सुमालिनं हतं दृष्ट्वा वसुना भस्मसात्कृतम् । विद्रुतं चापि स्वं सैन्यं लक्षयित्वार्दितं शरैः ॥
ततः स बलवान् क्रुद्धो रावणस्य सुतो युधि । निवर्त्य राक्षसान् सर्वान् मेघनादो व्यतिष्ठत ॥
स रथेनाग्निवर्णेन कामगेन महारथः । अभिदुद्राव सेनां तां वनान्य् अग्निर् इव ज्वलन् ॥
ततः प्रविशतस् तस्य विविधायुधधारिणः । विदुद्रुवुर् दिशः सर्वा देवास् तस्य च दर्शनात् ॥
न तत्रावस्थितः कश् चिद् रणे तस्य युयुत्सतः । सर्वान् आविध्य वित्रस्तान् दृष्ट्वा शक्रो ऽभ्यभाषत ॥
न भेतव्यं न गन्तव्यं निवर्तध्वं रणं प्रति । एष गच्छति मे पुत्रो युद्धार्थम् अपराजितः ॥
ततः शक्रसुतो देवो जयन्त इति विश्रुतः । रथेनाद्भुतकल्पेन संग्रामम् अभिवर्तत ॥
ततस् ते त्रिदशाः सर्वे परिवार्य शचीसुतम् । रावणस्य सुतं युद्धे समासाद्य व्यवस्थिताः ॥
तेषां युद्धं महद् अभूत् सदृशं देवरक्षसाम् । कृते महेन्द्रपुत्रस्य राक्षसेन्द्रसुतस्य च ॥
sumālinaṃ hataṃ dṛṣṭvā vasunā bhasmasātkṛtam | vidrutaṃ cāpi svaṃ sainyaṃ lakṣayitvārditaṃ śaraiḥ ||
tataḥ sa balavān kruddho rāvaṇasya suto yudhi | nivartya rākṣasān sarvān meghanādo vyatiṣṭhata ||
sa rathenāgnivarṇena kāmagena mahārathaḥ | abhidudrāva senāṃ tāṃ vanāny agnir iva jvalan ||
tataḥ praviśatas tasya vividhāyudhadhāriṇaḥ | vidudruvur diśaḥ sarvā devās tasya ca darśanāt ||
na tatrāvasthitaḥ kaś cid raṇe tasya yuyutsataḥ | sarvān āvidhya vitrastān dṛṣṭvā śakro 'bhyabhāṣata ||
na bhetavyaṃ na gantavyaṃ nivartadhvaṃ raṇaṃ prati | eṣa gacchati me putro yuddhārtham aparājitaḥ ||
tataḥ śakrasuto devo jayanta iti viśrutaḥ | rathenādbhutakalpena saṃgrāmam abhivartata ||
tatas te tridaśāḥ sarve parivārya śacīsutam | rāvaṇasya sutaṃ yuddhe samāsādya vyavasthitāḥ ||
teṣāṃ yuddhaṃ mahad abhūt sadṛśaṃ devarakṣasām | kṛte mahendraputrasya rākṣasendrasutasya ca ||
Увидев, что Сумали убит и обращён Васу в пепел, а его собственное войско разбежалось, измученное стрелами, сильный и разгневанный сын Раваны Мегханада остановил всех ракшасов и встал в битве. Великий колесничий на огненно-красной колеснице, движущейся по желанию, устремился на войско, пылая как огонь, несущийся на леса. Когда он, держа разные виды оружия, ворвался в битву, боги от одного его вида разбежались во все стороны. Никто не остался там, чтобы сразиться с ним. Увидев, что все смущены и испуганы, Шакра сказал: «Не бойтесь и не уходите. Возвращайтесь к битве: вот идёт мой непобеждённый сын для сражения». Тогда бог, сын Шакры, известный как Джаянта, выехал на битву на колеснице чудесного вида. Все боги окружили сына Шачи и, встретив в бою сына Раваны, заняли позиции. Их битва, развернувшаяся ради сына Махендры и сына владыки ракшасов, стала великой и достойной богов и ракшасов.
cfe25f74c134 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
После гибели Сумали Мегханада возвращает ракшасам боевой дух. Ему противопоставлен Джаянта, сын Индры: битва переходит от столкновения войск к противостоянию наследников двух миров.