ततो निकुम्भो रभसः सूर्यशत्रुर् महाबलः । सुप्तघ्नो यज्ञकोपश् च महापार्श्वो महोअरः ॥
अग्निकेतुश् च दुर्धर्षो रश्मिकेतुश् च राक्षसः । इन्द्रजिच् च महातेजा बलवान् रावणात्मजः ॥
प्रहस्तो ऽथ विरूपाक्षो वज्रदंष्ट्रो महाबलः । धूम्राक्षश् चातिकायश् च दुर्मुखश् चैव राक्षसः ॥
परिघान् पट्टसान् प्रासाञ् शक्तिशूलपरश्वधान् । चापानि च सबाणानि खड्गांश् च विपुलाञ् शितान् ॥
प्रगृह्य परमक्रुद्धाः समुत्पत्य च राक्षसाः । अब्रुवन् रावणं सर्वे प्रदीप्ता इव तेजसा ॥
अद्य रामं वधिष्यामः सुग्रीवं च सलक्ष्मणम् । कृपणं च हनूमन्तं लङ्का येन प्रधर्षिता ॥
तान् गृहीतायुधान् सर्वान् वारयित्वा विभीषणः । अब्रवीत् प्राञ्जलिर् वाक्यं पुनः प्रत्युपवेश्य तान् ॥
tato nikumbho rabhasaḥ sūryaśatrur mahābalaḥ | suptaghno yajñakopaś ca mahāpārśvo mahoaraḥ ||
agniketuś ca durdharṣo raśmiketuś ca rākṣasaḥ | indrajic ca mahātejā balavān rāvaṇātmajaḥ ||
prahasto 'tha virūpākṣo vajradaṃṣṭro mahābalaḥ | dhūmrākṣaś cātikāyaś ca durmukhaś caiva rākṣasaḥ ||
parighān paṭṭasān prāsāñ śaktiśūlaparaśvadhān | cāpāni ca sabāṇāni khaḍgāṃś ca vipulāñ śitān ||
pragṛhya paramakruddhāḥ samutpatya ca rākṣasāḥ | abruvan rāvaṇaṃ sarve pradīptā iva tejasā ||
adya rāmaṃ vadhiṣyāmaḥ sugrīvaṃ ca salakṣmaṇam | kṛpaṇaṃ ca hanūmantaṃ laṅkā yena pradharṣitā ||
tān gṛhītāyudhān sarvān vārayitvā vibhīṣaṇaḥ | abravīt prāñjalir vākyaṃ punaḥ pratyupaveśya tān ||
Затем Никумбха, Рабхаса, великосильный Сурьяшатру, Суптагхна, Яджнякопа, Махапаршва, Маходара, Агникету, трудноодолимый ракшас Рашмикету, великосияющий и сильный Индраджит, сын Раваны, затем Прахаста, Вирупакша, великосильный Ваджрадамштра, Дхумракша, Атикая и ракшас Дурмукха схватили палицы, паттисы, дротики, копья, трезубцы, секиры, луки со стрелами и широкие острые мечи. Крайне разгневанные, вскочив, все ракшасы, словно пылающие мощью, сказали Раване: «Сегодня мы убьём Раму, Сугриву с Лакшманой и жалкого Ханумана, которым была потрясена Ланка». Тогда Вибхишана остановил всех их, взявших оружие, снова усадил их и, сложив ладони, сказал.
88a625697e5f · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перед голосом Вибхишаны звучит общий порыв гнева. Он не поддаётся шуму оружия и первым делает то, что должен сделать настоящий советник: останавливает безрассудство.