राघवेणाभये दत्ते संनतो रावणानुजः । खात् पपातावनिं हृष्टो भक्तैर् अनुचरैः सह ॥
स तु रामस्य धर्मात्मा निपपात विभीषणः । पादयोः शरणान्वेषी चतुर्भिः सह राक्षसैः ॥
अब्रवीच् च तदा रामं वाक्यं तत्र विभीषणः । धर्मयुक्तं च युक्तं च साम्प्रतं संप्रहर्षणम् ॥
अनुजो रावणस्याहं तेन चास्म्य् अवमानितः । भवन्तं सर्वभूतानां शरण्यं शरणं गतः ॥
परित्यक्ता मया लङ्का मित्राणि च धनानि च । भवद्गतं मे राज्यं च जीवितं च सुखानि च ॥
राक्षसानां वधे साह्यं लङ्कायाश् च प्रधर्षणे । करिष्यामि यथाप्राणं प्रवेक्ष्यामि च वाहिनीम् ॥
इति ब्रुवाणं रामस् तु परिष्वज्य विभीषणम् । अब्रवील् लक्ष्मणं प्रीतः समुद्राज् जलम् आनय ॥
तेन चेमं महाप्राज्ञम् अभिषिञ्च विभीषणम् । राजानं रक्षसां क्षिप्रं प्रसन्ने मयि मानद ॥
एवम् उक्तस् तु सौमित्रिर् अभ्यषिञ्चद् विभीषणम् । मध्ये वानरमुख्यानां राजानं रामशासनात् ॥
तं प्रसादं तु रामस्य दृष्ट्वा सद्यः प्लवंगमाः । प्रचुक्रुशुर् महानादान् साधु साध्व् इति चाब्रुवन् ॥
rāghaveṇābhaye datte saṃnato rāvaṇānujaḥ | khāt papātāvaniṃ hṛṣṭo bhaktair anucaraiḥ saha ||
sa tu rāmasya dharmātmā nipapāta vibhīṣaṇaḥ | pādayoḥ śaraṇānveṣī caturbhiḥ saha rākṣasaiḥ ||
abravīc ca tadā rāmaṃ vākyaṃ tatra vibhīṣaṇaḥ | dharmayuktaṃ ca yuktaṃ ca sāmprataṃ saṃpraharṣaṇam ||
anujo rāvaṇasyāhaṃ tena cāsmy avamānitaḥ | bhavantaṃ sarvabhūtānāṃ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ gataḥ ||
parityaktā mayā laṅkā mitrāṇi ca dhanāni ca | bhavadgataṃ me rājyaṃ ca jīvitaṃ ca sukhāni ca ||
rākṣasānāṃ vadhe sāhyaṃ laṅkāyāś ca pradharṣaṇe | kariṣyāmi yathāprāṇaṃ pravekṣyāmi ca vāhinīm ||
iti bruvāṇaṃ rāmas tu pariṣvajya vibhīṣaṇam | abravīl lakṣmaṇaṃ prītaḥ samudrāj jalam ānaya ||
tena cemaṃ mahāprājñam abhiṣiñca vibhīṣaṇam | rājānaṃ rakṣasāṃ kṣipraṃ prasanne mayi mānada ||
evam uktas tu saumitrir abhyaṣiñcad vibhīṣaṇam | madhye vānaramukhyānāṃ rājānaṃ rāmaśāsanāt ||
taṃ prasādaṃ tu rāmasya dṛṣṭvā sadyaḥ plavaṃgamāḥ | pracukruśur mahānādān sādhu sādhv iti cābruvan ||
Когда Рагхава дал защиту, младший брат Раваны склонился и радостно опустился из неба на землю вместе с преданными спутниками. Дхармичный Вибхишана, ищущий прибежища, вместе с четырьмя ракшасами пал к стопам Рамы. Тогда Вибхишана сказал Раме уместную, дхармичную и радующую речь: «Я младший брат Раваны и был им унижен. Я пришёл к тебе, прибежищу всех существ, за прибежищем. Мной оставлены Ланка, друзья и богатства; моё царство, жизнь и счастья теперь переданы тебе. Я помогу всеми силами в уничтожении ракшасов и покорении Ланки и войду в твоё войско». Рама, обняв так говорящего Вибхишану, с радостью сказал Лакшмане: «Принеси воду из океана. Этой водой, о дарующий честь, быстро помажь этого мудрого Вибхишану царём ракшасов, раз я благосклонен». Услышав это, Саумитри по приказу Рамы помазал Вибхишану царём посреди главных ванаров. Увидев эту милость Рамы, ванары сразу закричали великими криками и сказали: «Слава! Слава!»
5630059f00f0 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Принятие Вибхишаны сразу становится не только защитой, но и доверием. Рама видит в пришедшем не беглеца, а будущего царя, потому что прибежище восстанавливает достоинство.