तं सा व्रजन्तं त्वरितं प्रभिन्नम् इव कुञ्जरम् ॥
अन्वगच्छद् विशालाक्षी शिशुर् गजवधूर् इव ॥
दूराद् एव तु तं प्रेक्ष्य राजपुत्रो ऽभ्यभाषत ॥
त्वया सारथिना पार्थः खाण्डवे ऽग्निम् अतर्पयत् ॥
पृथिवीम् अजयत् कृत्स्नां कुन्तीपुत्रो धनंजयः ॥
सैरन्ध्री त्वां समाचष्ट सा हि जानाति पाण्डवान् ॥
संयच्छ मामकान् अश्वांस् तथैव त्वं बृहन्नडे ॥
कुरुभिर् योत्स्यमानस्य गोधनानि परीप्सतः ॥
अर्जुनस्य किलासीस् त्वं सारथिर् दयितः पुरा ॥
त्वयाजयत् सहायेन पृथिवीं पाण्डवर्षभः ॥
एवम् उक्ता प्रत्युवाच राजपुत्रं बृहन्नडा ॥
का शक्तिर् मम सारथ्यं कर्तुं संग्राममूर्धनि ॥
गीतं वा यदि वा नृत्तं वादित्रं वा पृथग्विधम् ॥
तत् करिष्यामि भद्रं ते सारथ्यं तु कुतो मयि ॥
उत्तर उवाच
बृहन्नडे गायनो वा नर्तनो वा पुनर् भव ॥
क्षिप्रं मे रथम् आस्थाय निगृह्णीष्व हयोत्तमान् ॥
taṃ sā vrajantaṃ tvaritaṃ prabhinnam iva kuñjaram ||
anvagacchad viśālākṣī śiśur gajavadhūr iva ||
dūrād eva tu taṃ prekṣya rājaputro 'bhyabhāṣata ||
tvayā sārathinā pārthaḥ khāṇḍave 'gnim atarpayat ||
pṛthivīm ajayat kṛtsnāṃ kuntīputro dhanaṃjayaḥ ||
sairandhrī tvāṃ samācaṣṭa sā hi jānāti pāṇḍavān ||
saṃyaccha māmakān aśvāṃs tathaiva tvaṃ bṛhannaḍe ||
kurubhir yotsyamānasya godhanāni parīpsataḥ ||
arjunasya kilāsīs tvaṃ sārathir dayitaḥ purā ||
tvayājayat sahāyena pṛthivīṃ pāṇḍavarṣabhaḥ ||
evam uktā pratyuvāca rājaputraṃ bṛhannaḍā ||
kā śaktir mama sārathyaṃ kartuṃ saṃgrāmamūrdhani ||
gītaṃ vā yadi vā nṛttaṃ vāditraṃ vā pṛthagvidham ||
tat kariṣyāmi bhadraṃ te sārathyaṃ tu kuto mayi ||
uttara uvāca
bṛhannaḍe gāyano vā nartano vā punar bhava ||
kṣipraṃ me ratham āsthāya nigṛhṇīṣva hayottamān ||
She followed him as he went swiftly, like a maddened elephant, wide-eyed as a young elephant-cow. Seeing him even from afar, the prince said: "With you as charioteer, Partha satisfied Agni at Khandava. Kunti's son Dhananjaya conquered the whole earth; Sairandhri told me of you, for she knows the Pandavas. So hold my horses too, Brihannada, when I go to fight the Kurus, seeking to win back our wealth of cattle. They say you were once Arjuna's beloved charioteer; with your help the bull among the Pandavas conquered the earth." Hearing this, Brihannada answered the prince: "What power have I to be a charioteer at the forefront of battle? Singing, or dancing, or various kinds of playing instruments — this I will do, good fortune to you; but whence in me the art of charioteering?" Uttara said: "Brihannada, be a singer or a dancer again later; quickly mount my chariot and hold the best of horses."
0d7f63984a49 · प्रकाशित 16 जुल॰ 2026, 6:23:49 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUENश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Arjuna keeps his mask to the very last moment. He is in no hurry to prove himself: a true warrior has no need of premature self-glorification.