स्त्रीरत्नम् असि मैवं भूः कुरु गात्रेषु भूषणम् । मां प्राप्य तु कथं हि स्यास् त्वम् अनर्हा सुविग्रहे ॥
इदं ते चारुसंजातं यौवनं व्यतिवर्तते । यद् अतीतं पुनर् नैति स्रोतः शीघ्रम् अपाम् इव ॥
त्वां कृत्वोपरतो मन्ये रूपकर्ता स विश्वकृत् । न हि रूपोपमा त्व् अन्या तवास्ति शुभदर्शने ॥
त्वां समासाद्य वैदेहि रूपयौवनशालिनीम् । कः पुमान् अतिवर्तेत साक्षाद् अपि पितामहः ॥
यद् यत् पश्यामि ते गात्रं शीतांशुसदृशानने । तस्मिंस् तस्मिन् पृथुश्रोणि चक्षुर् मम निबध्यते ॥
भव मैथिलि भार्या मे मोहम् एनं विसर्जय । बह्वीनाम् उत्तमस्त्रीणां ममाग्रमहिषी भव ॥
लोकेभ्यो यानि रत्नानि संप्रमथ्याहृतानि मे । तानि ते भीरु सर्वाणि राज्यं चैतद् अहं च ते ॥
विजित्य पृथिवीं सर्वां नानानगरमालिनीम् । जनकाय प्रदास्यामि तव हेतोर् विलासिनि ॥
नेह पश्यामि लोके ऽन्यं यो मे प्रतिबलो भवेत् । पश्य मे सुमहद् वीर्यम् अप्रतिद्वन्द्वम् आहवे ॥
असकृत् संयुगे भग्ना मया विमृदितध्वजाः । अशक्ताः प्रत्यनीकेषु स्थातुं मम सुरासुराः ॥
strīratnam asi maivaṃ bhūḥ kuru gātreṣu bhūṣaṇam | māṃ prāpya tu kathaṃ hi syās tvam anarhā suvigrahe ||
idaṃ te cārusaṃjātaṃ yauvanaṃ vyativartate | yad atītaṃ punar naiti srotaḥ śīghram apām iva ||
tvāṃ kṛtvoparato manye rūpakartā sa viśvakṛt | na hi rūpopamā tv anyā tavāsti śubhadarśane ||
tvāṃ samāsādya vaidehi rūpayauvanaśālinīm | kaḥ pumān ativarteta sākṣād api pitāmahaḥ ||
yad yat paśyāmi te gātraṃ śītāṃśusadṛśānane | tasmiṃs tasmin pṛthuśroṇi cakṣur mama nibadhyate ||
bhava maithili bhāryā me moham enaṃ visarjaya | bahvīnām uttamastrīṇāṃ mamāgramahiṣī bhava ||
lokebhyo yāni ratnāni saṃpramathyāhṛtāni me | tāni te bhīru sarvāṇi rājyaṃ caitad ahaṃ ca te ||
vijitya pṛthivīṃ sarvāṃ nānānagaramālinīm | janakāya pradāsyāmi tava hetor vilāsini ||
neha paśyāmi loke 'nyaṃ yo me pratibalo bhavet | paśya me sumahad vīryam apratidvandvam āhave ||
asakṛt saṃyuge bhagnā mayā vimṛditadhvajāḥ | aśaktāḥ pratyanīkeṣu sthātuṃ mama surāsurāḥ ||
«Ты — драгоценность среди женщин. Не будь такой: укрась своё тело. О прекраснотелая, обретя меня, как ты можешь оставаться недостойной почестей? Твоя прекрасно расцветшая юность проходит; то, что ушло, не возвращается, как быстрый поток вод. Думаю, создав тебя, сам Вишвакрит, творец красоты, остановился: о прекрасновидная, нет другой красоты, равной твоей. Вайдехи, какой мужчина, достигнув тебя, богатую красотой и юностью, смог бы пройти мимо — даже сам Праотец? О лунноликая, широкобёдрая, на какой бы член твоего тела я ни смотрел, мой взгляд привязывается к нему. Стань моей женой, Майтхили, оставь это заблуждение. Будь моей главной царицей среди многих лучших женщин. Все драгоценности, которые я силой забрал из миров, будут твоими, робкая; и это царство, и я сам — твои. Ради тебя, игривая, я завоюю всю землю, украшенную гирляндой разных городов, и отдам её Джанаке. Я не вижу в мире другого, кто мог бы быть мне равен силой. Посмотри на мою огромную доблесть, не имеющую соперника в битве: не раз в сражениях боги и асуры были сломлены мной, их знамёна растоптаны, и они не могли выстоять против моих войск».
b07895cfed6b · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Равана смешивает лесть, власть и хвастовство, пытаясь подменить верность Ситы обещанием статуса. Но каждое его предложение строится на том же основании, что и похищение: «я могу взять силой».