Śrīmad-Bhāgavatam
A Joke Told in Earnest10.60.13-28
4751 / 5136
LinuxPasar páginas
Śrīmad-Bhāgavatam · 10.60.13-28
Devanāgarī

अस्पष्ट-वर्त्मनाम् पुंसाम् अलोक-पथम् ईयुषाम्
आस्थिताः पदवीं सु-भ्रु प्रायः सीदन्ति योषितः
निष्किञ्चना वयं शश्वन् निष्किञ्चन-जन-प्रियाः
तस्मा त्प्रायेण न ह्य् आढ्या मां भजन्ति सु-मध्यमे
ययोर् आत्म-समं वित्तं जन्मैश्वर्याकृतिर् भवः
तयोर् विवाहो मैत्री च नोत्तमाधमयोः क्वचित्
वैदर्भ्य् एतद् अविज्ञाय त्वयादीर्घ-समीक्षया
वृता वयं गुणैर् हीना भिक्षुभिः श्लाघिता मुधा
अथात्मनो ऽनुरूपं वै भजस्व क्षत्रियर्षभम्
येन त्वम् आशिषः सत्या इहामुत्र च लप्स्यसे
चैद्य-शाल्व-जरासन्ध दन्तवक्रादयो नृपाः
मम द्विषन्ति वामोरु रुक्मी चापि तवाग्रजः
तेषां वीर्य-मदान्धानां दृप्तानां स्मय-नुत्तये
आनितासि मया भद्रे तेजोपहरतासताम्
उदासीना वयं नूनं न स्त्र्य्-अपत्यार्थ-कामुकाः
आत्म-लब्ध्यास्महे पूर्णा गेहयोर् ज्योतिर्-अक्रियाः
एतावद् उक्त्वा भगवान् आत्मानं वल्लभाम् इव
मन्यमानाम् अविश्लेषात् तद्-दर्प-घ्न उपारमत्
इति त्रिलोकेश-पतेस् तदात्मनः प्रियस्य देव्य् अश्रुत-पूर्वम् अप्रियम्
आश्रुत्य भीता हृदि जात-वेपथुश् चिन्तां दुरन्तां रुदती जगाम ह
पदा सु-जातेन नखारुण-श्रीया भुवं लिखन्त्य् अश्रुभिर् अञ्जनासितैः
आसिञ्चती कुङ्कुम-रूषितौ स्तनौ तस्थाव् अधो-मुख्य् अति-दुःख-रुद्ध-वाक्
तस्याः सु-दुःख-भय-शोक-विनष्ट-बुद्धेर्
हस्ताच् छ्लथद्-वलयतो व्यजनं पपात
देहश् च विक्लव-धियः सहसैव मुह्यन्
रम्भेव वायु-विहतो प्रविकीर्य केशान्
तद् दृष्ट्वा भगवान् कृष्णः प्रियायाः प्रेम-बन्धनम्
हास्य-प्रौढिम् अजानन्त्याः करुणः सो ऽन्वकम्पत
पर्यङ्काद् अवरुह्याशु ताम् उत्थाप्य चतुर्-भुजः
केशान् समुह्य तद्-वक्त्रं प्रामृजत् पद्म-पाणिना
प्रमृज्याश्रु-कले नेत्रे स्तनौ चोपहतौ शुचा
आश्लिष्य बाहुना राजन् अनन्य-विषयां सतीम्
सान्त्वयाम् आस सान्त्व-ज्ञः कृपया कृपणां प्रभुः
हास्य-प्रौढि-भ्रमच्-चित्ताम् अतद्-अर्हां सतां गतिः

Transliteración (IAST)

