इत्य् एवम् उक्ते वचने वासुदेवः प्रतापवान् प्रायात्रिकान् वै संभारान् आज्ञापयत वीर्यवान् ॥
ततश् चन्दनचूर्णैश् च लाजैश् चापि समन्ततः निर्ययौ स महाबाहुः कीर्यमाणो जनार्दनः ॥
स्मरणं वैनतेयस्य कृष्ण त्वं कर्तुम् अर्हसि न ह्य् अन्येन तम् अध्वानं गन्तुं शक्यं महाभुज ॥
एकादश सहस्राणि योजनानां जनार्दन तदितः शोणितपुरं प्राद्युम्निर् यत्र सांप्रतम् ॥
मनोजवो महावीर्यो वैनतेयः प्रतापवान् एकेन स मुहूर्तेन बाणं संदर्शयिष्यति ॥
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा प्राध्यायद् गरुडं हरिः स कृष्णपार्श्वम् आगम्य हर्षेणावस्थितो ऽभवत् ॥
कृष्णकेशः प्रवलयो जिष्णुः कृष्णश् च वर्णतः चतुर्दंष्ट्रश् चतुर्बाहुश् चतुर्वेदषडङ्गवित् ॥
श्रीवत्साङ्को ऽरविन्दाक्ष ऊर्ध्वलोमा मृदुत्वचः समाङ्गुलिः समनखो रक्ताङ्गुलिनखान्तरः ॥
स्निग्धगम्भीरनिर्घोषो वृत्तबाहुर् महाभुजः आजानुबाहुः सिंहास्यः सिंहसंहननो युवा सहस्रम् इव सूर्याणां दीप्यमानः प्रकाशते ॥
यः प्रभुर् भाति भूतात्मा भूतानां भावनः प्रभुः यस्याष्टगुणम् ऐश्वर्यं ददौ प्रीतः प्रजापतिः ॥
प्रजापतीनां साध्यानां त्रिदशानां च शाश्वतः स्तूयमानः स्तवैः सर्वैः सूतमागधबन्दिभिः ऋषिभिश् च महाभागैर् वेदवेदाङ्गपारगैः ॥
संविधानम् अथाज्ञाप्य द्वारकायां महाभुजः गमनाय मतिं चक्रे वासुदेवः प्रतापवान् ॥
आस्थितो गरुडं देवस् तस्य चानु हलायुधः पृष्ठतो ऽनु बलस्यापि प्रद्युम्नः शत्रुकर्शनः ॥
जय बाणं महाबाहो ये चास्यानुचरा रणे न हि ते प्रमुखे स्थातुं कश्चिच् छक्तो महामृधे ॥
प्रसादे ते ध्रुवा लक्ष्मीर् विजयश् च पराक्रमे विजेष्यसि रणे शत्रुं दैत्येन्द्रं सहसैनिकम् ॥
सिद्धचारणसंघानां महर्षीणां च सर्वशः शृण्वन् वाचो ऽन्तरिक्षस्थः प्रययौ केशवो रणे ॥
ity evam ukte vacane vāsudevaḥ pratāpavān prāyātrikān vai saṃbhārān ājñāpayata vīryavān ||
tataś candanacūrṇaiś ca lājaiś cāpi samantataḥ niryayau sa mahābāhuḥ kīryamāṇo janārdanaḥ ||
smaraṇaṃ vainateyasya kṛṣṇa tvaṃ kartum arhasi na hy anyena tam adhvānaṃ gantuṃ śakyaṃ mahābhuja ||
ekādaśa sahasrāṇi yojanānāṃ janārdana taditaḥ śoṇitapuraṃ prādyumnir yatra sāṃpratam ||
manojavo mahāvīryo vainateyaḥ pratāpavān ekena sa muhūrtena bāṇaṃ saṃdarśayiṣyati ||
tasya tad vacanaṃ śrutvā prādhyāyad garuḍaṃ hariḥ sa kṛṣṇapārśvam āgamya harṣeṇāvasthito 'bhavat ||
kṛṣṇakeśaḥ pravalayo jiṣṇuḥ kṛṣṇaś ca varṇataḥ caturdaṃṣṭraś caturbāhuś caturvedaṣaḍaṅgavit ||
śrīvatsāṅko 'ravindākṣa ūrdhvalomā mṛdutvacaḥ samāṅguliḥ samanakho raktāṅgulinakhāntaraḥ ||
snigdhagambhīranirghoṣo vṛttabāhur mahābhujaḥ ājānubāhuḥ siṃhāsyaḥ siṃhasaṃhanano yuvā sahasram iva sūryāṇāṃ dīpyamānaḥ prakāśate ||
yaḥ prabhur bhāti bhūtātmā bhūtānāṃ bhāvanaḥ prabhuḥ yasyāṣṭaguṇam aiśvaryaṃ dadau prītaḥ prajāpatiḥ ||
prajāpatīnāṃ sādhyānāṃ tridaśānāṃ ca śāśvataḥ stūyamānaḥ stavaiḥ sarvaiḥ sūtamāgadhabandibhiḥ ṛṣibhiś ca mahābhāgair vedavedāṅgapāragaiḥ ||
