रावणेनैवम् उक्तास् तु मारीचशुकसारणाः । समहोदरधूम्राक्षा नर्मदाम् अवगाहिरे ॥
राक्षसेन्द्रगजैस् तैस् तु क्षोभ्यते नर्मदा नदी । वामनाञ्जनपद्माद्यैर् गङ्गा इव महागजैः ॥
ततस् ते राक्षसाअः स्नात्वा नर्मदाया वराम्भसि । उत्तीर्य पुष्पाण्य् आजह्रुर् बल्यर्थं रावणस्य तु ॥
नर्मदा पुलिने रम्ये शुभ्राभ्रसदृशप्रभे । राक्षसेन्द्रैर् मुहूर्तेन कृतः पुष्पमयो गिरिः ॥
पुष्पेषूपहृतेष्व् एव रावणो राक्षसेश्वरः । अवतीर्णो नदीं स्नातुं गङ्गाम् इव महागजः ॥
तत्र स्नात्वा च विधिवज् जप्त्वा जप्यम् अनुत्तमम् । नर्मदा सलिलात् तस्माद् उत्ततार स रावणः ॥
रावणं प्राञ्जलिं यान्तम् अन्वयुः सप्तराक्षसाः । यत्र यत्र स याति स्म रावणो राक्षसाधिपः । जाम्बूनदमयं लिङ्गं तत्र तत्र स्म नीयते ॥
वालुकवेदिमध्ये तु तल् लिङ्गं स्थाप्य रावणः । अर्चयाम् आस गन्धैश् च पुष्पैश् चामृतगन्धिभिः ॥
ततः सताम् आर्तिहरं हरं परं; वरप्रदं चन्द्रमयूखभूषणम् । समर्चयित्वा स निशाचरो जगौ; प्रसार्य हस्तान् प्रणनर्त चायतान् ॥
rāvaṇenaivam uktās tu mārīcaśukasāraṇāḥ | samahodaradhūmrākṣā narmadām avagāhire ||
rākṣasendragajais tais tu kṣobhyate narmadā nadī | vāmanāñjanapadmādyair gaṅgā iva mahāgajaiḥ ||
tatas te rākṣasāaḥ snātvā narmadāyā varāmbhasi | uttīrya puṣpāṇy ājahrur balyarthaṃ rāvaṇasya tu ||
narmadā puline ramye śubhrābhrasadṛśaprabhe | rākṣasendrair muhūrtena kṛtaḥ puṣpamayo giriḥ ||
puṣpeṣūpahṛteṣv eva rāvaṇo rākṣaseśvaraḥ | avatīrṇo nadīṃ snātuṃ gaṅgām iva mahāgajaḥ ||
tatra snātvā ca vidhivaj japtvā japyam anuttamam | narmadā salilāt tasmād uttatāra sa rāvaṇaḥ ||
rāvaṇaṃ prāñjaliṃ yāntam anvayuḥ saptarākṣasāḥ | yatra yatra sa yāti sma rāvaṇo rākṣasādhipaḥ | jāmbūnadamayaṃ liṅgaṃ tatra tatra sma nīyate ||
vālukavedimadhye tu tal liṅgaṃ sthāpya rāvaṇaḥ | arcayām āsa gandhaiś ca puṣpaiś cāmṛtagandhibhiḥ ||
tataḥ satām ārtiharaṃ haraṃ paraṃ; varapradaṃ candramayūkhabhūṣaṇam | samarcayitvā sa niśācaro jagau; prasārya hastān praṇanarta cāyatān ||
Когда Равана так сказал, Марича, Шука, Сарана, а вместе с ними Маходара и Дхумракша вошли в Нармаду. Река Нармада была взволнована этими слонами-владыками ракшасов, как Ганга — великими слонами Ваманой, Анджаной, Падмой и другими. Затем ракшасы, омывшись в превосходной воде Нармады, вышли и принесли цветы для подношения Раване. На прекрасном берегу Нармады, сиявшем как белое облако, владыки ракшасов за мгновение сложили гору из цветов. Когда цветы были принесены, Равана, владыка ракшасов, сошёл в реку омыться, словно великий слон входит в Гангу. Омывшись там по правилу и произнеся высшую джапу, Равана вышел из воды Нармады. Семь ракшасов последовали за ним, когда он шёл со сложенными ладонями; куда бы ни шёл Равана, владыка ракшасов, туда же несли золотой лингам. Установив этот лингам посреди песчаного алтаря, Равана стал почитать его благовониями и цветами с ароматом нектара. Затем, полностью почтив высшего Хару, уносящего боль благих, дарующего дары и украшенного лунным лучом, этот ночной странник запел и, простерев длинные руки, стал танцевать.
53e067baeaa8 · publicado 22 jun 2026, 0:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Равана способен совершать величественное поклонение, но его преданность остаётся смешанной с гордыней и жаждой силы. Сцена показывает, что внешняя торжественность обряда сама по себе ещё не очищает сердце от стремления властвовать.