aspaṣṭa-vartmanām puṃsām aloka-patham īyuṣām
āsthitāḥ padavīṃ su-bhru prāyaḥ sīdanti yoṣitaḥ
niṣkiñcanā vayaṃ śaśvan niṣkiñcana-jana-priyāḥ
tasmā tprāyeṇa na hy āḍhyā māṃ bhajanti su-madhyame
yayor ātma-samaṃ vittaṃ janmaiśvaryākṛtir bhavaḥ
tayor vivāho maitrī ca nottamādhamayoḥ kvacit
vaidarbhy etad avijñāya tvayādīrgha-samīkṣayā
vṛtā vayaṃ guṇair hīnā bhikṣubhiḥ ślāghitā mudhā
athātmano 'nurūpaṃ vai bhajasva kṣatriyarṣabham
yena tvam āśiṣaḥ satyā ihāmutra ca lapsyase
caidya-śālva-jarāsandha dantavakrādayo nṛpāḥ
mama dviṣanti vāmoru rukmī cāpi tavāgrajaḥ
teṣāṃ vīrya-madāndhānāṃ dṛptānāṃ smaya-nuttaye
ānitāsi mayā bhadre tejopaharatāsatām
udāsīnā vayaṃ nūnaṃ na stry-apatyārtha-kāmukāḥ
ātma-labdhyāsmahe pūrṇā gehayor jyotir-akriyāḥ
etāvad uktvā bhagavān ātmānaṃ vallabhām iva
manyamānām aviśleṣāt tad-darpa-ghna upāramat
iti trilokeśa-pates tadātmanaḥ priyasya devy aśruta-pūrvam apriyam
āśrutya bhītā hṛdi jāta-vepathuś cintāṃ durantāṃ rudatī jagāma ha
padā su-jātena nakhāruṇa-śrīyā bhuvaṃ likhanty aśrubhir añjanāsitaiḥ
āsiñcatī kuṅkuma-rūṣitau stanau tasthāv adho-mukhy ati-duḥkha-ruddha-vāk
tasyāḥ su-duḥkha-bhaya-śoka-vinaṣṭa-buddher
hastāc chlathad-valayato vyajanaṃ papāta
dehaś ca viklava-dhiyaḥ sahasaiva muhyan
rambheva vāyu-vihato pravikīrya keśān
tad dṛṣṭvā bhagavān kṛṣṇaḥ priyāyāḥ prema-bandhanam
hāsya-prauḍhim ajānantyāḥ karuṇaḥ so 'nvakampata
paryaṅkād avaruhyāśu tām utthāpya catur-bhujaḥ
keśān samuhya tad-vaktraṃ prāmṛjat padma-pāṇinā
pramṛjyāśru-kale netre stanau copahatau śucā
āśliṣya bāhunā rājan ananya-viṣayāṃ satīm
sāntvayām āsa sāntva-jñaḥ kṛpayā kṛpaṇāṃ prabhuḥ
hāsya-prauḍhi-bhramac-cittām atad-arhāṃ satāṃ gatiḥ

