सीतायाश् चिन्तितं बुद्ध्वा हनूमान् मारुतात्मजः । श्रोत्रानुकूलैर् वचनैस् तदा तां संप्रहर्षयत् ॥
आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तः शशी यथा । राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा ॥
विक्रमेणोपपन्नश् च यथा विष्णुर् महायशाः । सत्यवादी मधुरवाग् देवो वाचस्पतिर् यथा ॥
रूपवान् सुभगः श्रीमान् कन्दर्प इव मूर्तिमान् । स्थानक्रोधप्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः । बाहुच्छायाम् अवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः ॥
अपकृष्याश्रमपदान् मृगरूपेण राघवम् । शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि यत् फलम् ॥
नचिराद् रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान् । रोषप्रमुक्तैर् इषुभिर् ज्वलद्भिर् इव पावकैः ॥
तेनाहं प्रेषितो दूतस् त्वत्सकाशम् इहागतः । त्वद्वियोगेन दुःखार्तः स त्वां कौशलम् अब्रवीत् ॥
लक्ष्मणश् च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः । अभिवाद्य महाबाहुः सो ऽपि कौशलम् अब्रवीत् ॥
रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः । राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलम् अब्रवीत् ॥
नित्यं स्मरति रामस् त्वां ससुग्रीवः सलक्ष्मणः । दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसी वशम् आगता ॥
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महारथम् । मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसं ॥
अहं सुग्रीवसचिवो हनूमान् नाम वानरः । प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम् ॥
कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः । त्वां द्रष्टुम् उपयातो ऽहं समाश्रित्य पराक्रमम् ॥
नाहम् अस्मि तथा देवि यथा माम् अवगच्छसि । विशङ्का त्यज्यताम् एषा श्रद्धत्स्व वदतो मम ॥
sītāyāś cintitaṃ buddhvā hanūmān mārutātmajaḥ | śrotrānukūlair vacanais tadā tāṃ saṃpraharṣayat ||
āditya iva tejasvī lokakāntaḥ śaśī yathā | rājā sarvasya lokasya devo vaiśravaṇo yathā ||
vikrameṇopapannaś ca yathā viṣṇur mahāyaśāḥ | satyavādī madhuravāg devo vācaspatir yathā ||
rūpavān subhagaḥ śrīmān kandarpa iva mūrtimān | sthānakrodhaprahartā ca śreṣṭho loke mahārathaḥ | bāhucchāyām avaṣṭabdho yasya loko mahātmanaḥ ||
apakṛṣyāśramapadān mṛgarūpeṇa rāghavam | śūnye yenāpanītāsi tasya drakṣyasi yat phalam ||
nacirād rāvaṇaṃ saṃkhye yo vadhiṣyati vīryavān | roṣapramuktair iṣubhir jvaladbhir iva pāvakaiḥ ||
tenāhaṃ preṣito dūtas tvatsakāśam ihāgataḥ | tvadviyogena duḥkhārtaḥ sa tvāṃ kauśalam abravīt ||
lakṣmaṇaś ca mahātejāḥ sumitrānandavardhanaḥ | abhivādya mahābāhuḥ so 'pi kauśalam abravīt ||
rāmasya ca sakhā devi sugrīvo nāma vānaraḥ | rājā vānaramukhyānāṃ sa tvāṃ kauśalam abravīt ||
nityaṃ smarati rāmas tvāṃ sasugrīvaḥ salakṣmaṇaḥ | diṣṭyā jīvasi vaidehi rākṣasī vaśam āgatā ||
nacirād drakṣyase rāmaṃ lakṣmaṇaṃ ca mahāratham | madhye vānarakoṭīnāṃ sugrīvaṃ cāmitaujasaṃ ||
ahaṃ sugrīvasacivo hanūmān nāma vānaraḥ | praviṣṭo nagarīṃ laṅkāṃ laṅghayitvā mahodadhim ||
kṛtvā mūrdhni padanyāsaṃ rāvaṇasya durātmanaḥ | tvāṃ draṣṭum upayāto 'haṃ samāśritya parākramam ||
nāham asmi tathā devi yathā mām avagacchasi | viśaṅkā tyajyatām eṣā śraddhatsva vadato mama ||
Поняв, о чём думает Сита, Хануман, сын Ветра, тогда обрадовал её словами, приятными для слуха: «Он сияет, как солнце, и приятен миру, как луна. Он царь всего мира, словно бог Вайшравана; доблестью он наделён, как великославный Вишну. Он говорит истину и сладок в речи, как бог Вачаспати. Он красив, счастлив, сияющ, словно воплощённый Кандарпа; он великий воин, лучший в мире, поражающий гневом только в должном месте; весь мир держится под тенью рук этого великодушного. Тот, кто обликом оленя увёл Рагхаву от ашрама, а затем похитил тебя в пустом месте, увидит плод своего поступка. Скоро доблестный Рама убьёт Равану в битве стрелами, выпущенными гневом и пылающими, как огни. Им я послан как посланник и пришёл сюда к тебе. Измученный страданием разлуки с тобой, он передал тебе благую весть. И великосияющий, могучерукий Лакшмана, увеличивающий радость Сумитры, поклонившись, также передал тебе благую весть. Богиня, и друг Рамы, ванара по имени Сугрива, царь главных ванар, передал тебе благую весть. Рама постоянно помнит тебя вместе с Сугривой и Лакшманой. К счастью, Вайдехи, ты жива, хотя попала под власть ракшаси. Скоро ты увидишь Раму, великого воина Лакшману и безмерносильного Сугриву среди бесчисленных ванар. Я — министр Сугривы, ванара по имени Хануман. Перепрыгнув великий океан, я вошёл в город Ланку. Поставив ногу на голову дурнодушного Раваны, я пришёл увидеть тебя, опираясь на свою доблесть. Богиня, я не тот, за кого ты меня принимаешь. Оставь это сомнение и поверь моим словам».
8768a2e89a0a · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Хануман отвечает на сомнение Ситы не спором, а признаками подлинности: качествами Рамы, памятью Лакшманы, именем Сугривы и собственным подвигом. Истинный посланник укрепляет веру содержанием, а не давлением.