VedawordВедическая библиотека
Поиск
Войти
Рамаяна
Сита повторяет своё послание5.38.1-10
1499 / 2464
Рамаяна · 5.38.1-10
॥
Деванагари

श्रुत्वा तु वचनं तस्य वायुसूनोर् महात्मनः । उवाचात्महितं वाक्यं सीता सुरसुतोपमा ॥
त्वां दृष्ट्वा प्रियवक्तारं संप्रहृष्यामि वानर । अर्धसंजातसस्येव वृष्टिं प्राप्य वसुंधरा ॥
यथा तं पुरुषव्याघ्रं गात्रैः शोकाभिकर्शितैः । संस्पृशेयं सकामाहं तथा कुरु दयां मयि ॥
अभिज्ञानं च रामस्य दत्तं हरिगणोत्तम । क्षिप्ताम् ईषिकां काकस्य कोपाद् एकाक्षिशातनीम् ॥
मनःशिलायास् तिकलो गण्डपार्श्वे निवेशितः । त्वया प्रनष्टे तिलके तं किल स्मर्तुम् अर्हसि ॥
स वीर्यवान् कथं सीतां हृतां समनुमन्यसे । वसन्तीं रक्षसां मध्ये महेन्द्रवरुणोपम ॥
एष चूडामणिर् दिव्यो मया सुपरिरक्षितः । एतं दृष्ट्वा प्रहृष्यामि व्यसने त्वाम् इवानघ ॥
एष निर्यातितः श्रीमान् मया ते वारिसंभवः । अतः परं न शक्ष्यामि जीवितुं शोकलालसा ॥
असह्यानि च दुःखानि वाचश् च हृदयच्छिदः । राक्षसीनां सुघोराणां त्वत्कृते मर्षयाम्य् अहम् ॥
धारयिष्यामि मासं तु जीवितं शत्रुसूदन । मासाद् ऊर्ध्वं न जीविष्ये त्वया हीना नृपात्मज ॥

Транслитерация (IAST)

śrutvā tu vacanaṃ tasya vāyusūnor mahātmanaḥ | uvācātmahitaṃ vākyaṃ sītā surasutopamā ||
tvāṃ dṛṣṭvā priyavaktāraṃ saṃprahṛṣyāmi vānara | ardhasaṃjātasasyeva vṛṣṭiṃ prāpya vasuṃdharā ||
yathā taṃ puruṣavyāghraṃ gātraiḥ śokābhikarśitaiḥ | saṃspṛśeyaṃ sakāmāhaṃ tathā kuru dayāṃ mayi ||
abhijñānaṃ ca rāmasya dattaṃ harigaṇottama | kṣiptām īṣikāṃ kākasya kopād ekākṣiśātanīm ||
manaḥśilāyās tikalo gaṇḍapārśve niveśitaḥ | tvayā pranaṣṭe tilake taṃ kila smartum arhasi ||
sa vīryavān kathaṃ sītāṃ hṛtāṃ samanumanyase | vasantīṃ rakṣasāṃ madhye mahendravaruṇopama ||
eṣa cūḍāmaṇir divyo mayā suparirakṣitaḥ | etaṃ dṛṣṭvā prahṛṣyāmi vyasane tvām ivānagha ||
eṣa niryātitaḥ śrīmān mayā te vārisaṃbhavaḥ | ataḥ paraṃ na śakṣyāmi jīvituṃ śokalālasā ||
asahyāni ca duḥkhāni vācaś ca hṛdayacchidaḥ | rākṣasīnāṃ sughorāṇāṃ tvatkṛte marṣayāmy aham ||
dhārayiṣyāmi māsaṃ tu jīvitaṃ śatrusūdana | māsād ūrdhvaṃ na jīviṣye tvayā hīnā nṛpātmaja ||