Palabra por palabra
SánscritoIASTSignificado
अ-स्पष्ट-वर्त्मनाम् पुंसाम् अ-लोक-पथम् ईयुषाम्a-spaṣṭa-vartmanām puṃsām a-loka-patham īyuṣām«у мужей, чей путь неясен, шедших дорогою вне [обычного] мира,; неясноходных мужей внемирскийпуть ушедших
आस्थिताः पदवीम् सु-भ्रु प्रायः सीदन्ति योषितःāsthitāḥ padavīm su-bhru prāyaḥ sīdanti yoṣitaḥвступившие на стезю, о прекраснобровая, женщины по большей части бедствуют; вступившие на стезю, прекраснобровая, обычно бедствуют жёны
निष्किञ्चनाः वयम् शश्वत् निष्किञ्चन-जन-प्रियाःniṣkiñcanāḥ vayam śaśvat niṣkiñcana-jana-priyāḥ«мы всегда ничего не имеющие, милые людям, ничего не имеющим;; ничегонеимеющие мы всегда ничегонеимеющимлюдямилые
तस्मात् प्रायेण न हि आढ्याः माम् भजन्ति सु-मध्यमेtasmāt prāyeṇa na hi āḍhyāḥ mām bhajanti su-madhyameпотому богатые обычно не почитают меня, о тонкостанная; потому обычно не ведь богатые меня почитают, тонкостанная
ययोः आत्म-समम् वित्तम् जन्म-ऐश्वर्य-आकृतिः भवःyayoḥ ātma-samam vittam janma-aiśvarya-ākṛtiḥ bhavaḥ«у кого богатство, рождение, владычество, облик и состояние равны между собою,; у которых себеравное богатство рождение-владычество-облик состояние
तयोः विवाहः मैत्री च न उत्तम-अधमयोः क्वचित्tayoḥ vivāhaḥ maitrī ca na uttama-adhamayoḥ kvacitу тех [возможны] брак и дружба, а у высшего и низшего — никогда; у тех брак дружба же не высшегонизшего когда-либо
वैदर्भि एतत् अ-विज्ञाय त्वया अ-दीर्घ-समीक्षयाvaidarbhi etat a-vijñāya tvayā a-dīrgha-samīkṣayā«о царевна Видарбхи, не поняв этого, тобою, недальновидною,; Вайдарбхи это непоняв тобою недальновидною
वृताः वयम् गुणैः हीनाः भिक्षुभिः श्लाघिताः मुधाvṛtāḥ vayam guṇaiḥ hīnāḥ bhikṣubhiḥ ślāghitāḥ mudhāизбраны мы, лишённые достоинств, восхваляемые нищими напрасно; избранные мы достоинствлишённые нищими восхваляемые напрасно
अथ आत्मनः अनुरूपम् वै भजस्व क्षत्रिय-ऋषभम्atha ātmanaḥ anurūpam vai bhajasva kṣatriya-ṛṣabham«итак, почти же подходящего себе быка среди кшатриев,; итак себе подходящего ведь почитай кшатриев быка
येन त्वम् आशिषः सत्याः इह अमुत्र च लप्स्यसेyena tvam āśiṣaḥ satyāḥ iha amutra ca lapsyaseкоторым ты обретёшь истинные благопожелания здесь и в ином [мире]; которым ты благопожелания истинные здесь в ином же обретёшь
चैद्य-शाल्व-जरासन्ध-दन्तवक्र-आदयः नृपाःcaidya-śālva-jarāsandha-dantavakra-ādayaḥ nṛpāḥ«Чайдья, Шалва, Джарасандха, Дантавакра и прочие цари; Чайдья-Шалва-Джарасандха-Дантавакра-начальные цари
मम द्विषन्ति वाम-ऊरु रुक्मी च अपि तव अग्र-जःmama dviṣanti vāma-ūru rukmī ca api tava agra-jaḥненавидят меня, о прекраснобёдрая, и Рукми, твой старший брат; меня ненавидят, прекраснобёдрая, Рукми же также твой старший брат
तेषाम् वीर्य-मद-अन्धानाम् दृप्तानाम् स्मय-नुत्तयेteṣām vīrya-mada-andhānām dṛptānām smaya-nuttaye«ради сбивания спеси с них, ослеплённых спесью доблести, гордых,; их доблестиспесьюослеплённых гордых спеси сбивания ради
आनिता असि मया भद्रे तेजः-उपहरता अ-सताम्ānitā asi mayā bhadre tejaḥ-upaharatā a-satāmты была привезена мною, о благая, — [мною], отнимающим жар у негодных; привезена еси мною, благая, жар отнимающим негодных
उदासीनाः वयम् नूनम् न स्त्री-अपत्य-अर्थ-कामुकाःudāsīnāḥ vayam nūnam na strī-apatya-artha-kāmukāḥ«мы, воистину, безразличны, не жаждем жены, детей и богатства;; безразличные мы воистину не жёндетейбогатстважаждущие
आत्म-लब्ध्या आस्महे पूर्णाः गेहयोः ज्योतिः-अक्रियाःātma-labdhyā āsmahe pūrṇāḥ gehayoḥ jyotiḥ-akriyāḥобретением себя мы пребываем полными — как свет [в двух] телах, бездеятельный»; себяобретением пребываем полные в двух телах светобездеятельные
एतावत् उक्त्वा भगवान् आत्मानम् वल्लभाम् इवetāvat uktvā bhagavān ātmānam vallabhām ivaсказав столько, Владыка, [видя её], мнящую себя милою,; столько сказав Владыка себя милою словно
मन्यमानाम् अ-विश्लेषात् तत्-दर्प-घ्नः उपारमत्manyamānām a-viśleṣāt tat-darpa-ghnaḥ upāramatиз-за неразлучности, — губитель той [мнимой] спеси, умолк; мнящую неразлучностью той спеси губитель умолк
इति त्रि-लोक-ईश-पतेः तदा आत्मनः प्रियस्य देवी अ-श्रुत-पूर्वम् अ-प्रियम्iti tri-loka-īśa-pateḥ tadā ātmanaḥ priyasya devī a-śruta-pūrvam a-priyamтак от владыки владык трёх миров — [от] милого себе — богиня, услышав неприятное, прежде неслыханное,; так трёхмирявладыквладыки тогда себе милого богиня неслыханноепрежде неприятное
आश्रुत्य भीता हृदि जात-वेपथुः चिन्ताम् दुरन्ताम् रुदती जगाम हāśrutya bhītā hṛdi jāta-vepathuḥ cintām durantām rudatī jagāma haиспуганная, с дрожью, родившеюся в сердце, впала в нескончаемую тревогу, плача; услышав испуганная в сердце рождённодрожная тревогу нескончаемую плачущая обрела
पदा सु-जातेन नख-अरुण-श्रिया भुवम् लिखन्ती अश्रुभिः अञ्जन-असितैःpadā su-jātena nakha-aruṇa-śriyā bhuvam likhantī aśrubhiḥ añjana-asitaiḥнежною стопою с красотою алых ногтей чертя землю, слезами, чёрными от сурьмы,; стопою нежною ногтейалокрасной землю чертящая слезами сурьмойчёрными
आसिञ्चती कुङ्कुम-रूषितौ स्तनौ तस्थौ अधः-मुखी अति-दुःख-रुद्ध-वाक्āsiñcatī kuṅkuma-rūṣitau stanau tasthau adhaḥ-mukhī ati-duḥkha-ruddha-vākокропляя груди, вымазанные кункумом, она стояла, потупившись, с речью, пресёкшейся от великого горя; окропляющая кункумомвымазанные груди стояла вниз лицом весьмагоремпресечённоречная
तस्याः सु-दुःख-भय-शोक-विनष्ट-बुद्धेः हस्तात् श्लथत्-वलयतः व्यजनम् पपातtasyāḥ su-duḥkha-bhaya-śoka-vinaṣṭa-buddheḥ hastāt ślathat-valayataḥ vyajanam papātaу неё, чей разум погиб от великого горя, страха и скорби, из руки с ослабевшими браслетами упало опахало;; её весьмагорестрахскорбьюпогибшеразумной из руки ослабевшебраслетной опахало упало
देहः च विक्लव-धियः सहसा एव मुह्यन् रम्भा इव वायु-विहतः प्रविकीर्य केशान्dehaḥ ca viklava-dhiyaḥ sahasā eva muhyan rambhā iva vāyu-vihataḥ pravikīrya keśānи тело [её], с помутившимся разумением, внезапно обмирая, [пало] — как банановый ствол, сбитый ветром, разметав волосы; тело же помутившеразумной внезапно же обмирающее банан словно ветромсбитый разметав волосы
तत् दृष्ट्वा भगवान् कृष्णः प्रियायाः प्रेम-बन्धनम्tat dṛṣṭvā bhagavān kṛṣṇaḥ priyāyāḥ prema-bandhanamувидев это — узы любви милой,; то увидев Владыка Кришна милой любви узы
हास्य-प्रौढिम् अ-जानन्त्याः करुणः सः अन्वकम्पतhāsya-prauḍhim a-jānantyāḥ karuṇaḥ saḥ anvakampataне понявшей силы шутки, — милосердный, он пожалел [её]; шутки силу непонявшей милосердный он пожалел
पर्यङ्कात् अवरुह्य आशु ताम् उत्थाप्य चतुः-भुजःparyaṅkāt avaruhya āśu tām utthāpya catuḥ-bhujaḥбыстро сойдя с ложа, подняв её, четырёхрукий,; с ложа сойдя быстро её подняв четырёхрукий
केशान् समुह्य तत्-वक्त्रम् प्रामृजत् पद्म-पाणिनाkeśān samuhya tat-vaktram prāmṛjat padma-pāṇināсобрав волосы, отёр её лицо лотосною рукою; волосы собрав её лицо отёр лотосною рукою
Traducción

