त एव चायनं तस्य तस्मान्नारायणः स्मृतः । सर्वं हि चिदचिद्वस्तु श्रूयते दृश्यते जगत्
योऽसौ व्याप्य स्थितो नित्यं स वै नारायणः स्मृतः । नाराश्चेति सर्वपुंसां समूहाः परिकीर्तिताः
गतिरालम्बनं तेषां तस्मान्नारायणः स्मृतः । नराज्जातानि तत्त्वानि नाराणीति विदुर्बुधाः
तान्येव चायनं तस्य तेन नारायणः स्मृतः । कल्पान्तेऽपि जगत्कृत्स्नं ग्रसित्वा येन धार्यते
पुनः संसृज्यते येन स वै नारायणः स्मृतः । चराचरं जगत्कृत्स्नं नार इत्यभिधीयते
तस्य वा सद्गतिर्येन तेन नारायणः स्मृतः । नारो नराणां सङ्घातस्तस्यासावयनं गतिः
तेनासौ मुनिभिर्नित्यं नारायण इतीरितः । प्रभवन्ति यतो लोका महाब्धौ पृथुफेनवत्
पुनर्यस्मिन्प्रलीयन्ते तस्मान्नारायणः स्मृतः । यो वै नित्यपदे नित्यो नित्यमुक्तैकभोगवान्
ईशः सर्वस्य जगतः स वै नारायणः स्मृतः । नारायणः परं ब्रह्म तत्त्वं नारायणः परम्
यच्च किञ्चिज्जगत्यस्मिन्दृश्यते श्रूयतेऽपि वा । अन्तर्बहिश्च तत्सर्वं व्याप्य नारायणः स्थितः
ta eva cāyanaṃ tasya tasmānnārāyaṇaḥ smṛtaḥ | sarvaṃ hi cidacidvastu śrūyate dṛśyate jagat
yo'sau vyāpya sthito nityaṃ sa vai nārāyaṇaḥ smṛtaḥ | nārāśceti sarvapuṃsāṃ samūhāḥ parikīrtitāḥ
gatirālambanaṃ teṣāṃ tasmānnārāyaṇaḥ smṛtaḥ | narājjātāni tattvāni nārāṇīti vidurbudhāḥ
tānyeva cāyanaṃ tasya tena nārāyaṇaḥ smṛtaḥ | kalpānte'pi jagatkṛtsnaṃ grasitvā yena dhāryate
punaḥ saṃsṛjyate yena sa vai nārāyaṇaḥ smṛtaḥ | carācaraṃ jagatkṛtsnaṃ nāra ityabhidhīyate
tasya vā sadgatiryena tena nārāyaṇaḥ smṛtaḥ | nāro narāṇāṃ saṅghātastasyāsāvayanaṃ gatiḥ
tenāsau munibhirnityaṃ nārāyaṇa itīritaḥ | prabhavanti yato lokā mahābdhau pṛthuphenavat
punaryasminpralīyante tasmānnārāyaṇaḥ smṛtaḥ | yo vai nityapade nityo nityamuktaikabhogavān
īśaḥ sarvasya jagataḥ sa vai nārāyaṇaḥ smṛtaḥ | nārāyaṇaḥ paraṃ brahma tattvaṃ nārāyaṇaḥ param
yacca kiñcijjagatyasmindṛśyate śrūyate'pi vā | antarbahiśca tatsarvaṃ vyāpya nārāyaṇaḥ sthitaḥ
«Итак, поведаю слово «Нараяна», о благая Дочь горы. «Нары» — это сонмы душ, и Он — их цель; и они же — Его обитель; потому Он и признан Нараяною. Всё сознающее и бессознательное — мир, что слышится и видится; кто, проникнув в него, пребывает вечно, тот и признан Нараяною. «Нарами» названы и совокупности всех существ; Он — их цель и опора, потому и признан Нараяною. Сущности, рождённые от Нары, мудрые знают как «нары»; они же — Его обитель, потому Он и признан Нараяною. Кем весь мир и в конце кальпы поглощается и держится, и кем вновь творится, тот и признан Нараяною. Весь движущийся и неподвижный мир именуется «нара»; и кем бывает ему благая участь, тот потому и признан Нараяною. «Нара» — совокупность людей, а Он — её обитель и цель; потому мудрецы и именуют Его всегда Нараяною. От кого возникают миры, как обильная пена в великом океане, и в ком они вновь растворяются, тот и признан Нараяною. Кто в вечной обители вечен и наслаждаем одними вечно свободными, владыка всего мира, — тот и признан Нараяною. Нараяна — высший Брахман, Нараяна — высшая сущность.
000f0e88a389 · publicado 3 sept 2026, 4:14:06 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Одно имя объяснено девятью способами, и все они говорят об одном: Он — и цель для всего, и место, где всё стоит. Обитель и Обитающий здесь не разделены.