मृत्युं प्रयाति मोहात्मा रुदन्ति मित्रबान्धवाः । दुःखेन पीडिताः सर्वे मायामोहेन पीडिताः
सङ्कल्पयन्ति दानानि मोक्षं वै चिन्तयन्ति च । तस्मिन्मृते महाराज मायामोहे गते सति
विस्मरन्ति च दानानि लोभात्मानो दिशन्ति न । योऽसौ मृतो महाराज यमपथं सुदुःखितः
तृषाक्षुधा समाक्रान्तो बहुदुःखैः प्रपीडितः । तस्माद्दानं प्रदातव्यं स्वयमेव न संशयः
कस्य पुत्राश्च पौत्राश्च कस्य भार्या नृपोत्तम । संसारे नास्ति कः कस्य तस्माद्दानं प्रदीयते
ज्ञानवता प्रदातव्यं स्वयमेव न संशयः । अन्नं पानं च ताम्बूलमुदकं काञ्चनं तथा
mṛtyuṃ prayāti mohātmā rudanti mitrabāndhavāḥ | duḥkhena pīḍitāḥ sarve māyāmohena pīḍitāḥ
saṅkalpayanti dānāni mokṣaṃ vai cintayanti ca | tasminmṛte mahārāja māyāmohe gate sati
vismaranti ca dānāni lobhātmāno diśanti na | yo'sau mṛto mahārāja yamapathaṃ suduḥkhitaḥ
tṛṣākṣudhā samākrānto bahuduḥkhaiḥ prapīḍitaḥ | tasmāddānaṃ pradātavyaṃ svayameva na saṃśayaḥ
kasya putrāśca pautrāśca kasya bhāryā nṛpottama | saṃsāre nāsti kaḥ kasya tasmāddānaṃ pradīyate
jñānavatā pradātavyaṃ svayameva na saṃśayaḥ | annaṃ pānaṃ ca tāmbūlamudakaṃ kāñcanaṃ tathā
Ослеплённый душою уходит к смерти; плачут друзья и родня, все измученные горем, измученные наваждением майи. Они обещают дары и помышляют об освобождении для него. А когда тот умер, о великий царь, и наваждение майи прошло, — они забывают о дарах и, жадные душою, не дают ничего. Тот же, кто умер, идёт путём Ямы весьма горестный, одолеваемый жаждой и голодом, истерзанный многими бедами. Потому дар надлежит дать самому, нет сомнения. Чьи сыновья, чьи внуки, чья жена, о лучший из царей? В круговороте нет никого ничьего — потому дар и даётся. Знающему надлежит давать самому: пищу, питьё, бетель, воду и золото,
349d4eb7b087 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:13:33 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Самое трезвое место главы: горе родных искренне, и обещания их искренни — но горе проходит, а вместе с ним и обещания. Вывод не в том, что родные плохи, а в том, что чужая память ненадёжна как опора. Сделай сам, пока руки твои.