एको भागस्तु दासीनां दत्तोऽन्यश्च विदेशिनाम् । स्वयं तु निर्धना राजन्नभवत्सा तु मोहिनी
तथा समागतं मृत्युं विज्ञायान्तकमन्तिके । मुक्त्वा दास्यो धनं नीत्वा यथेष्टगतयोऽभवन्
इति मत्वा यदा ह्येषा ज्वरमुक्ता भविष्यति । तदानीं यद्धनं दत्तं नूनमादास्यते हि तत्
अथ सा लङ्घनान्यष्टादश कृत्वा महीपते । निजायुषस्तु शेषेण ज्वरमुक्ता तदाभवत्
एका जरद्ववानाम सखी तस्या महीपते । सा तामुपचचाराशु पथ्यादिभिरतन्द्रिता
कियद्भिर्वासरैः सा तु पूर्णाहारा व्यजायत । तस्या जरद्ववायास्तु गृहे भुक्तं स्म लज्जया
मया स्थितं सुखेनात्र दुःखमद्य समागतम् । दारिद्र्यान्न मया स्थेयं सा चिन्त्येति गतान्यतः
गच्छन्ती सा वने राजन्मोहिनी पुरतस्करैः । इति मत्वा विनिहता गृहीत्वा यात्यसौ धनम्
धनमप्राप्य तैस्तस्याः सकाशात्पुरतस्करैः । श्वसन्ती सा परित्यक्ता तस्मिन्नेव वने नृप
अथ वैखानसः कश्चित्प्रयागस्यास्य वै जलम् । बिभ्रत्कमण्डलौ राजन्नत्रारण्ये समाययौ
अथ तां पतितां वीक्ष्य शस्त्रविक्षतविग्रहाम् । याचमानामिदं राजञ्जीवनं हस्तसंज्ञया
eko bhāgastu dāsīnāṃ datto'nyaśca videśinām | svayaṃ tu nirdhanā rājannabhavatsā tu mohinī
tathā samāgataṃ mṛtyuṃ vijñāyāntakamantike | muktvā dāsyo dhanaṃ nītvā yatheṣṭagatayo'bhavan
iti matvā yadā hyeṣā jvaramuktā bhaviṣyati | tadānīṃ yaddhanaṃ dattaṃ nūnamādāsyate hi tat
atha sā laṅghanānyaṣṭādaśa kṛtvā mahīpate | nijāyuṣastu śeṣeṇa jvaramuktā tadābhavat
ekā jaradvavānāma sakhī tasyā mahīpate | sā tāmupacacārāśu pathyādibhiratandritā
kiyadbhirvāsaraiḥ sā tu pūrṇāhārā vyajāyata | tasyā jaradvavāyāstu gṛhe bhuktaṃ sma lajjayā
mayā sthitaṃ sukhenātra duḥkhamadya samāgatam | dāridryānna mayā stheyaṃ sā cintyeti gatānyataḥ
gacchantī sā vane rājanmohinī purataskaraiḥ | iti matvā vinihatā gṛhītvā yātyasau dhanam
dhanamaprāpya taistasyāḥ sakāśātpurataskaraiḥ | śvasantī sā parityaktā tasminneva vane nṛpa
atha vaikhānasaḥ kaścitprayāgasyāsya vai jalam | bibhratkamaṇḍalau rājannatrāraṇye samāyayau
atha tāṃ patitāṃ vīkṣya śastravikṣatavigrahām | yācamānāmidaṃ rājañjīvanaṃ hastasaṃjñayā
Одну часть она дала служанкам, другую — чужестранцам; и сама Мохини осталась без достатка, о царь. Признав так пришедшую смерть Ямою у самого порога, служанки, взяв богатство, оставили её и разошлись кто куда. Они рассудили: «Когда она избавится от жара, то непременно отберёт назад то, что дала». А она, совершив восемнадцать постов, о владыка земли, остатком своей жизни всё же избавилась тогда от жара. Была у неё одна подруга по имени Джарадвава; она тотчас, неутомимая, стала пользовать её целебной пищей и прочим. Через несколько дней та вернулась к полному питанию и со стыдом ела в доме той Джарадвавы. «Жила я здесь счастливо, а ныне пришло горе; не оставаться мне тут из-за нищеты», — так помыслив, она ушла в другое место. И, идя лесом, о царь, Мохини была убита городскими ворами, рассудившими: «Она уходит, взяв богатство». Не найдя при ней богатства, воры бросили её, ещё дышащую, в том самом лесу, о царь. И тогда некий отшельник-вайкханаса, несущий в сосуде воду этой Праяги, пришёл сюда, в лес. Увидев её упавшую, с телом, изрубленным оружием, молящую знаком руки о жизни, о царь, он спросил:
63fd429ddc96 · published Sep 3, 2026, 4:14:05 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Каждое доброе дело оборачивается против неё: розданное вызывает бегство служанок, нищета гонит из дома подруги, а воры убивают за богатство, которого уже нет. Раздача спасла её не тем, что принесла ей, а тем, куда её привела.