नारद उवाच
सगरस्यात्मजा वीराः कथं जाता महाबलाः । विक्रान्ताः षष्टिसाहस्रा विज्ञानेश्वर तद्वद
द्वे पत्न्यौ सगरस्यास्तां तपसा दग्धकिल्बिषे । और्वस्ताभ्यां वरं प्रादात्तोषितो मुनिसत्तमः
षष्टिं पुत्रसहस्राणि एका वव्रे तरस्विनाम् । एका वंशधरं त्वेकं यथेष्टं वरशालिनी
तत्रैका सुषुवे तुम्बीं पुत्रान्शूरान्बहूनथ । ते तु सर्वेऽपि धात्रीभिर्वर्धितास्तु यथाक्रमम्
घृतपूर्णेषु कुम्भेषु कुमाराः प्रीतिवर्धनाः । कपिलानां तु दुग्धानि धात्र्यस्तानप्यपाययन्
तेनैव दुग्धयोगेन ववृधुस्ते महाबलाः । एकः पञ्चजनो नाम पुत्रो राजा बभूव ह
ततः पञ्चजनस्यासीदंशुमान्नाम वीर्यवान् । दिलीपस्तनयस्तस्य पुत्रो यस्य भगीरथः
यस्तु गङ्गां सरिच्छ्रेष्ठामानिनाय च सुव्रतः । अब्धिमेनां समानीय दुहितृत्वमकल्पयत्
तत्सर्वं मे समाचक्ष्व सुव्रतोऽसि दयानिधे
sagarasyātmajā vīrāḥ kathaṃ jātā mahābalāḥ | vikrāntāḥ ṣaṣṭisāhasrā vijñāneśvara tadvada
dve patnyau sagarasyāstāṃ tapasā dagdhakilbiṣe | aurvastābhyāṃ varaṃ prādāttoṣito munisattamaḥ
ṣaṣṭiṃ putrasahasrāṇi ekā vavre tarasvinām | ekā vaṃśadharaṃ tvekaṃ yatheṣṭaṃ varaśālinī
tatraikā suṣuve tumbīṃ putrānśūrānbahūnatha | te tu sarve'pi dhātrībhirvardhitāstu yathākramam
ghṛtapūrṇeṣu kumbheṣu kumārāḥ prītivardhanāḥ | kapilānāṃ tu dugdhāni dhātryastānapyapāyayan
tenaiva dugdhayogena vavṛdhuste mahābalāḥ | ekaḥ pañcajano nāma putro rājā babhūva ha
tataḥ pañcajanasyāsīdaṃśumānnāma vīryavān | dilīpastanayastasya putro yasya bhagīrathaḥ
yastu gaṅgāṃ saricchreṣṭhāmānināya ca suvrataḥ | abdhimenāṃ samānīya duhitṛtvamakalpayat
tatsarvaṃ me samācakṣva suvrato'si dayānidhe
«Как родились сыновья Сагары, витязи, весьма сильные и доблестные, шестьдесят тысяч? Скажи о том, о владыка знания». — «Две жены были у Сагары, подвигом сжёгшие скверну; удовлетворённый, достойнейший из мудрецов Аурва дал им двоим дар. Одна избрала шестьдесят тысяч мощных сыновей, а другая, достойная дара, — одного продолжателя рода, по желанию. И одна из них родила там тыкву, а из неё — многих храбрых сыновей; и все они по порядку выращены были кормилицами. В кувшинах, полных топлёного масла, отроки, умножающие радость; и кормилицы поили их молоком рыжих коров. Именно тем питанием молоком они и возросли. Один из сыновей, по имени Панчаджана, стал царём. Затем у Панчаджаны был доблестный Аншуман, сын его — Дилипа, чей сын — Бхагиратха. Он, твёрдый в обете, привёл Гангу, лучшую из рек, и, приведя её к океану, устроил ей дочерство». — «Всё то поведай мне, о сокровищница сострадания».
aaa6365035ec · publicado 3 sept 2026, 4:13:53 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Дар разделён надвое: одной — шестьдесят тысяч, другой — один. И царём стал не кто-то из тьмы, а тот единственный; род продолжился по другой линии. Многочисленность оказалась даром меньшим, чем один сын, — и это сказано без нажима, простым перечислением имён.