यदि नाम स शूरो मां रामो रक्तान्तलोचनः । जानीयाद् वर्तमानां हि रावणस्य निवेशने ॥
अनेन तु नृशंसेन रावणेनाधमेन मे । समयो यस् तु निर्दिष्टस् तस्य कालो ऽयम् आगतः ॥
अकार्यं ये न जानन्ति नैरृताः पापकारिणः । अधर्मात् तु महोत्पातो भविष्यति हि साम्प्रतम् ॥
नैते धर्मं विजानन्ति राक्षसाः पिशिताशनाः । ध्रुवं मां प्रातराशार्थे राक्षसः कल्पयिष्यति ॥
साहं कथं करिष्यामि तं विना प्रियदर्शनम् । रामं रक्तान्तनयनम् अपश्यन्ती सुदुःखिता ॥
यदि कश् चित् प्रदाता मे विषस्याद्य भवेद् इह । क्षिप्रं वैवस्वतं देवं पश्येयं पतिना विना ॥
नाजानाज् जीवतीं रामः स मां लक्ष्मणपूर्वजः । जानन्तौ तौ न कुर्यातां नोर्व्यां हि मम मार्गणम् ॥
नूनं ममैव शोकेन स वीरो लक्ष्मणाग्रजः । देवलोकम् इतो यातस् त्यक्त्वा देहं महीतले ॥
धन्या देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश् च परमर्षयः । मम पश्यन्ति ये नाथं रामं राजीवलोचनम् ॥
yadi nāma sa śūro māṃ rāmo raktāntalocanaḥ | jānīyād vartamānāṃ hi rāvaṇasya niveśane ||
anena tu nṛśaṃsena rāvaṇenādhamena me | samayo yas tu nirdiṣṭas tasya kālo 'yam āgataḥ ||
akāryaṃ ye na jānanti nairṛtāḥ pāpakāriṇaḥ | adharmāt tu mahotpāto bhaviṣyati hi sāmpratam ||
naite dharmaṃ vijānanti rākṣasāḥ piśitāśanāḥ | dhruvaṃ māṃ prātarāśārthe rākṣasaḥ kalpayiṣyati ||
sāhaṃ kathaṃ kariṣyāmi taṃ vinā priyadarśanam | rāmaṃ raktāntanayanam apaśyantī suduḥkhitā ||
yadi kaś cit pradātā me viṣasyādya bhaved iha | kṣipraṃ vaivasvataṃ devaṃ paśyeyaṃ patinā vinā ||
nājānāj jīvatīṃ rāmaḥ sa māṃ lakṣmaṇapūrvajaḥ | jānantau tau na kuryātāṃ norvyāṃ hi mama mārgaṇam ||
nūnaṃ mamaiva śokena sa vīro lakṣmaṇāgrajaḥ | devalokam ito yātas tyaktvā dehaṃ mahītale ||
dhanyā devāḥ sagandharvāḥ siddhāś ca paramarṣayaḥ | mama paśyanti ye nāthaṃ rāmaṃ rājīvalocanam ||
«Если бы тот герой Рама, чьи глаза краснеют от гнева, узнал, что я нахожусь в жилище Раваны, всё было бы иначе. Срок, назначенный мне этим жестоким низким Раваной, уже подходит к концу. Эти найрриты, творящие грех, не знают, что недолжно; от адхармы теперь неизбежно придёт великое бедствие. Эти ракшасы, питающиеся плотью, не знают дхармы: несомненно, ракшас приготовит меня себе на завтрак. Что мне делать, крайне страдающей, если я не вижу Раму с красноватыми глазами, прекрасного видом? Если бы сегодня здесь нашёлся кто-то, кто дал бы мне яд, я быстро увидела бы бога Вайвасвату, оставаясь без мужа. Рама, старший брат Лакшманы, не знает, что я жива; если бы эти двое знали, разве они не искали бы меня по всей земле? Наверное, из-за моей же скорби тот герой, старший брат Лакшманы, покинул тело на земле и ушёл в мир богов. Счастливы боги, гандхарвы, сиддхи и великие риши, которые видят моего владыку, лотосоокого Раму».
eb77e50659ec · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Скорбь Ситы движется между уверенностью в Раме и страхом, что связь с ним уже потеряна. Так показана глубина вирaha: любовь не становится слабее, когда ум охватывают самые тяжёлые мысли.