नारद उवाच
इत्याकर्ण्य स धर्मात्मा स्वस्य पुत्रस्य भाषितम् । बभाषे मुनिशार्दूलः पुत्रनिर्बन्धसंयुतम्
बृहस्पतेः सुरगुरोः सुतस्तारोदरोद्भवः । बुद्धिमान्बुधनामायं शशिवंशकरः परः
किं त्वया कथितं तात निःसम्बन्धपरं वचः । बृहस्पतेः सुतो यस्तु स कथं शशिवंशकृत्
जज्ञेऽनसूयया तात विधुरत्रेर्मुनीश्वरात् । तस्य वंशस्य कर्तायं कथं सुरगुरोः सुतः
एष मे मानसे तात संशयो वर्तते महान् । तमपाकुरु विप्रेन्द्र सन्दिहानस्य मे शिशोः
पुरा बृहस्पतेर्भार्या तारा नाम यशस्विनी । चन्द्रेणापहृता तात बलाद्बलवता तदा
अपहृत्य तदानीं तां स्वगृहं विधिना गुरोः । भार्या सा तु तया सार्धं रमितं तेन वै चिरम्
तस्या गर्भोऽभवत्तात कालेन कियता तदा । ततो बृहस्पतिर्भार्यां निजां तां समयाचत
चन्द्रमाश्च मदाविष्टो न ददौ बलदर्पितः । ततो बृहस्पतिस्तात देवैः शक्रादिभिः सह
सन्नद्धो योद्धुमारेभे समं बलवदिन्दुना । सहायार्थं विधोः शुक्रः समं दितिजदानवैः
समागतस्तदा तात तस्मिन्रणसमुद्यमे । ततस्तारानिमित्तं वै युद्धं प्रावर्ततोल्बणम्
ityākarṇya sa dharmātmā svasya putrasya bhāṣitam | babhāṣe muniśārdūlaḥ putranirbandhasaṃyutam
bṛhaspateḥ suraguroḥ sutastārodarodbhavaḥ | buddhimānbudhanāmāyaṃ śaśivaṃśakaraḥ paraḥ
kiṃ tvayā kathitaṃ tāta niḥsambandhaparaṃ vacaḥ | bṛhaspateḥ suto yastu sa kathaṃ śaśivaṃśakṛt
jajñe'nasūyayā tāta vidhuratrermunīśvarāt | tasya vaṃśasya kartāyaṃ kathaṃ suraguroḥ sutaḥ
eṣa me mānase tāta saṃśayo vartate mahān | tamapākuru viprendra sandihānasya me śiśoḥ
purā bṛhaspaterbhāryā tārā nāma yaśasvinī | candreṇāpahṛtā tāta balādbalavatā tadā
apahṛtya tadānīṃ tāṃ svagṛhaṃ vidhinā guroḥ | bhāryā sā tu tayā sārdhaṃ ramitaṃ tena vai ciram
tasyā garbho'bhavattāta kālena kiyatā tadā | tato bṛhaspatirbhāryāṃ nijāṃ tāṃ samayācata
candramāśca madāviṣṭo na dadau baladarpitaḥ | tato bṛhaspatistāta devaiḥ śakrādibhiḥ saha
sannaddho yoddhumārebhe samaṃ balavadindunā | sahāyārthaṃ vidhoḥ śukraḥ samaṃ ditijadānavaiḥ
samāgatastadā tāta tasminraṇasamudyame | tatastārānimittaṃ vai yuddhaṃ prāvartatolbaṇam
Услышав сказанное своим сыном, тот праведный тигр среди мудрецов ответил на его настойчивость: «Это сын Брихаспати, наставника богов, рождённый из чрева Тары, разумный, по имени Будха, — высший родоначальник лунного рода». — «Что за крайне несвязное слово сказано тобою, отец? Как тот, кто сын Брихаспати, может быть творцом лунного рода? Луна родилась, отец, от Анасуйи и Атри, владыки мудрецов; как же творец его рода — сын наставника богов? Великое сомнение об этом пребывает в моём уме; устрани его, о владыка брахманов, у меня, сомневающегося мальчика». — «Некогда жена Брихаспати, славная, по имени Тара, была тогда силою похищена могучим Чандрой. Похитив её, он по обряду ввёл её в свой дом как жену, и долго наслаждался с нею. По прошествии некоторого времени, сын, у неё произошло зачатие; тогда Брихаспати потребовал назад свою жену. Но Луна, охваченная опьянением и надменная силою, не отдал её. Тогда Брихаспати, снаряжённый вместе с богами во главе с Шакрой, начал сражаться с могучей Луною. А Шукра ради помощи Луне пришёл на то ратное начинание с сынами Дити и данавами, и разразилась ужасная битва из-за Тары».
4a5b9cca6ff9 · publicado 3 sept 2026, 4:14:05 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Мальчик спорит не по дерзости, а по знанию родословных: лунный род идёт от Сомы, сына Атри, — и в этом он прав. Отец не поправляет его, а рассказывает то, чего мальчик не знал.