समासाद्य च लक्ष्मीवांल् लङ्कां रावणपालिताम् । परिखाभिः सपद्माभिः सोत्पलाभिर् अलंकृताम् ॥
सीतापहरणार्थेन रावणेन सुरक्षिताम् । समन्ताद् विचरद्भिश् च राक्षसैर् उग्रधन्विभिः ॥
काञ्चनेनावृतां रम्यां प्राकारेण महापुरीम् । अट्टालकशताकीर्णां पताकाध्वजमालिनीम् ॥
तोरणैः काञ्चनैर् दिव्यैर् लतापङ्क्तिविचित्रितैः । ददर्श हनुमांल् लङ्कां दिवि देवपुरीम् इव ॥
गिरिमूर्ध्नि स्थितां लङ्कां पाण्डुरैर् भवनैः शुभैः । ददर्श स कपिः श्रीमान् पुरम् आकाशगं यथा ॥
पालितां राक्षसेन्द्रेण निर्मितां विश्वकर्मणा । प्लवमानाम् इवाकाशे ददर्श हनुमान् पुरीम् ॥
संपूर्णां राक्षसैर् घोरैर् नागैर् भोगवतीम् इव । अचिन्त्यां सुकृतां स्पष्टां कुबेराध्युषितां पुरा ॥
दंष्ट्रिभिर् बहुभिः शूरैः शूलपट्टिशपाणिभिः । रक्षितां राक्षसैर् घोरैर् गुहाम् आशीविषैर् अपि ॥
वप्रप्राकारजघनां विपुलाम्बुनवाम्बराम् । शतघ्नीशूलकेशान्ताम् अट्टालकवतंसकाम् ॥
द्वारम् उत्तरम् आसाद्य चिन्तयाम् आस वानरः । कैलासशिखरप्रख्यम् आलिखन्तम् इवाम्बरम् । ध्रियमाणम् इवाकाशम् उच्छ्रितैर् भवनोत्तमैः ॥
तस्याश् च महतीं गुप्तिं सागरं च निरीक्ष्य सः । रावणं च रिपुं घोरं चिन्तयाम् आस वानरः ॥
samāsādya ca lakṣmīvāṃl laṅkāṃ rāvaṇapālitām | parikhābhiḥ sapadmābhiḥ sotpalābhir alaṃkṛtām ||
sītāpaharaṇārthena rāvaṇena surakṣitām | samantād vicaradbhiś ca rākṣasair ugradhanvibhiḥ ||
kāñcanenāvṛtāṃ ramyāṃ prākāreṇa mahāpurīm | aṭṭālakaśatākīrṇāṃ patākādhvajamālinīm ||
toraṇaiḥ kāñcanair divyair latāpaṅktivicitritaiḥ | dadarśa hanumāṃl laṅkāṃ divi devapurīm iva ||
girimūrdhni sthitāṃ laṅkāṃ pāṇḍurair bhavanaiḥ śubhaiḥ | dadarśa sa kapiḥ śrīmān puram ākāśagaṃ yathā ||
pālitāṃ rākṣasendreṇa nirmitāṃ viśvakarmaṇā | plavamānām ivākāśe dadarśa hanumān purīm ||
saṃpūrṇāṃ rākṣasair ghorair nāgair bhogavatīm iva | acintyāṃ sukṛtāṃ spaṣṭāṃ kuberādhyuṣitāṃ purā ||
daṃṣṭribhir bahubhiḥ śūraiḥ śūlapaṭṭiśapāṇibhiḥ | rakṣitāṃ rākṣasair ghorair guhām āśīviṣair api ||
vapraprākārajaghanāṃ vipulāmbunavāmbarām | śataghnīśūlakeśāntām aṭṭālakavataṃsakām ||
dvāram uttaram āsādya cintayām āsa vānaraḥ | kailāsaśikharaprakhyam ālikhantam ivāmbaram | dhriyamāṇam ivākāśam ucchritair bhavanottamaiḥ ||
tasyāś ca mahatīṃ guptiṃ sāgaraṃ ca nirīkṣya saḥ | rāvaṇaṃ ca ripuṃ ghoraṃ cintayām āsa vānaraḥ ||
Достигнув благодатной Ланки, охраняемой Раваной, Хануман увидел её украшенной рвами с лотосами и утпалами. Ради похищенной Ситы Равана хорошо охранял город: со всех сторон ходили ракшасы с грозными луками. Великий прекрасный город был окружён золотой стеной, наполнен сотнями башен и опоясан гирляндами флагов и знамён. С божественными золотыми арками, украшенными рядами лиан, Ланка казалась городом богов в небе. Славный обезьяна увидел Ланку на вершине горы, с белыми прекрасными зданиями, словно город, идущий по небу. Хануман видел город, охраняемый владыкой ракшасов, созданный Вишвакарманом и словно плывущий в небе; полный страшных ракшасов, как Бхогавати полна нагов; непостижимый, искусно созданный, ясный, некогда обитаемый Куберой. Он был охраняем множеством клыкастых героев-ракшасов с копьями и палицами в руках, как пещера охраняется ядовитыми змеями. Город казался женщиной: валы и стены были её бёдрами, широкие воды — новым одеянием, шатагхни и копья — волосами, башни — украшениями. Достигнув северных ворот, похожих на вершину Кайласы, словно чертящих небо и поддерживаемых высокими лучшими зданиями, ванара задумался. Увидев великую охрану Ланки, океан и страшного врага Равану, он стал размышлять.
ed162f62ebb6 · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Ланка прекрасна и страшна одновременно. Её богатство, искусная архитектура и божественное происхождение не отменяют того, что город стал крепостью адхармы, где скрыта Сита.