तानि शूलानि काकुत्स्थः समस्तानि चतुर्दश । तावद्भिर् एव चिच्छेद शरैः काञ्चनभूषणैः ॥
ततः पश्चान् महातेजा नाराचान् सूर्यसंनिभान् । जग्राह परमक्रुद्धश् चतुर्दश शिलाशितान् ॥
गृहीत्वा धनुर् आयम्य लक्ष्यान् उद्दिश्य राक्षसान् । मुमोच राघवो बाणान् वज्रान् इव शतक्रतुः ॥
रुक्मपुङ्खाश् च विशिखाः प्रदीप्ता हेमभूषणाः । अन्तरिक्षे महोल्कानां बभूवुस् तुल्यवर्चसः ॥
ते भित्त्वा रक्षसां वेगाद् वक्षांसि रुधिराप्लुताः । विनिष्पेतुस् तदा भूमौ न्यमज्जन्ताशनिस्वनाः ॥
ते भिन्नहृदया भूमौ छिन्नमूला इव द्रुमाः । निपेतुः शोणितार्द्राङ्गा विकृता विगतासवः ॥
तान् भूमौ पतितान् दृष्ट्वा राक्षसी क्रोधमूर्छिता । परित्रस्ता पुनस् तत्र व्यसृजद् भैरवं रवम् ॥
सा नदन्ती महानादं जवाच् छूर्पणखा पुनः । उपगम्य खरं सा तु किं चित् संशुष्क शोणिता । पपात पुनर् एवार्ता सनिर्यासेव वल्लरी ॥
निपातितान् प्रेक्ष्य रणे तु राक्षसान्; प्रधाविता शूर्पणखा पुनस् ततः । वधं च तेषां निखिलेन रक्षसां; शशंस सर्वं भगिनी खरस्य सा ॥
tāni śūlāni kākutsthaḥ samastāni caturdaśa | tāvadbhir eva ciccheda śaraiḥ kāñcanabhūṣaṇaiḥ ||
tataḥ paścān mahātejā nārācān sūryasaṃnibhān | jagrāha paramakruddhaś caturdaśa śilāśitān ||
gṛhītvā dhanur āyamya lakṣyān uddiśya rākṣasān | mumoca rāghavo bāṇān vajrān iva śatakratuḥ ||
rukmapuṅkhāś ca viśikhāḥ pradīptā hemabhūṣaṇāḥ | antarikṣe maholkānāṃ babhūvus tulyavarcasaḥ ||
te bhittvā rakṣasāṃ vegād vakṣāṃsi rudhirāplutāḥ | viniṣpetus tadā bhūmau nyamajjantāśanisvanāḥ ||
te bhinnahṛdayā bhūmau chinnamūlā iva drumāḥ | nipetuḥ śoṇitārdrāṅgā vikṛtā vigatāsavaḥ ||
tān bhūmau patitān dṛṣṭvā rākṣasī krodhamūrchitā | paritrastā punas tatra vyasṛjad bhairavaṃ ravam ||
sā nadantī mahānādaṃ javāc chūrpaṇakhā punaḥ | upagamya kharaṃ sā tu kiṃ cit saṃśuṣka śoṇitā | papāta punar evārtā saniryāseva vallarī ||
nipātitān prekṣya raṇe tu rākṣasān; pradhāvitā śūrpaṇakhā punas tataḥ | vadhaṃ ca teṣāṃ nikhilena rakṣasāṃ; śaśaṃsa sarvaṃ bhaginī kharasya sā ||
Какутстха рассёк все четырнадцать копий столькими же стрелами, украшенными золотом. Затем великосияющий Рама, крайне разгневанный, взял четырнадцать железных стрел, подобных солнцу и отточенных на камне. Натянув лук и наметив ракшасов как цели, Рагхава выпустил стрелы, словно Шатакрату выпускает ваджры. Пылающие стрелы с золотыми оперениями и золотыми украшениями в воздухе сияли как большие кометы. Стремительно пронзив груди ракшасов и обагрившись кровью, они вышли на землю и погрузились в неё со звуком молнии. Ракшасы с рассечёнными сердцами, телами, мокрыми от крови, и лишённые жизни упали на землю, как деревья с подрубленными корнями. Увидев их поверженными, ракшаси, помрачённая гневом и испуганная, снова издала страшный крик. Шурпанакха, крича великим криком, с уже немного подсохшей кровью быстро вернулась к Кхаре и снова упала перед ним, измученная, как лиана без сока. Увидев ракшасов поверженными в бою, сестра Кхары прибежала назад и подробно рассказала всё об их гибели.
9d6dd286bde5 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Бой завершается мгновенно: четырнадцать угроз встречены четырнадцатью стрелами. Рама действует точно и соразмерно, как защитник, а не как разъярённый мститель. Для Шурпанакхи гибель посланных ракшасов становится новым потрясением и снова возвращает её к Кхаре, усиливая цепь конфликта.