सुदेष्णोवाच
उत्तिष्ठ गच्छ सैरन्ध्रि कीचकस्य निवेशनम् ॥
पानम् आनय कल्याणि पिपासा मां प्रबाधते ॥
द्रौपद्य् उवाच
न गच्छेयम् अहं तस्य राजपुत्रि निवेशनम् ॥
त्वम् एव राज्ञि जानासि यथा स निरपत्रपः ॥
न चाहम् अनवद्याङ्गि तव वेश्मनि भामिनि ॥
कामवृत्ता भविष्यामि पतीनां व्यभिचारिणी ॥
त्वं चैव देवि जानासि यथा स समयः कृतः ॥
प्रविशन्त्या मया पूर्वं तव वेश्मनि भामिनि ॥
कीचकश् च सुकेशान्ते मूढो मदनदर्पितः ॥
सो ऽवमंस्यति मां दृष्ट्वा न यास्ये तत्र शोभने ॥
सन्ति बह्व्यस् तव प्रेष्या राजपुत्रि वशानुगाः ॥
अन्यां प्रेषय भद्रं ते स हि माम् अवमंस्यते ॥
सुदेष्णोवाच
नैव त्वां जातु हिंस्यात् स इतः संप्रेषितां मया ॥
वैशंपायन उवाच
इत्य् अस्याः प्रददौ कांस्यं सपिधानं हिरण्मयम् ॥
सा शङ्कमाना रुदती दैवं शरणम् ईयुषी ॥
प्रातिष्ठत सुराहारी कीचकस्य निवेशनम् ॥
sudeṣṇovāca
uttiṣṭha gaccha sairandhri kīcakasya niveśanam ||
pānam ānaya kalyāṇi pipāsā māṃ prabādhate ||
draupady uvāca
na gaccheyam ahaṃ tasya rājaputri niveśanam ||
tvam eva rājñi jānāsi yathā sa nirapatrapaḥ ||
na cāham anavadyāṅgi tava veśmani bhāmini ||
kāmavṛttā bhaviṣyāmi patīnāṃ vyabhicāriṇī ||
tvaṃ caiva devi jānāsi yathā sa samayaḥ kṛtaḥ ||
praviśantyā mayā pūrvaṃ tava veśmani bhāmini ||
kīcakaś ca sukeśānte mūḍho madanadarpitaḥ ||
so 'vamaṃsyati māṃ dṛṣṭvā na yāsye tatra śobhane ||
santi bahvyas tava preṣyā rājaputri vaśānugāḥ ||
anyāṃ preṣaya bhadraṃ te sa hi mām avamaṃsyate ||
sudeṣṇovāca
naiva tvāṃ jātu hiṃsyāt sa itaḥ saṃpreṣitāṃ mayā ||
vaiśaṃpāyana uvāca
ity asyāḥ pradadau kāṃsyaṃ sapidhānaṃ hiraṇmayam ||
sā śaṅkamānā rudatī daivaṃ śaraṇam īyuṣī ||
prātiṣṭhata surāhārī kīcakasya niveśanam ||
Sudeshna said: ‘Rise, Sairandhri, go to Kicaka’s house. Bring me drink, fair one: thirst torments me.’ Draupadi said: ‘Princess, I will not go to his house. You yourself, O queen, know how shameless he is. Blameless as I am, in your house I will not become a woman who follows her own desire, nor will I be unfaithful to my husbands. You yourself, my lady, know the agreement that was made when I first entered your house, O radiant one. Kicaka, that fair-haired fool, is intoxicated with passion; seeing me, he will insult me. I will not go there, fair one. You have many obedient servants, princess; send another. Blessings upon you — he will insult me.’ Sudeshna said: ‘Sent by me from here, he will never do you harm.’ Having said this, she gave her a golden bronze vessel with a lid. Draupadi, doubting, weeping, and taking refuge in fate, went for the wine to Kicaka’s house.
bd75dbc901ed · publicado 16 jul 2026, 18:11:28 UTC
Disponible enRUENPasa de verso en verso con
Draupadi speaks clearly of the danger, yet her voice is not taken seriously. This is one of the heaviest forms of injustice: the danger is named in advance, and still she is sent to meet it.