं चैत्ररथं प्रति ॥
वेगिनीं च कुलिङ्गाख्यां ह्रादिनीं पर्वतावृताम् । यमुनां प्राप्य संतीर्णो बलम् आश्वासयत् तदा ॥
शीतीकृत्य तु गात्राणि क्लान्तान् आश्वास्य वाजिनः । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च प्रायाद् आदाय चोदकम् ॥
राजपुत्रो महारण्यम् अनभीक्ष्णोपसेवितम् । भद्रो भद्रेण यानेन मारुतः खम् इवात्ययात् ॥
sa prāṅmukho rājagṛhād abhiniryāya vīryavān | hrādinīṃ dūrapārāṃ ca pratyaksrotas taraṅgiṇīm | śatadrūm atarac chrīmān nadīm ikṣvākunandanaḥ ||
eladhāne nadīṃ tīrtvā prāpya cāparaparpaṭān | śilām ākurvatīṃ tīrtvā āgneyaṃ śalyakartanam ||
satyasaṃdhaḥ śuciḥ śrīmān prekṣamāṇaḥ śilāvahām | atyayāt sa mahāśailān vanaṃ caitrarathaṃ prati ||
veginīṃ ca kuliṅgākhyāṃ hrādinīṃ parvatāvṛtām | yamunāṃ prāpya saṃtīrṇo balam āśvāsayat tadā ||
śītīkṛtya tu gātrāṇi klāntān āśvāsya vājinaḥ | tatra snātvā ca pītvā ca prāyād ādāya codakam ||
rājaputro mahāraṇyam anabhīkṣṇopasevitam | bhadro bhadreṇa yānena mārutaḥ kham ivātyayāt ||
Доблестный Бхарата, обратившись на восток, вышел из Раджагрихи. Славный потомок Икшваку переправился через шумную, волнистую и труднопереходимую Шатадру, текущую навстречу. Перейдя реку в Эладхане, достигнув Апарапарпат, переправившись через Шилу и Акурвати, он прошёл Агнею и Шальякартану. Верный истине, чистый и славный, созерцая каменистый поток, он миновал великие горы и направился к лесу Чайтраратха. Достигнув быстрой и шумной Ямуны, именуемой Кулинга и окружённой горами, он переправился и тогда дал отдохнуть войску. Освежив тела и успокоив усталых коней, он там омылся, напился, взял воды и двинулся дальше. Благородный царевич на доброй повозке пересёк редко посещаемый великий лес, словно ветер пересекает небо.
0795e547f99f · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Путь Бхараты передан как стремительное преодоление рек, гор и лесов. Его движение к Айодхье уже несёт напряжение: внешняя скорость отвечает внутренней тревоге, которую он ещё не может объяснить до конца.