प्रदोषकाले हनुमांस् तूर्णम् उत्पत्य वीर्यवान् । प्रविवेश पुरीं रम्यां सुविभक्तमहापथम् ॥
प्रासादमालाविततां स्तम्भैः काञ्चनराजतैः । शातकुम्भमयैर् जालैर् गन्धर्वनगरोपमाम् ॥
सप्तभौमाष्टभौमैश् च स ददर्श महापुरीम् । तलैः स्फाटिकसंपूर्णैः कार्तस्वरविभूषितैः ॥
वैदूर्यमणिचित्रैश् च मुक्ताजालविभूषितैः । तलैः शुशुभिरे तानि भवनान्य् अत्र रक्षसाम् ॥
काञ्चनानि विचित्राणि तोरणानि च रक्षसाम् । लङ्काम् उद्द्योतयाम् आसुः सर्वतः समलंकृताम् ॥
अचिन्त्याम् अद्भुताकारां दृष्ट्वा लङ्कां महाकपिः । आसीद् विषण्णो हृष्टश् च वैदेह्या दर्शनोत्सुकः ॥
स पाण्डुरोद्विद्धविमानमालिनीं; महार्हजाम्बूनदजालतोरणाम् । यशस्विनां रावणबाहुपालितां; क्षपाचरैर् भीमबलैः समावृताम् ॥
चन्द्रो ऽपि साचिव्यम् इवास्य कुर्वंस्; तारागणैर् मध्यगतो विराजन् । ज्योत्स्नावितानेन वितत्य लोकम्; उत्तिष्ठते नैकसहस्ररश्मिः ॥
शङ्खप्रभं क्षीरमृणालवर्णम्; उद्गच्छमानं व्यवभासमानम् । ददर्श चन्द्रं स कपिप्रवीरः; पोप्लूयमानं सरसीव हंसं ॥
pradoṣakāle hanumāṃs tūrṇam utpatya vīryavān | praviveśa purīṃ ramyāṃ suvibhaktamahāpatham ||
prāsādamālāvitatāṃ stambhaiḥ kāñcanarājataiḥ | śātakumbhamayair jālair gandharvanagaropamām ||
saptabhaumāṣṭabhaumaiś ca sa dadarśa mahāpurīm | talaiḥ sphāṭikasaṃpūrṇaiḥ kārtasvaravibhūṣitaiḥ ||
vaidūryamaṇicitraiś ca muktājālavibhūṣitaiḥ | talaiḥ śuśubhire tāni bhavanāny atra rakṣasām ||
kāñcanāni vicitrāṇi toraṇāni ca rakṣasām | laṅkām uddyotayām āsuḥ sarvataḥ samalaṃkṛtām ||
acintyām adbhutākārāṃ dṛṣṭvā laṅkāṃ mahākapiḥ | āsīd viṣaṇṇo hṛṣṭaś ca vaidehyā darśanotsukaḥ ||
sa pāṇḍurodviddhavimānamālinīṃ; mahārhajāmbūnadajālatoraṇām | yaśasvināṃ rāvaṇabāhupālitāṃ; kṣapācarair bhīmabalaiḥ samāvṛtām ||
candro 'pi sācivyam ivāsya kurvaṃs; tārāgaṇair madhyagato virājan | jyotsnāvitānena vitatya lokam; uttiṣṭhate naikasahasraraśmiḥ ||
śaṅkhaprabhaṃ kṣīramṛṇālavarṇam; udgacchamānaṃ vyavabhāsamānam | dadarśa candraṃ sa kapipravīraḥ; poplūyamānaṃ sarasīva haṃsaṃ ||
В вечернее время сильный Хануман быстро взлетел и вошёл в прекрасный город с хорошо разделёнными большими дорогами. Ланка была протянута рядами дворцов, со столбами из золота и серебра, с золотыми решётками, подобная городу гандхарвов. Он увидел великий город с семи- и восьмиэтажными зданиями, этажами, полными кристалла и украшенными золотом. Здания ракшасов сияли этажами, пёстрыми от вайдурья-камней и украшенными жемчужными сетями. Золотые и пёстрые арки ракшасов освещали Ланку, украшенную со всех сторон. Увидев непостижимую Ланку чудесного вида, великий обезьяна, жаждущий увидеть Вайдехи, стал одновременно печален и радостен. Он видел её с белыми высокими рядами дворцов, с драгоценными золотыми решётками и арками, охраняемую руками славного Раваны и окружённую ночными странниками страшной силы. Луна, словно помогая ему, сияла среди сонмов звёзд и, распространив мир полотном лунного света, поднималась многотысячелучевой. Герой обезьян увидел восходящую яркую луну, светлую как раковина, цвета молока и лотосового стебля, плывущую словно лебедь в озере.
4dd65b0db16d · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ночь становится союзницей Ханумана. Луна освещает Ланку не для наслаждения её роскошью, а чтобы посланник Рамы мог войти в город и начать поиск Вайдехи.