ऋणसम्बन्धिनं पुत्रं प्रवक्ष्यामि तवाग्रतः । ऋणं यस्य गृहीत्वा यः प्रयाति मरणं किल
अर्थदाता सुतो भूत्वा भ्राता वाथ पिता प्रिया । मित्ररूपेण वर्तेत अन्तर्दुष्टः सदैव सः
गुणं नैव प्रपश्येत स क्रूरो निष्ठुराकृतिः । जल्पते निष्ठुरं वाक्यं सदैव स्वजनेषु च
मिष्टमिष्टं समश्नाति भोगान्भुङ्क्ते न नित्यशः । द्यूतकर्मरतो नित्यं चौरकर्मणि सस्पृहः
गृहाद्द्रव्यं चोरयति वार्यमाणः स कुप्यति । पितरं मातरं चैव कुत्सते च दिने दिने
द्रावकस्त्रासकश्चैव बहुनिष्ठुरजल्पकः । एवमुद्ग्राह्य तद्द्रव्यं सुखेन परितिष्ठति
जातकर्मादिभिर्बाल्ये द्रव्यं गृह्णाति दारुणम् । पुनर्विवाहसंयोगान्नानाभेदैरनेकदा
एवं संक्षीयते द्रव्यमेवमेतद्वदत्यपि । गृहक्षेत्रादिकं सर्वं ममैव हि न संशयः
पितरं मातरं चैव हिनस्त्येव दिने दिने । सुदण्डैर्मुसलैश्चैव केशोत्पाटैश्च दारुणैः
मृते तु तस्मिन्पितरि मातरि चातिनिष्ठुरः । निःस्नेहो निष्ठुरश्चैव जायते नात्र संशयः
श्राद्धकार्याणि दानानि न करोति सदैव सः । एवंविधाः प्रियाः पुत्रा भवन्ति च महीपते
ṛṇasambandhinaṃ putraṃ pravakṣyāmi tavāgrataḥ | ṛṇaṃ yasya gṛhītvā yaḥ prayāti maraṇaṃ kila
arthadātā suto bhūtvā bhrātā vātha pitā priyā | mitrarūpeṇa varteta antarduṣṭaḥ sadaiva saḥ
guṇaṃ naiva prapaśyeta sa krūro niṣṭhurākṛtiḥ | jalpate niṣṭhuraṃ vākyaṃ sadaiva svajaneṣu ca
miṣṭamiṣṭaṃ samaśnāti bhogānbhuṅkte na nityaśaḥ | dyūtakarmarato nityaṃ caurakarmaṇi saspṛhaḥ
gṛhāddravyaṃ corayati vāryamāṇaḥ sa kupyati | pitaraṃ mātaraṃ caiva kutsate ca dine dine
drāvakastrāsakaścaiva bahuniṣṭhurajalpakaḥ | evamudgrāhya taddravyaṃ sukhena paritiṣṭhati
jātakarmādibhirbālye dravyaṃ gṛhṇāti dāruṇam | punarvivāhasaṃyogānnānābhedairanekadā
evaṃ saṃkṣīyate dravyamevametadvadatyapi | gṛhakṣetrādikaṃ sarvaṃ mamaiva hi na saṃśayaḥ
pitaraṃ mātaraṃ caiva hinastyeva dine dine | sudaṇḍairmusalaiścaiva keśotpāṭaiśca dāruṇaiḥ
mṛte tu tasminpitari mātari cātiniṣṭhuraḥ | niḥsneho niṣṭhuraścaiva jāyate nātra saṃśayaḥ
śrāddhakāryāṇi dānāni na karoti sadaiva saḥ | evaṃvidhāḥ priyāḥ putrā bhavanti ca mahīpate
«„Сына, связанного долгом, поведаю пред тобою: взяв у кого долг, кто уходит в смерть, — тот, давший деньги, став сыном, или братом, или отцом, или милой, обращается в облике друга, а внутри всегда порочен. Достоинства он вовсе не видит; он жесток, суров обличьем, говорит суровое слово, всегда среди своих. Сладкое да сладкое поедает, наслаждения вкушает не по мере, всегда привержен игре в кости, жаден к воровскому делу. Из дому крадёт добро; когда его удерживают, гневается; отца и мать поносит день за днём. Разоритель и устрашитель, многословно суровый в речах, — так взыскав то добро, спокойно пребывает. Обрядами рождения и прочими в детстве берёт он добро жестоко, и вновь по случаю свадьбы, разными способами, многократно. Так истощается добро, и так же он говорит: „Дом, поле и прочее — всё только моё, нет сомнения“. И отца, и мать бьёт день за днём добрыми палками, пестами и жестокими выдираниями волос. Когда же умер тот отец и мать — весьма суров, без любви и суров становится, нет тут сомнения; поминальных обрядов и даров не совершает он никогда. Таковы бывают милые сыновья, о владыка земли“.»
b1f47b5bda2c · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:13:49 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Долг взыскивается через обряды: рождение, свадьба, поминки — каждая веха оказывается статьёй расхода. Оттого поминальный обряд и не совершается: счёт закрыт, и продолжать его незачем.