तं समीक्ष्य महासत्त्वं सत्त्ववान् हरिसत्तमः । वाक्यम् अर्थवद् अव्यग्रस् तम् उवाच दशाननम् ॥
अहं सुग्रीवसंदेशाद् इह प्राप्तस् तवालयम् । राक्षसेन्द्र हरीशस् त्वां भ्राता कुशलम् अब्रवीत् ॥
भ्रातुः शृणु समादेशं सुग्रीवस्य महात्मनः । धर्मार्थोपहितं वाक्यम् इह चामुत्र च क्षमम् ॥
राजा दशरथो नाम रथकुञ्जरवाजिमान् । पितेव बन्धुर् लोकस्य सुरेश्वरसमद्युतिः ॥
ज्येष्ठस् तस्य महाबाहुः पुत्रः प्रियकरः प्रभुः । पितुर् निदेशान् निष्क्रान्तः प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया चापि भार्यया । रामो नाम महातेजा धर्म्यं पन्थानम् आश्रितः ॥
तस्य भार्या वने नष्टा सीता पतिम् अनुव्रता । वैदेहस्य सुता राज्ञो जनकस्य महात्मनः ॥
स मार्गमाणस् तां देवीं राजपुत्रः सहानुजः । ऋश्यमूकम् अनुप्राप्तः सुग्रीवेण च संगतः ॥
तस्य तेन प्रतिज्ञातं सीतायाः परिमार्गणम् । सुग्रीवस्यापि रामेण हरिराज्यं निवेदितम् ॥
ततस् तेन मृधे हत्वा राजपुत्रेण वालिनम् । सुग्रीवः स्थापितो राज्ये हर्यृक्षाणां गणेश्वरः ॥
taṃ samīkṣya mahāsattvaṃ sattvavān harisattamaḥ | vākyam arthavad avyagras tam uvāca daśānanam ||
ahaṃ sugrīvasaṃdeśād iha prāptas tavālayam | rākṣasendra harīśas tvāṃ bhrātā kuśalam abravīt ||
bhrātuḥ śṛṇu samādeśaṃ sugrīvasya mahātmanaḥ | dharmārthopahitaṃ vākyam iha cāmutra ca kṣamam ||
rājā daśaratho nāma rathakuñjaravājimān | piteva bandhur lokasya sureśvarasamadyutiḥ ||
jyeṣṭhas tasya mahābāhuḥ putraḥ priyakaraḥ prabhuḥ | pitur nideśān niṣkrāntaḥ praviṣṭo daṇḍakāvanam ||
lakṣmaṇena saha bhrātrā sītayā cāpi bhāryayā | rāmo nāma mahātejā dharmyaṃ panthānam āśritaḥ ||
tasya bhāryā vane naṣṭā sītā patim anuvratā | vaidehasya sutā rājño janakasya mahātmanaḥ ||
sa mārgamāṇas tāṃ devīṃ rājaputraḥ sahānujaḥ | ṛśyamūkam anuprāptaḥ sugrīveṇa ca saṃgataḥ ||
tasya tena pratijñātaṃ sītāyāḥ parimārgaṇam | sugrīvasyāpi rāmeṇa harirājyaṃ niveditam ||
tatas tena mṛdhe hatvā rājaputreṇa vālinam | sugrīvaḥ sthāpito rājye haryṛkṣāṇāṃ gaṇeśvaraḥ ||
Увидев великодуховного Равану, духовно сильный лучший из хари, невзволнованный, сказал Десятиликому осмысленное слово: «Я пришёл сюда, в твою обитель, по посланию Сугривы. Владыка ракшасов, владыка хари, твой брат, желает тебе благополучия. Выслушай наказ твоего брата, великодушного Сугривы, слово, снабжённое дхармой и пользой, благотворное и здесь, и в будущем. Был царь по имени Дашаратха, обладавший колесницами, слонами и конями, друг мира, словно отец, сиянием равный владыке богов. Его старший сын, могучерукий Рама, владыка, приносивший радость, по приказу отца вышел из города и вошёл в лес Дандака. Вместе с братом Лакшманой и женой Ситой великосияющий Рама шёл путём дхармы. Его жена Сита, верная мужу, дочь великодушного царя Джанаки из Видехи, пропала в лесу. Ища эту богиню, царевич вместе с младшим братом пришёл к Ришьямуке и встретился с Сугривой. Сугрива обещал ему разыскать Ситу, а Рама предоставил Сугриве царство хари. Затем царевич убил Вали в битве, и Сугрива, владыка сонмов хари и рикш, был поставлен на царство».
519d09dfaa87 · published Jun 22, 2026, 12:00:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Хануман начинает не с угрозы, а с дхармической истории: кто такой Рама, почему Сугрива связан с ним и почему послание имеет законную силу.