«„У мужей, чей путь неясен, шедших дорогою вне [обычного] мира, вступившие на стезю, о прекраснобровая, женщины по большей части бедствуют. Мы всегда ничего не имеющие, милые людям, ничего не имеющим; потому богатые обычно не почитают меня, о тонкостанная. У кого богатство, рождение, владычество, облик и состояние равны между собою, у тех [возможны] брак и дружба, а у высшего и низшего — никогда. О царевна Видарбхи, не поняв этого, тобою, недальновидною, избраны мы, лишённые достоинств, восхваляемые нищими напрасно. Итак, почти же подходящего себе быка среди кшатриев, которым ты обретёшь истинные благопожелания здесь и в ином [мире]. Чайдья, Шалва, Джарасандха, Дантавакра и прочие цари ненавидят меня, о прекраснобёдрая, и Рукми, твой старший брат; ради сбивания спеси с них, ослеплённых спесью доблести, гордых, ты была привезена мною, о благая, — [мною], отнимающим жар у негодных. Мы, воистину, безразличны, не жаждем жены, детей и богатства; обретением себя мы пребываем полными — как свет [в двух] телах, бездеятельный“. Сказав столько, Владыка, [видя её], мнящую себя милою из-за неразлучности, — губитель той [мнимой] спеси, умолк. Так от владыки владык трёх миров — [от] милого себе — богиня, услышав неприятное, прежде неслыханное, испуганная, с дрожью, родившеюся в сердце, впала в нескончаемую тревогу, плача. Нежною стопою с красотою алых ногтей чертя землю, слезами, чёрными от сурьмы, окропляя груди, вымазанные кункумом, она стояла, потупившись, с речью, пресёкшейся от великого горя. У неё, чей разум погиб от великого горя, страха и скорби, из руки с ослабевшими браслетами упало опахало; и тело [её], с помутившимся разумением, внезапно обмирая, [пало] — как банановый ствол, сбитый ветром, разметав волосы. Увидев это — узы любви милой, не понявшей силы шутки, — милосердный, он пожалел [её]; быстро сойдя с ложа, подняв её, четырёхрукий, собрав волосы, отёр её лицо лотосною рукою».

Versión

e5f3be382277 · publicado 15 ago 2026, 22:00:00 UTC

Disponible enRU

Pasa de verso en verso con