तस्य तद् वचनं श्रुत्वा शकुनेर् लुब्धको ऽब्रवीत् ॥
बाधते खलु मा शीतं हिमत्राणं विधीयताम् ॥
एवम् उक्तस् ततः पक्षी पर्णान्य् आस्तीर्य भूतले ॥
यथाशुष्काणि यत्नेन ज्वलनार्थं द्रुतं ययौ ॥
स गत्वाङ्गारकर्मान्तं गृहीत्वाग्निम् अथागमत् ॥
ततः शुष्केषु पर्णेषु पावकं सो ऽभ्यदीदिपत् ॥
सुसंदीप्तं महत् कृत्वा तम् आह शरणागतम् ॥
प्रतापय सुविस्रब्धं स्वगात्राण्य् अकुतोभयः ॥
स तथोक्तस् तथेत्य् उक्त्वा लुब्धो गात्राण्य् अतापयत् ॥
अग्निप्रत्यागतप्राणस् ततः प्राह विहंगमम् ॥
दत्तम् आहारम् इच्छामि त्वया क्षुद् बाधते हि माम् ॥
तद् वचः स प्रतिश्रुत्य वाक्यम् आह विहंगमः ॥
न मे ऽस्ति विभवो येन नाशयामि तव क्षुधाम् ॥
उत्पन्नेन हि जीवामो वयं नित्यं वनौकसः ॥
संचयो नास्ति चास्माकं मुनीनाम् इव कानने ॥
इत्य् उक्त्वा स तदा तत्र विवर्णवदनो ऽभवत् ॥
tasya tad vacanaṃ śrutvā śakuner lubdhako 'bravīt ||
bādhate khalu mā śītaṃ himatrāṇaṃ vidhīyatām ||
evam uktas tataḥ pakṣī parṇāny āstīrya bhūtale ||
yathāśuṣkāṇi yatnena jvalanārthaṃ drutaṃ yayau ||
sa gatvāṅgārakarmāntaṃ gṛhītvāgnim athāgamat ||
tataḥ śuṣkeṣu parṇeṣu pāvakaṃ so 'bhyadīdipat ||
susaṃdīptaṃ mahat kṛtvā tam āha śaraṇāgatam ||
pratāpaya suvisrabdhaṃ svagātrāṇy akutobhayaḥ ||
sa tathoktas tathety uktvā lubdho gātrāṇy atāpayat ||
agnipratyāgataprāṇas tataḥ prāha vihaṃgamam ||
dattam āhāram icchāmi tvayā kṣud bādhate hi mām ||
tad vacaḥ sa pratiśrutya vākyam āha vihaṃgamaḥ ||
na me 'sti vibhavo yena nāśayāmi tava kṣudhām ||
utpannena hi jīvāmo vayaṃ nityaṃ vanaukasaḥ ||
saṃcayo nāsti cāsmākaṃ munīnām iva kānane ||
ity uktvā sa tadā tatra vivarṇavadano 'bhavat ||
Услышав его слова, птицелов сказал: «Меня мучит холод; устрой защиту от стужи». Тогда птица постелил на земле сухие листья и быстро отправился за огнём. Дойдя до места, где были угли, он взял огонь, вернулся и разжёг пламя в сухих листьях. Сделав большой и яркий костёр, он сказал пришедшему к убежищу: «Согрей без страха свои члены». Охотник ответил: «Так», согрелся, и когда огонь вернул ему жизнь, сказал птице: «Я хочу, чтобы ты дал мне пищу; меня мучит голод». Услышав эту просьбу, крылатый сказал: «У меня нет достатка, которым я мог бы утолить твой голод. Мы, лесные жители, всегда живём тем, что случайно добываем; у нас нет запасов, как у мудрецов в лесу». Сказав это, он стал бледен лицом».
dbbaa6a6f0ac · published Jun 21, 2026, 2:08:19 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Гостеприимство переходит от слов к конкретной заботе: согреть, успокоить, накормить. Именно последняя обязанность ставит голубя перед невозможным выбором.