तेषां कथयतां तत्र सर्वांस् तान् अनुमान्य च । ततो वृद्धतमस् तेषां जाम्बवान् प्रत्यभाषत ॥
पूर्वम् अस्माकम् अप्य् आसीत् कश् चिद् गतिपराक्रमः । ते वयं वयसः पारम् अनुप्राप्ताः स्म साम्प्रतम् ॥
किं तु नैवं गते शक्यम् इदं कार्यम् उपेक्षितुम् । यद् अर्थं कपिराजश् च रामश् च कृतनिश्चयौ ॥
साम्प्रतं कालभेदेन या गतिस् तां निबोधत । नवतिं योजनानां तु गमिष्यामि न संशयः ॥
तांश् च सर्वान् हरिश्रेष्ठाञ् जाम्बवान् पुनर् अब्रवीत् । न खल्व् एतावद् एवासीद् गमने मे पराक्रमः ॥
मया महाबलैश् चैव यज्ञे विष्णुः सनातनः । प्रदक्षिणीकृतः पूर्वं क्रममाणस् त्रिविक्रमः ॥
स इदानीम् अहं वृद्धः प्लवने मन्दविक्रमः । यौवने च तदासीन् मे बलम् अप्रतिमं परैः ॥
संप्रत्य् एतावतीं शक्तिं गमने तर्कयाम्य् अहम् । नैतावता च संसिद्धिः कार्यस्यास्य भविष्यति ॥
teṣāṃ kathayatāṃ tatra sarvāṃs tān anumānya ca | tato vṛddhatamas teṣāṃ jāmbavān pratyabhāṣata ||
pūrvam asmākam apy āsīt kaś cid gatiparākramaḥ | te vayaṃ vayasaḥ pāram anuprāptāḥ sma sāmpratam ||
kiṃ tu naivaṃ gate śakyam idaṃ kāryam upekṣitum | yad arthaṃ kapirājaś ca rāmaś ca kṛtaniścayau ||
sāmprataṃ kālabhedena yā gatis tāṃ nibodhata | navatiṃ yojanānāṃ tu gamiṣyāmi na saṃśayaḥ ||
tāṃś ca sarvān hariśreṣṭhāñ jāmbavān punar abravīt | na khalv etāvad evāsīd gamane me parākramaḥ ||
mayā mahābalaiś caiva yajñe viṣṇuḥ sanātanaḥ | pradakṣiṇīkṛtaḥ pūrvaṃ kramamāṇas trivikramaḥ ||
sa idānīm ahaṃ vṛddhaḥ plavane mandavikramaḥ | yauvane ca tadāsīn me balam apratimaṃ paraiḥ ||
saṃpraty etāvatīṃ śaktiṃ gamane tarkayāmy aham | naitāvatā ca saṃsiddhiḥ kāryasyāsya bhaviṣyati ||
Когда они говорили, Джамбован почтил их всех и, будучи старейшим среди них, ответил: «Прежде и у нас была сила движения. Но теперь мы достигли предела возраста. И всё же при таком положении нельзя оставить это дело без внимания, ведь ради него царь обезьян и Рама приняли твёрдое решение. Узнайте же, какова теперь моя сила из-за перемены времени: я пройду девяносто йоджан, нет сомнения». Затем Джамбован снова сказал всем лучшим хари: «Не только такой была прежде моя доблесть в движении. Во время жертвоприношения я вместе с великосильными обошёл вечного Вишну, когда он шагал как Тривикрама. Но теперь я стар; в прыжке моя доблесть стала медленной. В юности моя сила была несравненна с другими, а сейчас я предполагаю в себе только такую силу движения. Этого будет недостаточно, чтобы довести дело до успеха».
a35695f5eace · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Джамбован соединяет память о былой мощи с трезвостью настоящего. Его смирение не ослабляет миссию, а помогает найти подлинного исполнителя: служение требует не тщеславного вызова, а точного понимания своей природы и времени.