कृष्णस् तु यौवनं दृष्ट्वा निशि चन्द्रमसो नवम् शारदीनां निशानां च मनश् चक्रे रतिं प्रति ॥
स करीषाङ्गरागासु व्रजरथ्यासु वीर्यवान् वृषाणां जातरागाणां युद्धानि समयोजयत् ॥
गोपालांश् च बलोदग्रान् योधयाम् आस वीर्यवान् वने स वीरो गाश् चैव जग्राह ग्राहवद् विभुः ॥
युवत्यो गोपकन्याश् च रात्रौ संकाल्य कालवित् कैशोरकं मानयानः सह ताभिर् मुमोद ह ॥
तास् तस्य वदनं कान्तं कान्ता गोपस्त्रियो निशि पिबन्ति नयनाक्षेपैर् गां गतं शशिनं यथा ॥
हरितालार्द्रपीतेन कौशेयेन च भास्वता भद्रवस्त्रेण वसितः कृष्णः कान्ततरो ऽभवत् ॥
स बद्धाङ्गदनिर्यूहश् चित्रया वनमालया शोभमानो हि गोविन्दः शोभयाम् आस तं व्रजम् ॥
नमो दामोदरायेति गोपकन्यास् तदाब्रुवन् विचित्रं चरितं घोषे दृष्ट्वा तत् तस्य भास्वतः ॥
kṛṣṇas tu yauvanaṃ dṛṣṭvā niśi candramaso navam śāradīnāṃ niśānāṃ ca manaś cakre ratiṃ prati ||
sa karīṣāṅgarāgāsu vrajarathyāsu vīryavān vṛṣāṇāṃ jātarāgāṇāṃ yuddhāni samayojayat ||
gopālāṃś ca balodagrān yodhayām āsa vīryavān vane sa vīro gāś caiva jagrāha grāhavad vibhuḥ ||
yuvatyo gopakanyāś ca rātrau saṃkālya kālavit kaiśorakaṃ mānayānaḥ saha tābhir mumoda ha ||
tās tasya vadanaṃ kāntaṃ kāntā gopastriyo niśi pibanti nayanākṣepair gāṃ gataṃ śaśinaṃ yathā ||
haritālārdrapītena kauśeyena ca bhāsvatā bhadravastreṇa vasitaḥ kṛṣṇaḥ kāntataro 'bhavat ||
sa baddhāṅgadaniryūhaś citrayā vanamālayā śobhamāno hi govindaḥ śobhayām āsa taṃ vrajam ||
namo dāmodarāyeti gopakanyās tadābruvan vicitraṃ caritaṃ ghoṣe dṛṣṭvā tat tasya bhāsvataḥ ||
Кришна, увидев новую юность луны и осенние ночи, обратил ум к любви. Могучий, он на улицах Враджа, умащённых навозной пылью, устраивал бои быков, в которых уже пробудилась страсть. Он заставлял сильных пастухов сражаться; в лесу, как герой и владыка, он хватал коров, словно крокодил. Ночью, зная время, он созывал юных пастушьих девушек и, принимая юность, радовался вместе с ними. Любящие пастушьи женщины ночью пили его прекрасное лицо бросками глаз, словно луну, сошедшую на землю. Одетый в сияющую шёлковую одежду, жёлтую как влажный харитала, Кришна стал ещё прекраснее. С браслетами, украшениями и пёстрой лесной гирляндой сияющий Говинда украшал Врадж. Увидев удивительное деяние сияющего Кришны в селении, пастушьи девушки говорили: «Поклон Дамодаре».
d8d8de99bb4d · publicado 22 jun 2026, 3:44:12 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Осенняя ночь открывает другую сторону лилы: после защиты Враджа приходит сладость близости. Красота Кришны становится центром, вокруг которого оживает весь Врадж.