तरुणी रूपसंपन्ना सर्वाभरणभूषिता । ह्रियमाणा मया दृष्टा रावणेन दुरात्मना ॥
क्रोशन्ती राम रामेति लक्ष्मणेति च भामिनी । भूषणान्य् अपविध्यन्ती गात्राणि च विधुन्वती ॥
सूर्यप्रभेव शैलाग्रे तस्याः कौशेयम् उत्तमम् । असिते राक्षसे भाति यथा वा तडिदम्बुदे ॥
तां तु सीताम् अहं मन्ये रामस्य परिकीर्तनात् । श्रूयतां मे कथयतो निलयं तस्य रक्षसः ॥
पुत्रो विश्रवसः साक्षाद् भ्राता वैश्रवणस्य च । अध्यास्ते नगरीं लङ्कां रावणो नाम राकसः ॥
इतो द्वीपे समुद्रस्य संपूर्णे शतयोजने । तस्मिंल् लङ्का पुरी रम्या निर्मिता विश्वकर्मणा ॥
तस्यां वसति वैदेही दीना कौशेयवासिनी । रावणान्तःपुरे रुद्धा राक्षसीभिः सुरक्षिता ॥
जनकस्यात्मजां राज्ञस् तस्यां द्रक्ष्यथ मैथिलीम् । लङ्कायाम् अथ गुप्तायां सागरेण समन्ततः ॥
संप्राप्य सागरस्यान्तं संपूर्णं शतयोजनम् । आसाद्य दक्षिणं कूलं ततो द्रक्ष्यथ रावणम् ॥
तत्रैव त्वरिताः क्षिप्रं विक्रमध्वं प्लवंगमाः । ज्ञानेन खलु पश्यामि दृष्ट्वा प्रत्यागमिष्यथ ॥
taruṇī rūpasaṃpannā sarvābharaṇabhūṣitā | hriyamāṇā mayā dṛṣṭā rāvaṇena durātmanā ||
krośantī rāma rāmeti lakṣmaṇeti ca bhāminī | bhūṣaṇāny apavidhyantī gātrāṇi ca vidhunvatī ||
sūryaprabheva śailāgre tasyāḥ kauśeyam uttamam | asite rākṣase bhāti yathā vā taḍidambude ||
tāṃ tu sītām ahaṃ manye rāmasya parikīrtanāt | śrūyatāṃ me kathayato nilayaṃ tasya rakṣasaḥ ||
putro viśravasaḥ sākṣād bhrātā vaiśravaṇasya ca | adhyāste nagarīṃ laṅkāṃ rāvaṇo nāma rākasaḥ ||
ito dvīpe samudrasya saṃpūrṇe śatayojane | tasmiṃl laṅkā purī ramyā nirmitā viśvakarmaṇā ||
tasyāṃ vasati vaidehī dīnā kauśeyavāsinī | rāvaṇāntaḥpure ruddhā rākṣasībhiḥ surakṣitā ||
janakasyātmajāṃ rājñas tasyāṃ drakṣyatha maithilīm | laṅkāyām atha guptāyāṃ sāgareṇa samantataḥ ||
saṃprāpya sāgarasyāntaṃ saṃpūrṇaṃ śatayojanam | āsādya dakṣiṇaṃ kūlaṃ tato drakṣyatha rāvaṇam ||
tatraiva tvaritāḥ kṣipraṃ vikramadhvaṃ plavaṃgamāḥ | jñānena khalu paśyāmi dṛṣṭvā pratyāgamiṣyatha ||
«Я видел, как злодушный Равана уносил молодую женщину, наделённую красотой и украшенную всеми украшениями. Эта сияющая женщина кричала: “Рама! Рама! Лакшмана!”, сбрасывала украшения и сотрясала тело. Её превосходный шёлк сиял на чёрном ракшасе, как солнечный блеск на вершине горы или как молния на облаке. По тому, что она взывала к Раме, я считаю её Ситой. Слушайте же, я расскажу о жилище этого ракшаса. Ракшас по имени Равана, сын самого Вишраваса и брат Вайшраваны, населяет город Ланку. Отсюда, на острове посреди океана, на расстоянии полных ста йоджан, находится прекрасный город Ланка, созданный Вишвакарманом. В нём живёт Вайдехи: несчастная, одетая в шёлк, заключённая во внутреннем дворце Раваны и тщательно охраняемая ракшасицами. Там, в Ланке, охраняемой со всех сторон океаном, вы увидите Майтхили, дочь царя Джанаки. Достигнув края океана и пройдя полные сто йоджан, вы доберётесь до южного берега и увидите Равану. О прыгуны, быстро проявите доблесть именно там. Знанием я вижу: увидев её, вы вернётесь».
aed8145fa8ff · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Сампати даёт то, чего не хватало всему поиску: точное место. Сита жива, она в Ланке, и между ней и ванарами стоит океан в сто йоджан.