ये नर्मदायामिह शर्मदायां मज्जन्ति तुष्यन्ति च दर्शनेन । विधूय पापानि महेशलोकं गच्छन्ति ते तत्र चिरं रमन्ते
स्नाताश्चर्मण्वतीतीरे त्रिरात्रं नियता नराः । व्यासाश्रमे विशेषेण ते नरा नाकिनः स्मृताः
गङ्गाजले प्रयागे च केदारे पुष्करे तथा । व्यासाश्रमे प्रभासे च मृतास्ते विष्णुगामिनः
द्वारवत्यां कुरुक्षेत्रे योगाभ्यासेन वा मृताः । हरिरित्यक्षरं वक्त्रे येषां ते न पुनर्भवाः
त्रिरात्रमपि ये विप्र द्वारवत्यां पुरि स्थिताः । मज्जन्ति गोमतीतीरे धन्यास्ते केशवप्रियाः
नरनारायणावासे त्रिरात्रं ये समाश्रिताः । मर्त्यलोके च नन्दायां धन्यास्ते केशवप्रियाः
षण्मासमुषिता विप्र पुरुषोत्तमसन्निधौ । ते नूनमच्युतात्मानो दृष्टाः स्युरघहारिणः
अनेकजन्मार्जितपुण्यतो ये मज्जन्ति तोये मणिकर्णिकायाः । नमन्ति विश्वेशमवाप्य काशीं ते वै मयापीह भवन्ति वन्द्याः
पूजयित्वा हरिं ये तु भूमौ दर्भतिलैः सह । तिलान्विकीर्य लोहञ्च दत्त्वा धेनुं पयस्विनीम्
ये मृता विधिवद्विप्र ते नराः स्वर्गगामिनः
उत्पाद्य पुत्रान्संस्थाप्य पितृपैतामहे पदे । निर्ममा निरहङ्कारा ये मृतास्तेऽपि नाकिनः
स्तैन्यान्निवृत्ताः सततं सन्तुष्टाः स्वधनेन च । स्वभाग्येनोपजीवन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः
श्लक्ष्णां वाणीं निराबाधां मधुरां पापवर्जिताम् । स्वागतेनाभिभाषन्ते ते नराः स्वर्गगामिनः
ye narmadāyāmiha śarmadāyāṃ majjanti tuṣyanti ca darśanena | vidhūya pāpāni maheśalokaṃ gacchanti te tatra ciraṃ ramante
snātāścarmaṇvatītīre trirātraṃ niyatā narāḥ | vyāsāśrame viśeṣeṇa te narā nākinaḥ smṛtāḥ
gaṅgājale prayāge ca kedāre puṣkare tathā | vyāsāśrame prabhāse ca mṛtāste viṣṇugāminaḥ
dvāravatyāṃ kurukṣetre yogābhyāsena vā mṛtāḥ | harirityakṣaraṃ vaktre yeṣāṃ te na punarbhavāḥ
trirātramapi ye vipra dvāravatyāṃ puri sthitāḥ | majjanti gomatītīre dhanyāste keśavapriyāḥ
naranārāyaṇāvāse trirātraṃ ye samāśritāḥ | martyaloke ca nandāyāṃ dhanyāste keśavapriyāḥ
ṣaṇmāsamuṣitā vipra puruṣottamasannidhau | te nūnamacyutātmāno dṛṣṭāḥ syuraghahāriṇaḥ
anekajanmārjitapuṇyato ye majjanti toye maṇikarṇikāyāḥ | namanti viśveśamavāpya kāśīṃ te vai mayāpīha bhavanti vandyāḥ
pūjayitvā hariṃ ye tu bhūmau darbhatilaiḥ saha | tilānvikīrya lohañca dattvā dhenuṃ payasvinīm
ye mṛtā vidhivadvipra te narāḥ svargagāminaḥ
utpādya putrānsaṃsthāpya pitṛpaitāmahe pade | nirmamā nirahaṅkārā ye mṛtāste'pi nākinaḥ
stainyānnivṛttāḥ satataṃ santuṣṭāḥ svadhanena ca | svabhāgyenopajīvanti te narāḥ svargagāminaḥ
ślakṣṇāṃ vāṇīṃ nirābādhāṃ madhurāṃ pāpavarjitām | svāgatenābhibhāṣante te narāḥ svargagāminaḥ
«„Кто здесь, в Нармаде, дарующей отраду, погружается и радуется от лицезрения, — стряхнув грехи, идут они в мир Махеши и там долго наслаждаются. Омывшиеся три ночи на берегу Чарманвати, обузданные люди, особо в обители Вьясы, — те помянуты небожителями. В воде Ганги, в Праяге, в Кедаре, в Пушкаре, в обители Вьясы и в Прабхасе умершие идут к Вишну. В Двараке, на Курукшетре или умершие упражнением в йоге, у кого слово „Хари“ в устах, — у тех нет нового рождения. Хотя бы три ночи, о брахман, пробывшие в граде Двараке и погружающиеся на берегу Гомати, — счастливы они, милые Кешаве. Кто три ночи прибегает к обители Нары и Нараяны и в мире смертных к Нанде, — счастливы они, милые Кешаве. Шесть месяцев прожившие вблизи Пурушоттамы, о брахман, — они воистину с душою в Ачьюте: узренные, да будут уносящими грех. Кто по заслуге, накопленной многими рождениями, погружается в воду Маникарники и, достигнув Каши, чтит владыку вселенной, — те и мною здесь бывают чтимы. Кто, почтив Хари на земле с травою дарбха и кунжутом, рассыпав кунжут и железо и дав дойную корову, умер по уставу, о брахман, — те люди идут в небо. Кто, родив сынов и утвердив их в отчем и дедовском положении, без собственности и без самости умер, — и те небожители. Постоянно отвратившиеся от воровства, довольные своим достатком, живущие своею долею, — те люди идут в небо. Мягкую речь, безобидную, сладкую, чуждую греха, обращающие в приветствии, — те люди идут в небо“.»
ebadd57cc561 · प्रकाशित 3 सित॰ 2026, 4:13:50 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Сам судья признаётся, что кланяется тем, кто омылся в Маникарнике: «те и мною здесь бывают чтимы». А среди прочих условий небесной участи стоят самые скромные — жить своей долей и здороваться необидно.