Mahābhārata 3.182.3-8

Devanāgarī

हैहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ॥
कुमारो रूपसंपन्नो मृगयाम् अचरद् बली ॥
चरमाणस् तु सो ऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ॥
कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिम् अन्तिके ॥
स तेन निहतो ऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ॥
व्यथितः कर्म तत् कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥
जगाम हैहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ॥
राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥
तेषां च तद् यथावृत्तं कथयाम् आस वै तदा ॥
तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ॥
श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर् दीनमानसाः ॥
कस्यायम् इति ते सर्वे मार्गमाणास् ततस् ततः ॥
जग्मुश् चारिष्टनेमेस् ते तार्क्ष्यस्याश्रमम् अञ्जसा ॥

Transliteración (IAST)

haihayānāṃ kulakaro rājā parapuraṃjayaḥ ||
kumāro rūpasaṃpanno mṛgayām acarad balī ||
caramāṇas tu so 'raṇye tṛṇavīrutsamāvṛte ||
kṛṣṇājinottarāsaṅgaṃ dadarśa munim antike ||
sa tena nihato 'raṇye manyamānena vai mṛgam ||
vyathitaḥ karma tat kṛtvā śokopahatacetanaḥ ||
jagāma haihayānāṃ vai sakāśaṃ prathitātmanām ||
rājñāṃ rājīvanetrosau kumāraḥ pṛthivīpate ||
teṣāṃ ca tad yathāvṛttaṃ kathayām āsa vai tadā ||
taṃ cāpi hiṃsitaṃ tāta muniṃ mūlaphalāśinam ||
śrutvā dṛṣṭvā ca te tatra babhūvur dīnamānasāḥ ||
kasyāyam iti te sarve mārgamāṇās tatas tataḥ ||
jagmuś cāriṣṭanemes te tārkṣyasyāśramam añjasā ||

Palabra por palabra

SánscritoIASTSignificado

हैहयानां कुलकरो राजा परपुरंजयः ॥ कुमारो रूपसंपन्नो मृगयाम् अचरद् बली ॥ चरमाणस् तु सो ऽरण्ये तृणवीरुत्समावृते ॥ कृष्णाजिनोत्तरासङ्गं ददर्श मुनिम् अन्तिके ॥ स तेन निहतो ऽरण्ये मन्यमानेन वै मृगम् ॥ व्यथितः कर्म तत् कृत्वा शोकोपहतचेतनः ॥ जगाम हैहयानां वै सकाशं प्रथितात्मनाम् ॥ राज्ञां राजीवनेत्रोसौ कुमारः पृथिवीपते ॥ तेषां च तद् यथावृत्तं कथयाम् आस वै तदा ॥ तं चापि हिंसितं तात मुनिं मूलफलाशिनम् ॥ श्रुत्वा दृष्ट्वा च ते तत्र बभूवुर् दीनमानसाः ॥ कस्यायम् इति ते सर्वे मार्गमाणास् ततस् ततः ॥ जग्मुश् चारिष्टनेमेस् ते तार्क्ष्यस्याश्रमम् अञ्जसा ॥haihayānāṃ kulakaro rājā parapuraṃjayaḥ || kumāro rūpasaṃpanno mṛgayām acarad balī || caramāṇas tu so 'raṇye tṛṇavīrutsamāvṛte || kṛṣṇājinottarāsaṅgaṃ dadarśa munim antike || sa tena nihato 'raṇye manyamānena vai mṛgam || vyathitaḥ karma tat kṛtvā śokopahatacetanaḥ || jagāma haihayānāṃ vai sakāśaṃ prathitātmanām || rājñāṃ rājīvanetrosau kumāraḥ pṛthivīpate || teṣāṃ ca tad yathāvṛttaṃ kathayām āsa vai tadā || taṃ cāpi hiṃsitaṃ tāta muniṃ mūlaphalāśinam || śrutvā dṛṣṭvā ca te tatra babhūvur dīnamānasāḥ || kasyāyam iti te sarve mārgamāṇās tatas tataḥ || jagmuś cāriṣṭanemes te tārkṣyasyāśramam añjasā ||Markandeya tells how a prince of the Haihayas, while hunting, mistakenly killed a muni, taking him for a beast because he wore a black deerskin; stricken with grief, he told the Haihayas of it, and they went to find out whose son had been slain.

Traducción

Markandeya said, "Once a prince of the Haihayas was hunting and, seeing in the forest a muni clad in a black deerskin, took him for a beast and struck him down by mistake. Realizing what he had done, he was overcome with grief and told the Haihayas of the calamity. The kings set out to discover whose son had been killed, and came to the sage's hermitage."

Comentario

Royal power proves helpless before an error committed in ignorance. It is the acknowledgment of guilt, not an attempt to conceal the sin, that opens the way to purification.

Versión

236573ffa2a8 · publicado 16 jul 2026, 17:19:46 UTC

Disponible enRUEN