सौमित्रे पश्य पम्पायाश् चित्रासु वनराजिषु । नलिनानि प्रकाशन्ते जले तरुणसूर्यवत् ॥
एषा प्रसन्नसलिला पद्मनीलोत्पलायता । हंसकारण्डवाकीर्णा पम्पा सौगन्धिकायुता ॥
चक्रवाकयुता नित्यं चित्रप्रस्थवनान्तरा । मातङ्गमृगयूथैश् च शोभते सलिलार्थिभिः ॥
पद्मकोशपलाशानि द्रष्टुं दृष्टिर् हि मन्यते । सीताया नेत्रकोशाभ्यां सदृशानीति लक्ष्मण ॥
पद्मकेसरसंसृष्टो वृक्षान्तरविनिःसृतः । निःश्वास इव सीताया वाति वायुर् मनोहरः ॥
सौमित्रे पश्य पम्पाया दक्षिणे गिरिसानुनि । पुष्पितां कर्णिकारस्य यष्टिं परमशोभनाम् ॥
अधिकं शैलराजो ऽयं धातुभिस् तु विभूषितः । विचित्रं सृजते रेणुं वायुवेगविघट्टितम् ॥
गिरिप्रस्थास् तु सौमित्रे सर्वतः संप्रपुष्पितैः । निष्पत्रैः सर्वतो रम्यैः प्रदीपा इव कुंशुकैः ॥
saumitre paśya pampāyāś citrāsu vanarājiṣu | nalināni prakāśante jale taruṇasūryavat ||
eṣā prasannasalilā padmanīlotpalāyatā | haṃsakāraṇḍavākīrṇā pampā saugandhikāyutā ||
cakravākayutā nityaṃ citraprasthavanāntarā | mātaṅgamṛgayūthaiś ca śobhate salilārthibhiḥ ||
padmakośapalāśāni draṣṭuṃ dṛṣṭir hi manyate | sītāyā netrakośābhyāṃ sadṛśānīti lakṣmaṇa ||
padmakesarasaṃsṛṣṭo vṛkṣāntaraviniḥsṛtaḥ | niḥśvāsa iva sītāyā vāti vāyur manoharaḥ ||
saumitre paśya pampāyā dakṣiṇe girisānuni | puṣpitāṃ karṇikārasya yaṣṭiṃ paramaśobhanām ||
adhikaṃ śailarājo 'yaṃ dhātubhis tu vibhūṣitaḥ | vicitraṃ sṛjate reṇuṃ vāyuvegavighaṭṭitam ||
giriprasthās tu saumitre sarvataḥ saṃprapuṣpitaiḥ | niṣpatraiḥ sarvato ramyaiḥ pradīpā iva kuṃśukaiḥ ||
«Саумитри, посмотри: в пёстрых лесных рядах Пампы лотосы сияют в воде, как молодое солнце. Эта Пампа с чистыми водами, протянувшаяся среди лотосов и синих утпал, полная гусей и карандав, украшенная саугандхиками, всегда окружённая чакраваками, сияет пёстрыми склонами, лесными просторами, слонами и стадами зверей, пришедшими к воде. Мой взгляд, Лакшмана, видит лепестки лотосных бутонов и считает их похожими на глаза Ситы. Ветер, смешанный с лотосной пыльцой и вышедший между деревьями, веет так чарующе, словно это вздох Ситы. Саумитри, посмотри на южном склоне у Пампы эту необычайно прекрасную цветущую ветвь карникары. Этот царь гор, украшенный минералами, особенно прекрасен: порыв ветра выбивает из него пёструю пыль. Горные склоны, Саумитри, повсюду сияют прекрасными безлистыми кимшуками в полном цвету, словно светильниками».
546244569446 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Пампа становится для Рамы пространством узнавания Ситы: лотосы напоминают её глаза, ветер — её дыхание. Любовь собирает рассеянные образы мира в память о любимой.