ततो गत्वाश्रमपदं मुमोचास्त्राणि पार्थिवः । यैस् तत् तपोवनं सर्वं निर्दग्धं चास्त्रतेजसा ॥
उदीर्यमाणम् अस्त्रं तद् विश्वामित्रस्य धीमतः । दृष्ट्वा विप्रद्रुता भीता मुनयः शतशो दिशः ॥
वसिष्ठस्य च ये शिष्यास् तथैव मृगपक्षिणः । विद्रवन्ति भयाद् भीता नानादिग्भ्यः सहस्रशः ॥
वसिष्ठस्याश्रमपदं शून्यम् आसीन् महात्मनः । मुहूर्तम् इव निःशब्दम् आसीद् ईरिणसंनिभम् ॥
वदतो वै वसिष्ठस्य मा भैष्टेति मुहुर् मुहुः । नाशयाम्य् अद्य गाधेयं नीहारम् इव भास्करः ॥
एवम् उक्त्वा महातेजा वसिष्ठो जपतां वरः । विश्वामित्रं तदा वाक्यं सरोषम् इदम् अब्रवीत् ॥
आश्रमं चिरसंवृद्धं यद् विनाशितवान् असि । दुराचारो ऽसि यन् मूढ तस्मात् त्वं न भविष्यसि ॥
इत्य् उक्त्वा परमक्रुद्धो दण्डम् उद्यम्य सत्वरः । विधूम इव कालाग्निर् यमदण्डम् इवापरम् ॥
tato gatvāśramapadaṃ mumocāstrāṇi pārthivaḥ | yais tat tapovanaṃ sarvaṃ nirdagdhaṃ cāstratejasā ||
udīryamāṇam astraṃ tad viśvāmitrasya dhīmataḥ | dṛṣṭvā vipradrutā bhītā munayaḥ śataśo diśaḥ ||
vasiṣṭhasya ca ye śiṣyās tathaiva mṛgapakṣiṇaḥ | vidravanti bhayād bhītā nānādigbhyaḥ sahasraśaḥ ||
vasiṣṭhasyāśramapadaṃ śūnyam āsīn mahātmanaḥ | muhūrtam iva niḥśabdam āsīd īriṇasaṃnibham ||
vadato vai vasiṣṭhasya mā bhaiṣṭeti muhur muhuḥ | nāśayāmy adya gādheyaṃ nīhāram iva bhāskaraḥ ||
evam uktvā mahātejā vasiṣṭho japatāṃ varaḥ | viśvāmitraṃ tadā vākyaṃ saroṣam idam abravīt ||
āśramaṃ cirasaṃvṛddhaṃ yad vināśitavān asi | durācāro 'si yan mūḍha tasmāt tvaṃ na bhaviṣyasi ||
ity uktvā paramakruddho daṇḍam udyamya satvaraḥ | vidhūma iva kālāgnir yamadaṇḍam ivāparam ||
Затем земной царь пришёл к ашраму и выпустил астры; их сиянием весь лес аскезы был сожжён. Увидев поднимающуюся астру мудрого Вишвамитры, сотни испуганных муни разбежались по сторонам. Ученики Васиштхи, звери и птицы также в страхе тысячами разбегались в разные стороны. Обитель великодушного Васиштхи на мгновение стала пустой, беззвучной, похожей на пустыню. Васиштха снова и снова говорил: «Не бойтесь. Сегодня я уничтожу сына Гадхи, как солнце уничтожает туман». Сказав это, великосияющий Васиштха, лучший среди повторяющих мантры, разгневанно сказал Вишвамитре: «О глупец, ты разрушил ашрам, который долго процветал. Ты поступил нечестиво; поэтому ты не останешься». Сказав так, крайне разгневанный Васиштха быстро поднял посох, словно бездымный огонь конца времени, словно иной жезл Ямы.
598d26dbd1d5 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Получив астры, Вишвамитра применяет их против ашрама, то есть против самого пространства тапаса. Ответ Васиштхи уже не оборонительное молчание: когда разрушена обитель дхармы, его посох становится образом космического суда.