saṃvidhānam athājñāpya dvārakāyāṃ mahābhujaḥ gamanāya matiṃ cakre vāsudevaḥ pratāpavān ||
āsthito garuḍaṃ devas tasya cānu halāyudhaḥ pṛṣṭhato 'nu balasyāpi pradyumnaḥ śatrukarśanaḥ ||
jaya bāṇaṃ mahābāho ye cāsyānucarā raṇe na hi te pramukhe sthātuṃ kaścic chakto mahāmṛdhe ||
prasāde te dhruvā lakṣmīr vijayaś ca parākrame vijeṣyasi raṇe śatruṃ daityendraṃ sahasainikam ||
siddhacāraṇasaṃghānāṃ maharṣīṇāṃ ca sarvaśaḥ śṛṇvan vāco 'ntarikṣasthaḥ prayayau keśavo raṇe ||
«Когда было сказано это слово, могучий Васудева приказал приготовить походные принадлежности. Затем могучерукий Джанардана вышел, осыпаемый со всех сторон сандаловым порошком и жареным зерном. Нарада сказал: “Кришна, ты должен вспомнить Вайнатею: другим невозможно пройти этот путь, могучерукий. О Джанардана, отсюда до Шонитапуры, где теперь сын Прадьюмны, одиннадцать тысяч йоджан. Могучий, быстрый как мысль Вайнатея за одну мухурту покажет тебе Бану”. Услышав это слово, Хари помыслил о Гаруде, и тот, радостный, пришёл к боку Кришны. Он был с чёрными волосами, с браслетами, победоносный и тёмный цветом; четырёхклыкий, четырёхрукий, знающий четыре Веды и шесть веданг; со знаком Шриватсы, лотосоокий, с поднятыми волосками, мягкой кожей, ровными пальцами и ногтями, с красным сиянием между пальцами и ногтями; с мягким глубоким голосом, круглыми руками, могучерукий, с руками до колен, львиноликий, юный, со львиным сложением. Он сиял как тысяча солнц. Этот владыка, душа существ и поддержатель существ, сиял; довольный Праджапати даровал ему восьмеричное могущество. Вечный, прославляемый всеми гимнами Праджапати, садхьев и тридцати богов, сутами, магадхами, певцами и великими риши, знатоками Вед и веданг, он предстал перед Кришной. Могучерукий, могучий Васудева распорядился устройством дел в Двараке и направил ум на поход. Бог взошёл на Гаруду; за ним последовал Халаюдха, а позади Балы — Прадьюмна, сокрушитель врагов. В небе звучали голоса: “Победи Бану, могучерукий, и его спутников в бою! В великой битве никто не способен стоять перед тобой. В твоей милости — прочная Шри, в твоей доблести — победа. Ты победишь в бою врага, владыку дайтьев с войском”. Слушая речи сонмов сиддхов и чаранов и всех великих риши, Кешава отправился в бой, пребывая в небе».
369810d7e0d9 · publicado 22 jun 2026, 6:21:12 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Путь к Шонитапуре открывается через Гаруду. Кришна выступает не одиноким мстителем, а центром божественного порядка: с Баларамой, Прадьюмной, Гарудой и благословениями небесных существ.