स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्न् अहनि वीर्यवान् । वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः । प्रेषयाम् आस दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥
प्रहस्त शीघ्रं गत्वा त्वं ब्रूहि नैरृतपुंगवम् । वचनान् मम वित्तेशं सामपूर्वम् इदं वचः ॥
इयं लङ्का पुरी राजन् राक्षसानां महात्मनाम् । त्वया निवेशिता सौम्य नैतद् युक्तं तवानघ ॥
तद् भवान् यदि साम्नैतां दद्याद् अतुलविक्रम । कृता भवेन् मम प्रीतिर् धर्मश् चैवानुपालितः ॥
इत्य् उक्तः स तदा गत्वा प्रहस्तो वाक्यकोविदः । दशग्रीववचः सर्वं वित्तेशाय न्यवेदयत् ॥
प्रहस्ताद् अपि संश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः । प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरी राज्यं च यन् मम । तवाप्य् एतन् महाबाहो भुङ्क्ष्वैतद् धतकण्टकम् ॥
सर्वं कर्तास्मि भद्रं ते राक्षसेश वचो ऽचिरात् । किं तु तावत् प्रतीक्षस्व पितुर् यावन् निवेदये ॥
एवम् उक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुर् अन्तिकम् । अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ॥
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान् मम । दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता । मयात्र यद् अनुष्ठेयं तन् ममाचक्ष्व सुव्रत ॥
sa tu tenaiva harṣeṇa tasminn ahani vīryavān | vanaṃ gato daśagrīvaḥ saha taiḥ kṣaṇadācaraiḥ ||
trikūṭasthaḥ sa tu tadā daśagrīvo niśācaraḥ | preṣayām āsa dautyena prahastaṃ vākyakovidam ||
prahasta śīghraṃ gatvā tvaṃ brūhi nairṛtapuṃgavam | vacanān mama vitteśaṃ sāmapūrvam idaṃ vacaḥ ||
iyaṃ laṅkā purī rājan rākṣasānāṃ mahātmanām | tvayā niveśitā saumya naitad yuktaṃ tavānagha ||
tad bhavān yadi sāmnaitāṃ dadyād atulavikrama | kṛtā bhaven mama prītir dharmaś caivānupālitaḥ ||
ity uktaḥ sa tadā gatvā prahasto vākyakovidaḥ | daśagrīvavacaḥ sarvaṃ vitteśāya nyavedayat ||
prahastād api saṃśrutya devo vaiśravaṇo vacaḥ | pratyuvāca prahastaṃ taṃ vākyaṃ vākyaviśāradaḥ ||
brūhi gaccha daśagrīvaṃ purī rājyaṃ ca yan mama | tavāpy etan mahābāho bhuṅkṣvaitad dhatakaṇṭakam ||
sarvaṃ kartāsmi bhadraṃ te rākṣaseśa vaco 'cirāt | kiṃ tu tāvat pratīkṣasva pitur yāvan nivedaye ||
evam uktvā dhanādhyakṣo jagāma pitur antikam | abhivādya guruṃ prāha rāvaṇasya yadīpsitam ||
eṣa tāta daśagrīvo dūtaṃ preṣitavān mama | dīyatāṃ nagarī laṅkā pūrvaṃ rakṣogaṇoṣitā | mayātra yad anuṣṭheyaṃ tan mamācakṣva suvrata ||
С тем же восторгом доблестный Дашагрива в тот день пошёл в лес вместе с теми ночными странниками. Находясь на Трикуте, ночной странник Дашагрива послал Прахасту, знатока речи, как посла: «Прахаста, быстро иди и передай владыке богатств, быку среди найрритов, моё слово, предварённое мирным тоном: “О царь, этот город Ланка принадлежит великим ракшасам. Ты занял его, благой, но это тебе не подобает, безгрешный. Поэтому если ты мирно отдашь его, о несравненно доблестный, я буду доволен, и дхарма будет соблюдена”». Получив такой приказ, Прахаста, знаток речи, пошёл и сообщил владыке богатств всё слово Дашагривы. Услышав это от Прахасты, бог Вайшравана, искусный в речи, ответил ему: «Иди и скажи Дашагриве: “Этот город и моё царство — также твои, могучерукий; пользуйся ими без препятствий. Я скоро исполню всё твоё слово, владыка ракшасов. Только подожди, пока я сообщу отцу”». Сказав так, владыка богатства пошёл к отцу, почтил своего учителя и сказал о желании Раваны: «Отец, Дашагрива прислал ко мне посланца: пусть город Ланка, прежде населённый сонмами ракшасов, будет отдан. Скажи мне, доброобетный, что я должен сделать».
0dd4fdbe93b5 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Вайшравана отвечает без зависти и без борьбы: для него собственность не выше почтения к отцу и мира в роду. На фоне Раваны его спокойствие показывает иной тип силы — способность не держаться за власть любой ценой.