ततः स प्रयतो वृद्धो वसिष्ठो ब्राह्मणैः सह । रामं रत्नमयो पीठे सहसीतं न्यवेशयत् ॥
वसिष्ठो वामदेवश् च जाबालिर् अथ काश्यपः । कात्यायनः सुयज्ञश् च गौतमो विजयस् तथा ॥
अभ्यषिञ्चन् नरव्याघ्रं प्रसन्नेन सुगन्धिना । सलिलेन सहस्राक्षं वसवो वासवं यथा ॥
ऋत्विग्भिर् ब्राह्मणैः पूर्वं कन्याभिर् मन्त्रिभिस् तथा । योधैश् चैवाभ्यषिञ्चंस् ते संप्रहृष्टाः सनैगमैः ॥
सर्वौषधिरसैश् चापि दैवतैर् नभसि स्थितैः । चतुर्हिर् लोकपालैश् च सर्वैर् देवैश् च संगतैः ॥
छत्रं तस्य च जग्राह शत्रुघ्नः पाण्डुरं शुभम् । श्वेतं च वालव्यजनं सुग्रीवो वानरेश्वरः । अपरं चन्द्रसंकाशं राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥
मालां ज्वलन्तीं वपुषा काञ्चनीं शतपुष्कराम् । राघवाय ददौ वायुर् वासवेन प्रचोदितः ॥
सर्वरत्नसमायुक्तं मणिरत्नविभूषितम् । मुक्ताहारं नरेन्द्राय ददौ शक्रप्रचोदितः ॥
प्रजगुर् देवगन्धर्वा ननृतुश् चाप्सरो गणाः । अभिषेके तद् अर्हस्य तदा रामस्य धीमतः ॥
भूमिः सस्यवती चैव फलवन्तश् च पादपाः । गन्धवन्ति च पुष्पाणि बभूवू राघवोत्सवे ॥
tataḥ sa prayato vṛddho vasiṣṭho brāhmaṇaiḥ saha | rāmaṃ ratnamayo pīṭhe sahasītaṃ nyaveśayat ||
vasiṣṭho vāmadevaś ca jābālir atha kāśyapaḥ | kātyāyanaḥ suyajñaś ca gautamo vijayas tathā ||
abhyaṣiñcan naravyāghraṃ prasannena sugandhinā | salilena sahasrākṣaṃ vasavo vāsavaṃ yathā ||
ṛtvigbhir brāhmaṇaiḥ pūrvaṃ kanyābhir mantribhis tathā | yodhaiś caivābhyaṣiñcaṃs te saṃprahṛṣṭāḥ sanaigamaiḥ ||
sarvauṣadhirasaiś cāpi daivatair nabhasi sthitaiḥ | caturhir lokapālaiś ca sarvair devaiś ca saṃgataiḥ ||
chatraṃ tasya ca jagrāha śatrughnaḥ pāṇḍuraṃ śubham | śvetaṃ ca vālavyajanaṃ sugrīvo vānareśvaraḥ | aparaṃ candrasaṃkāśaṃ rākṣasendro vibhīṣaṇaḥ ||
mālāṃ jvalantīṃ vapuṣā kāñcanīṃ śatapuṣkarām | rāghavāya dadau vāyur vāsavena pracoditaḥ ||
sarvaratnasamāyuktaṃ maṇiratnavibhūṣitam | muktāhāraṃ narendrāya dadau śakrapracoditaḥ ||
prajagur devagandharvā nanṛtuś cāpsaro gaṇāḥ | abhiṣeke tad arhasya tadā rāmasya dhīmataḥ ||
bhūmiḥ sasyavatī caiva phalavantaś ca pādapāḥ | gandhavanti ca puṣpāṇi babhūvū rāghavotsave ||
Затем собранный старец Васиштха вместе с брахманами посадил Раму с Ситой на драгоценное сиденье. Васиштха, Вамадева, Джабали, Кашьяпа, Катьяяна, Суяджня, Гаутама и Виджая помазали тигра среди людей чистой благоухающей водой, как Васу помазывают тысячеглазого Васаву. Сначала жрецы и брахманы, затем девушки, советники, воины и радостные горожане совершили помазание. Его совершали также соками всех трав, а в небе стояли боги, четыре хранителя мира и все собравшиеся божества. Шатругхна взял его прекрасный белый зонт; Сугрива, владыка обезьян, держал белое опахало из хвоста яка, а Вибхишана, царь ракшасов, другое, подобное луне. Побуждённый Васавой, Ваю дал Рагхаве сияющую золотую гирлянду со ста лепестками. Побуждённый Шакрой, он дал царю людей жемчужное ожерелье, украшенное всеми драгоценностями и камнями. Божественные гандхарвы запели, сонмы апсар затанцевали при посвящении мудрого Рамы, достойного этого. На празднике Рагхавы земля стала урожайной, деревья плодоносными, а цветы — благоухающими.
935e23eedee0 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Абхишека Рамы соединяет земной и небесный порядки. Царь, жрецы, народ, союзники, боги, реки, травы и сама земля участвуют в восстановлении гармонии.