अथ तौ सहितौ राजन्न् अन्योन्येन विधानतः ॥
विषयप्रतिसंहारम् उभाव् एव प्रचक्रतुः ॥
प्राणापानौ तथोदानं समानं व्यानम् एव च ॥
एवं तान् मनसि स्थाप्य दधतुः प्राणयोर् मनः ॥
उपस्थितकृतौ तत्र नासिकाग्रम् अधो भ्रुवौ ॥
कुङ्कुण्यां चैव मनसा शनैर् धारयतः स्म तौ ॥
निश्चेष्टाभ्यां शरीराभ्यां स्थिरदृष्टी समाहितौ ॥
जितासनौ तथाधाय मूर्धन्य् आत्मानम् एव च ॥
तालुदेशम् अथोद्दाल्य ब्राह्मणस्य महात्मनः ॥
ज्योतिर्ज्वाला सुमहती जगाम त्रिदिवं तदा ॥
हाहाकारस् ततो दिक्षु सर्वासु सुमहान् अभूत् ॥
तज् ज्योतिः स्तूयमानं स्म ब्रह्माणं प्राविशत् तदा ॥
ततः स्वागतम् इत्य् आह तत् तेजः स पितामहः ॥
प्रादेशमात्रं पुरुषं प्रत्युद्गम्य विशां पते ॥
भूयश् चैवापरं प्राह वचनं मधुरं स्म सः ॥
जापकैस् तुल्यफलता योगानां नात्र संशयः ॥
योगस्य तावद् एतेभ्यः फलं प्रत्यक्षदर्शनम् ॥
जापकानां विशिष्टं तु प्रत्युत्थानं समाधिकम् ॥
उष्यतां मयि चेत्य् उक्त्वाचेतयत् स ततः पुनः ॥
अथास्य प्रविवेशास्यं ब्राह्मणो विगतज्वरः ॥
atha tau sahitau rājann anyonyena vidhānataḥ ||
viṣayapratisaṃhāram ubhāv eva pracakratuḥ ||
prāṇāpānau tathodānaṃ samānaṃ vyānam eva ca ||
evaṃ tān manasi sthāpya dadhatuḥ prāṇayor manaḥ ||
upasthitakṛtau tatra nāsikāgram adho bhruvau ||
kuṅkuṇyāṃ caiva manasā śanair dhārayataḥ sma tau ||
niśceṣṭābhyāṃ śarīrābhyāṃ sthiradṛṣṭī samāhitau ||
jitāsanau tathādhāya mūrdhany ātmānam eva ca ||
tāludeśam athoddālya brāhmaṇasya mahātmanaḥ ||
jyotirjvālā sumahatī jagāma tridivaṃ tadā ||
hāhākāras tato dikṣu sarvāsu sumahān abhūt ||
taj jyotiḥ stūyamānaṃ sma brahmāṇaṃ prāviśat tadā ||
tataḥ svāgatam ity āha tat tejaḥ sa pitāmahaḥ ||
prādeśamātraṃ puruṣaṃ pratyudgamya viśāṃ pate ||
bhūyaś caivāparaṃ prāha vacanaṃ madhuraṃ sma saḥ ||
jāpakais tulyaphalatā yogānāṃ nātra saṃśayaḥ ||
yogasya tāvad etebhyaḥ phalaṃ pratyakṣadarśanam ||
jāpakānāṃ viśiṣṭaṃ tu pratyutthānaṃ samādhikam ||
uṣyatāṃ mayi cety uktvācetayat sa tataḥ punaḥ ||
athāsya praviveśāsyaṃ brāhmaṇo vigatajvaraḥ ||
«Затем эти двое вместе, по правилу, начали отведение чувств от предметов. Установив в уме прану, апану, удану, саману и вьяну, они поместили ум в пранах. Подготовившись, они медленно удерживали ум на кончике носа, ниже бровей и в тонкой внутренней точке. С неподвижными телами, устойчивым взглядом, сосредоточенные, победив сиденье, они поместили атмана на вершине головы. Тогда у великодушного брахмана раскрылась область нёба, и великое пламя света пошло к небу. Во всех сторонах раздался великий возглас, и этот свет, восхваляемый, вошёл в Брахму. Праотец вышел навстречу этому сиянию, пуруше размером с пядь, и сказал: “Добро пожаловать”. Затем он произнёс сладкое слово: “У йогов и джапаков равенство плода, в этом нет сомнения. У йоги плод — прямое видение, а у джапаков особое превосходство — им оказывается почётное встречание”. Сказав: “Пребывайте во мне”, он снова привёл его в сознание, и брахман, свободный от жара, вошёл в его уста».
520441a5338b · publicado 21 jun 2026, 0:15:18 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Описанная йогическая смерть показывает, что джапа и йога сходятся в собранности пран и ума. Брахма признаёт не меньший плод джапы: чистое повторение достигает того же высшего входа.