आचक्षे ते प्रियं पार्थ तद् एवं भरतर्षभ ॥
राजा जीवति कौरव्यो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥
असौ भिमो महाबाहुः संनिवृत्तश् चमूमुखे ॥
वृतः सृञ्जयसैन्येन सात्यकेन च भारत ॥
वध्यन्त एते समरे कौरवा निशितैः शरैः ॥
भीमसेनेन कौन्तेय पाञ्चालैश् च महात्मभिः ॥
सेना हि धार्तराष्ट्रस्य विमुखा चाभवद् रणात् ॥
विप्रधावति वेगेन भीमस्य निहता शरैः ॥
विपन्नसस्येव मही रुधिरेण समुक्षिता ॥
भारती भरतश्रेष्ठ सेना कृपणदर्शना ॥
निवृत्तं पश्य कौन्तेय भीमसेनं युधां पतिम् ॥
आशीविषम् इव क्रुद्धं तस्माद् द्रवति वाहिनी ॥
पीतरक्तासितसितास् ताराचन्द्रार्कमण्डिताः ॥
पताका विप्रकीर्यन्ते छत्राण्य् एतानि चार्जुन ॥
सौवर्णा राजताश् चैव तैजसाश् च पृथग्विधाः ॥
केतवो विनिपात्यन्ते हस्त्यश्वं विप्रकीर्यते ॥
रथेभ्यः प्रपतन्त्य् एते रथिनो विगतासवः ॥
नानावर्णैर् हता बाणैः पाञ्चालैर् अपलायिभिः ॥
निर्मनुष्यान् गजान् अश्वान् रथांश् चैव धनंजय ॥
समाद्रवन्ति पाञ्चाला धार्तराष्ट्रांस् तरस्विनः ॥
ācakṣe te priyaṃ pārtha tad evaṃ bharatarṣabha ||
rājā jīvati kauravyo dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ ||
asau bhimo mahābāhuḥ saṃnivṛttaś camūmukhe ||
vṛtaḥ sṛñjayasainyena sātyakena ca bhārata ||
vadhyanta ete samare kauravā niśitaiḥ śaraiḥ ||
bhīmasenena kaunteya pāñcālaiś ca mahātmabhiḥ ||
senā hi dhārtarāṣṭrasya vimukhā cābhavad raṇāt ||
vipradhāvati vegena bhīmasya nihatā śaraiḥ ||
vipannasasyeva mahī rudhireṇa samukṣitā ||
bhāratī bharataśreṣṭha senā kṛpaṇadarśanā ||
nivṛttaṃ paśya kaunteya bhīmasenaṃ yudhāṃ patim ||
āśīviṣam iva kruddhaṃ tasmād dravati vāhinī ||
pītaraktāsitasitās tārācandrārkamaṇḍitāḥ ||
patākā viprakīryante chatrāṇy etāni cārjuna ||
sauvarṇā rājatāś caiva taijasāś ca pṛthagvidhāḥ ||
ketavo vinipātyante hastyaśvaṃ viprakīryate ||
rathebhyaḥ prapatanty ete rathino vigatāsavaḥ ||
nānāvarṇair hatā bāṇaiḥ pāñcālair apalāyibhiḥ ||
nirmanuṣyān gajān aśvān rathāṃś caiva dhanaṃjaya ||
samādravanti pāñcālā dhārtarāṣṭrāṃs tarasvinaḥ ||
“Скажу тебе приятную весть, Партха, о бык Бхаратов: царь, сын Дхармы Юдхиштхира, жив. Вон могучий Бхима вернулся к переду войска, окружённый армией Сринджаев и Сатьяки, Бхарата. Эти Кауравы в бою поражаются острыми стрелами Бхимасены, Каунтея, и великодушных Панчалов. Войско Дхритараштры повернуло от боя; поражённое стрелами Бхимы, оно стремительно разбегается. Армия Бхаратов, о лучший Бхаратов, орошённая кровью, стала жалким зрелищем, словно земля с погибшим урожаем. Посмотри, Каунтея, на Бхимасену, владыку битв, который вернулся, разгневанный как ядовитая змея: от него бежит войско. Разноцветные знамёна — жёлтые, красные, чёрные, белые, украшенные звёздами, луной и солнцем, — разлетаются; и эти зонты, Арджуна, золотые, серебряные и металлические разных видов, и стяги падают, а слоны и кони рассеиваются. С колесниц падают мёртвые колесничие, поражённые разноцветными стрелами стойких Панчалов. Панчалы стремительно настигают Дхритараштридов, их слонов и коней без ездоков и колесницы без воинов, Дхананджая”.
ccfee1e3212f · published Jun 20, 2026, 6:34:30 AM UTC
Available inRUPage between verses with
После тревоги о Юдхиштхире Кришна сразу сообщает Арджуне, что царь жив. Это не успокоение ради отдыха: новость освобождает внимание Арджуны для следующего долга — встречи с Карной.