देवाऊचुः
भगवन्क्षुत्पिपासाभ्यां पीडितं हि जगत्त्रयम् । न हुतं न वषट्कारः सर्वधर्मविवर्जितम्
क्षुत्पिपासार्दिताः सर्वे देवदानवमानवाः । त्रातारं सर्वलोकेशं भवन्तं शरणं गताः
त्रातुमर्हसि देवेश क्षुत्पिपासार्दिताञ्जनान्
इति तेषां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः । उवाच परमप्रीतस्तान्सर्वान्प्रतिमानदः
शृणुध्वं देवताः सर्वे दैत्यगन्धर्वमानवाः । महेन्द्रस्यापचारेण सर्वमेतदुपस्थितम्
समुद्भूतमिदं घोरं जगत्संवर्तकं महत् । दुर्वासाः सुमहात्मा तु यतः क्रोधमवाप्तवान्
तस्मात्क्रोधेन तेनेदं नष्टं लोकत्रयं सुराः । असौ रोषपरीतात्मा क्रोधेन कलुषीकृतः
जगत्त्रयं च श्रीनष्टं भवत्वित्याह दुर्मतिः । तच्छापाज्जगतां धात्री लक्ष्मीर्नारायणप्रिया
अन्तर्धानं गता देवी जगन्माता महेश्वरी । यदपाङ्गेक्षिता लोका भवन्ति सुखिताः सदा
नालोकिता जगन्मात्रा दुःखभागिन एव हि । तस्मात्सर्वे वयं गत्वा दुग्धाब्धौ स्थितमुत्तमम्
bhagavankṣutpipāsābhyāṃ pīḍitaṃ hi jagattrayam | na hutaṃ na vaṣaṭkāraḥ sarvadharmavivarjitam
kṣutpipāsārditāḥ sarve devadānavamānavāḥ | trātāraṃ sarvalokeśaṃ bhavantaṃ śaraṇaṃ gatāḥ
trātumarhasi deveśa kṣutpipāsārditāñjanān
iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā sarvalokapitāmahaḥ | uvāca paramaprītastānsarvānpratimānadaḥ
śṛṇudhvaṃ devatāḥ sarve daityagandharvamānavāḥ | mahendrasyāpacāreṇa sarvametadupasthitam
samudbhūtamidaṃ ghoraṃ jagatsaṃvartakaṃ mahat | durvāsāḥ sumahātmā tu yataḥ krodhamavāptavān
tasmātkrodhena tenedaṃ naṣṭaṃ lokatrayaṃ surāḥ | asau roṣaparītātmā krodhena kaluṣīkṛtaḥ
jagattrayaṃ ca śrīnaṣṭaṃ bhavatvityāha durmatiḥ | tacchāpājjagatāṃ dhātrī lakṣmīrnārāyaṇapriyā
antardhānaṃ gatā devī jaganmātā maheśvarī | yadapāṅgekṣitā lokā bhavanti sukhitāḥ sadā
nālokitā jaganmātrā duḥkhabhāgina eva hi | tasmātsarve vayaṃ gatvā dugdhābdhau sthitamuttamam
«О владыка, тройственный мир измучен голодом и жаждою; нет ни возлияния, ни возгласа вашат, и он лишён всякой дхармы. Все боги, данавы и люди, измученные голодом и жаждою, пришли прибежищем к тебе, спасителю, владыке всех миров. Изволь спасти, о владыка богов, людей, измученных голодом и жаждою». Услышав их слово, Прародитель всех миров, весьма довольный и воздающий честь всем, сказал: «Слушайте, все божества, дайтьи, гандхарвы и люди: всё это настало проступком великого Индры. Возникло это ужасное, великое, свёртывающее мир, — ибо весьма великий душою Дурваса впал в гнев. И от гнева его погиб этот тройственный мир, о боги: он, с душою, охваченной яростью, помрачённый гневом, в дурном разумении сказал: «Да будет тройственный мир лишён Шри». От его проклятия питательница миров, Лакшми, возлюбленная Нараяны, богиня, мать мира, великая владычица, достигла исчезновения. На кого она взглянет искоса, те миры всегда счастливы; а не обозрённые матерью мира причастны горю. Потому пойдём мы все и почтим пребывающего в молочном океане превосходного…
dd79b800d520 · publicado 3 sept 2026, 4:14:06 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Брахма не оправдывает Индру и не бранит Дурвасу — он лишь называет обоих: проступок и гнев. Виновны оба, а решать положено не им.