Пословный перевод
СанскритIASTЗначение
श्रुत्वा तु वचनम् तस्यśrutvā tu vacanam tasyaуслышав же слово его
वायुसूनोः महात्मनःvāyusūnoḥ mahātmanaḥсына Ветра великодушного
उवाच आत्महितम् वाक्यम्uvāca ātmahitam vākyamсказала себе полезное слово
सीता सुरसुतोपमाsītā surasutopamāСита, дочери бога подобная
त्वाम् दृष्ट्वा प्रियवक्तारम्tvām dṛṣṭvā priyavaktāramтебя увидев, приятноговорящего
संप्रहृष्यामि वानरsaṃprahṛṣyāmi vānaraя радуюсь, ванара
अर्धसंजातसस्या इवardhasaṃjātasasyā ivaкак наполовину взрастившая злак
वृष्टिम् प्राप्य वसुंधराvṛṣṭim prāpya vasuṃdharāдождь получив, земля
यथा तम् पुरुषव्याघ्रम्yathā tam puruṣavyāghramкак того тигра людей
गात्रैः शोकाभिकर्शितैःgātraiḥ śokābhikarśitaiḥчленами скорбью истощёнными
संस्पृशेयम् सकामा अहम्saṃspṛśeyam sakāmā ahamприкоснулась бы желанное получившая я
तथा कुरु दयाम् मयिtathā kuru dayām mayiтак сделай милость ко мне
अभिज्ञानम् च रामस्यabhijñānam ca rāmasyaи знак для Рамы
दत्तम् हरिगणोत्तमdattam harigaṇottamaдан, лучший сонма хари
क्षिप्ताम् ईषिकाम् काकस्यkṣiptām īṣikām kākasyaброшенную травинку ворона
कोपात् एकाक्षिशातनीम्kopāt ekākṣiśātanīmиз гнева одним глазом сделавшую
मनःशिलायाः तिलकःmanaḥśilāyāḥ tilakaḥиз красной охры тилак
गण्डपार्श्वे निवेशितःgaṇḍapārśve niveśitaḥна стороне щеки нанесённый
त्वया प्रनष्टे तिलकेtvayā pranaṣṭe tilakeтобой, когда тилак исчез
तम् किल स्मर्तुम् अर्हसिtam kila smartum arhasiто ведь должен вспомнить
स वीर्यवान् कथम्sa vīryavān kathamтот доблестный как
सीताम् हृताम् समनुमन्यसेsītām hṛtām samanumanyaseСиту похищенную допускаешь
वसन्तीम् रक्षसाम् मध्येvasantīm rakṣasām madhyeживущую среди ракшасов
महेन्द्रवरुणोपमmahendravaruṇopamaМахендре и Варуне подобный
एष चूडामणिः दिव्यःeṣa cūḍāmaṇiḥ divyaḥэтот чудамани божественный
मया सुपरिरक्षितःmayā suparirakṣitaḥмной хорошо сохранённый
एतम् दृष्ट्वा प्रहृष्यामिetam dṛṣṭvā prahṛṣyāmiего видя, радуюсь
व्यसने त्वाम् इव अनघvyasane tvām iva anaghaв беде, как тебе, безгрешный
एष निर्यातितः श्रीमान्eṣa niryātitaḥ śrīmānэтот отдан сияющий
मया ते वारिसंभवःmayā te vārisaṃbhavaḥмной тебе, из воды рождённый
अतः परम् न शक्ष्यामिataḥ param na śakṣyāmiпосле этого не смогу
जीवितुम् शोकलालसाjīvitum śokalālasāжить, скорбью изнурённая
असह्यानि च दुःखानिasahyāni ca duḥkhāniи невыносимые страдания
वाचः च हृदयच्छिदःvācaḥ ca hṛdayacchidaḥи слова сердце режущие
राक्षसीनाम् सुघोराणाम्rākṣasīnām sughorāṇāmракшаси очень ужасных
त्वत्कृते मर्षयामि अहम्tvatkṛte marṣayāmi ahamради тебя терплю я
धारयिष्यामि मासम् तुdhārayiṣyāmi māsam tuбуду поддерживать месяц же
जीवितम् शत्रुसूदनjīvitam śatrusūdanaжизнь, врагов губитель
मासात् ऊर्ध्वम् न जीविष्येmāsāt ūrdhvam na jīviṣyeсверх месяца не буду жить
त्वया हीना नृपात्मजtvayā hīnā nṛpātmajaтобой оставленная, царский сын
Литературный перевод

Услышав слова великодушного сына Ветра, Сита, подобная дочери бога, сказала полезное для себя слово: «Ванара, видя тебя, говорящего приятное, я радуюсь, как земля, уже наполовину взрастившая злак, радуется, получив дождь. Сделай для меня такую милость, чтобы я, истощённая скорбью, смогла прикоснуться к тому тигру среди людей и обрести желанное. Лучший из сонма хари, знак для Рамы уже дан: брошенная из гнева травинка, которая лишила ворона одного глаза. Ещё он должен вспомнить, как, когда тилак исчез, тобой был нанесён на мою щёку тилак из красной охры. Скажи: “О подобный Махендре и Варуне, как ты, доблестный, допускаешь, что похищенная Сита живёт среди ракшасов?” Этот божественный чудамани я хорошо хранила. В беде, безгрешный, видя его, я радовалась, словно видела тебя. Теперь этот сияющий камень, рождённый из воды, я передала тебе. После этого я, измученная скорбью, уже не смогу жить. Ради тебя я терплю невыносимые страдания и режущие сердце слова ужасных ракшаси. Врагов губитель, царский сын, я буду поддерживать жизнь только месяц; оставленная тобой, сверх месяца я не проживу».

Версия

4ddc682cda3b · опубликовано 22 июн. 2026 г., 00:00:00 UTC

Доступно наRU
ПредыдущийСтих 5.37.46-53

Листайте стихи клавишами