शमं नयतु तत्सर्वं कीर्तितोऽस्य जनार्दनः । ग्रहान्प्रेतग्रहांश्चैव तथान्याञ्शाकिनीग्रहान्
मुखमण्डलिकान्क्रूरान्रेवतीं वृद्धिरेवतीम् । वृद्धिकाख्यान्ग्रहांश्चोग्रांस्तथा मातृग्रहानपि
बालस्य विष्णोश्चरितं हन्तु बालग्रहानपि । वृद्धानां ये ग्रहाः केचिद् बालानां चापि ये ग्रहाः
नृसिंहदर्शनादेव नश्यन्ते तत्क्षणादपि । दंष्ट्राकरालवदनो नृसिंहो दैत्यभीषणः
तं दृष्ट्वा ते ग्रहाः सर्वे दूरं यान्ति विशेषतः । श्रीनृसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन
ग्रहानशेषान्सर्वेश नुदस्वास्य विलोचन । ये रोगा ये महोत्पाता ये द्विषो ये महाग्रहाः
यानि च क्रूरभूतानि ग्रहपीडाश्च दारुणाः । शस्त्रक्षतेषु ये रोगा ज्वालागर्दभिकादयः
विस्फोटकादयो ये च ग्रहा गात्रेषु संस्थिताः । त्रैलोक्यरक्षाकर्तस्त्वं दुष्टदानववारण
सुदर्शन महातेजश्छिन्धि छिन्धि महाज्वरम् । छिन्धि वातांश्च लूतां च छिन्धि घोरं महाविषम्
उद्दण्डममरशूलं च विषज्वालां सगर्दभम् । ॐ हां हां हूं हूं प्रधारेण कुठारेण जहि द्विषः
ओं नमो भगवते सुदर्शनाय दुःखदारणविग्रह । यानि चान्यानि दुष्टानि प्राणिपीडाकराणि वै
śamaṃ nayatu tatsarvaṃ kīrtito'sya janārdanaḥ | grahānpretagrahāṃścaiva tathānyāñśākinīgrahān
mukhamaṇḍalikānkrūrānrevatīṃ vṛddhirevatīm | vṛddhikākhyāngrahāṃścogrāṃstathā mātṛgrahānapi
bālasya viṣṇoścaritaṃ hantu bālagrahānapi | vṛddhānāṃ ye grahāḥ kecid bālānāṃ cāpi ye grahāḥ
nṛsiṃhadarśanādeva naśyante tatkṣaṇādapi | daṃṣṭrākarālavadano nṛsiṃho daityabhīṣaṇaḥ
taṃ dṛṣṭvā te grahāḥ sarve dūraṃ yānti viśeṣataḥ | śrīnṛsiṃha mahāsiṃha jvālāmālojjvalānana
grahānaśeṣānsarveśa nudasvāsya vilocana | ye rogā ye mahotpātā ye dviṣo ye mahāgrahāḥ
yāni ca krūrabhūtāni grahapīḍāśca dāruṇāḥ | śastrakṣateṣu ye rogā jvālāgardabhikādayaḥ
visphoṭakādayo ye ca grahā gātreṣu saṃsthitāḥ | trailokyarakṣākartastvaṃ duṣṭadānavavāraṇa
sudarśana mahātejaśchindhi chindhi mahājvaram | chindhi vātāṃśca lūtāṃ ca chindhi ghoraṃ mahāviṣam
uddaṇḍamamaraśūlaṃ ca viṣajvālāṃ sagardabham | oṃ hāṃ hāṃ hūṃ hūṃ pradhāreṇa kuṭhāreṇa jahi dviṣaḥ
oṃ namo bhagavate sudarśanāya duḥkhadāraṇavigraha | yāni cānyāni duṣṭāni prāṇipīḍākarāṇi vai
«Да идут к погибели все они, сражённые диском Хари. „Ачьюта, Ананта, Говинда“ — лекарством произнесения имени гибнут все недуги: правда, правда, говорю я. Яд неподвижный, подвижный и искусственный; от зуба, от когтя, от воздуха, от духов и прочего происходящий, крайне нестерпимый, — всё это да приведёт к покою воспетый им Джанардана. Грахов, претовых грахов и иных шакини-грахов; мукхамандаликов жестоких, Ревати и Вриддхиревати, именуемых Вриддхикой, свирепых, а также матрика-грахов; и детских грахов — да сразит деяние Вишну-младенца. Какие есть грахи у старых и какие у детей — от одного лицезрения Нрисимхи гибнут они в тот же миг. Со страшным от клыков ликом Нрисимха, ужас для дайтьев, — увидев его, все они уходят далеко. О Шри Нрисимха, о великий лев, с ликом, пылающим венцом пламени! Отгони, о владыка всего, о зоркий, всех грахов его. Какие есть недуги, великие бедствия, враги и великие грахи; какие жестокие духи и жестокие мучения от грахов; какие недуги в ранах от оружия — жар, гардабхика и прочие…»
c4bf50388aeb · published Sep 3, 2026, 4:13:56 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Против болезней, что нападают на детей, призвано «деяние Вишну-младенца» — то, как он сам младенцем расправлялся с Путаной и прочими. Взрослому грозному облику противопоставлен не другой грозный облик, а ребёнок, справившийся с тем же. И тут же имя названо прямо: «лекарством произнесения имени» — не помощью при лечении, а самим лекарством.