Vedawordएक वैदिक पुस्तकालय
खोज
प्रवेश
रामायण
Сита повторяет своё послание5.38.11-18
1500 / 2464
रामायण · 5.38.11-18
॥
देवनागरी

घोरो राक्षसराजो ऽयं दृष्टिश् च न सुखा मयि । त्वां च श्रुत्वा विपद्यन्तं न जीवेयम् अहं क्षणम् ॥
वैदेह्या वचनं श्रुत्वा करुणं साश्रुभाषितम् । अथाब्रवीन् महातेजा हनुमान् मारुतात्मजः ॥
त्वच्छोकविमुखो रामो देवि सत्येन ते शपे । रामे शोकाभिभूते तु लक्ष्मणः परितप्यते ॥
दृष्टा कथं चिद् भवती न कालः परिशोचितुम् । इमं मुहूर्तं दुःखानाम् अन्तं द्रक्ष्यसि भामिनि ॥
ताव् उभौ पुरुषव्याघ्रौ राजपुत्राव् अनिन्दितौ । त्वद्दर्शनकृतोत्साहौ लङ्कां भस्मीकरिष्यतः ॥
हत्वा तु समरे क्रूरं रावणं सह बान्धवम् । राघवौ त्वां विशालाक्षि स्वां पुरीं प्रापयिष्यतः ॥
यत् तु रामो विजानीयाद् अभिज्ञानम् अनिन्दिते । प्रीतिसंजननं तस्य भूयस् त्वं दातुम् अर्हसि ॥
साब्रवीद् दत्तम् एवेह मयाभिज्ञानम् उत्तमम् । एतद् एव हि रामस्य दृष्ट्वा मत्केशभूषणम् । श्रद्धेयं हनुमन् वाक्यं तव वीर भविष्यति ॥

लिप्यंतरण (IAST)

ghoro rākṣasarājo 'yaṃ dṛṣṭiś ca na sukhā mayi | tvāṃ ca śrutvā vipadyantaṃ na jīveyam ahaṃ kṣaṇam ||
vaidehyā vacanaṃ śrutvā karuṇaṃ sāśrubhāṣitam | athābravīn mahātejā hanumān mārutātmajaḥ ||
tvacchokavimukho rāmo devi satyena te śape | rāme śokābhibhūte tu lakṣmaṇaḥ paritapyate ||
dṛṣṭā kathaṃ cid bhavatī na kālaḥ pariśocitum | imaṃ muhūrtaṃ duḥkhānām antaṃ drakṣyasi bhāmini ||
tāv ubhau puruṣavyāghrau rājaputrāv aninditau | tvaddarśanakṛtotsāhau laṅkāṃ bhasmīkariṣyataḥ ||
hatvā tu samare krūraṃ rāvaṇaṃ saha bāndhavam | rāghavau tvāṃ viśālākṣi svāṃ purīṃ prāpayiṣyataḥ ||
yat tu rāmo vijānīyād abhijñānam anindite | prītisaṃjananaṃ tasya bhūyas tvaṃ dātum arhasi ||
sābravīd dattam eveha mayābhijñānam uttamam | etad eva hi rāmasya dṛṣṭvā matkeśabhūṣaṇam | śraddheyaṃ hanuman vākyaṃ tava vīra bhaviṣyati ||

शब्दशः अर्थ
संस्कृतIASTअर्थ
घोरः राक्षसराजः अयम्ghoraḥ rākṣasarājaḥ ayamужасный царь ракшасов этот
दृष्टिः च न सुखा मयिdṛṣṭiḥ ca na sukhā mayiи взгляд не благой на меня
त्वाम् च श्रुत्वा विपद्यन्तम्tvām ca śrutvā vipadyantamи тебя услышав погибающим
न जीवेयम् अहम् क्षणम्na jīveyam aham kṣaṇamне проживу я мгновение
वैदेह्या वचनम् श्रुत्वाvaidehyā vacanam śrutvāВайдехи слово услышав
करुणम् साश्रुभाषितम्karuṇam sāśrubhāṣitamжалостное, со слезами сказанное
अथ अब्रवीत् महातेजाःatha abravīt mahātejāḥтогда сказал великосияющий
हनुमान् मारुतात्मजःhanumān mārutātmajaḥХануман, сын Ветра
त्वच्छोकविमुखः रामःtvacchokavimukhaḥ rāmaḥтвоей скорбью отвёрнутый от всего Рама
देवि सत्येन ते शपेdevi satyena te śapeбогиня, истиной тебе клянусь
रामे दुःखाभिभूते तुrāme duḥkhābhibhūte tuкогда Рама страданием подавлен
लक्ष्मणः परितप्यतेlakṣmaṇaḥ paritapyateЛакшмана мучится
दृष्टा कथं चित् भवतीdṛṣṭā kathaṃ cit bhavatīувидена как-то ты
न कालः परिशोचितुम्na kālaḥ pariśocitumне время скорбеть
इमम् मुहूर्तम् दुःखानाम्imam muhūrtam duḥkhānāmэто мгновение страданий
द्रक्ष्यसि अन्तम् अनिन्दितेdrakṣyasi antam aninditeувидишь конец, безупречная
तौ उभौ पुरुषव्याघ्रौtau ubhau puruṣavyāghrauте оба тигра людей
राजपुत्रौ महाबलौrājaputrau mahābalauдва царевича великомощных
त्वद्दर्शनकृतोत्साहौtvaddarśanakṛtotsāhauвидением тебя воодушевлённые
लङ्काम् भस्मीकरिष्यतःlaṅkām bhasmīkariṣyataḥЛанку обратят в пепел
हत्वा तु समरे क्रूरम्hatvā tu samare krūramубив же в битве жестокого
रावणम् सह बान्धवम्rāvaṇam saha bāndhavamРавану с родичами
राघवौ त्वाम् विशालाक्षिrāghavau tvām viśālākṣiдва Рагхавы тебя, широкоокая
स्वाम् पुरीम् प्रापयिष्यतःsvām purīm prāpayiṣyataḥв свой город приведут
यत् तु रामः विजानीयात्yat tu rāmaḥ vijānīyātчто же Рама узнал бы
अभिज्ञानम् अनिन्दितेabhijñānam aninditeкак знак, безупречная
प्रीतिसंजननम् तस्यprītisaṃjananam tasyaрадость рождающее у него
भूयः त्वम् दातुम् अर्हसिbhūyaḥ tvam dātum arhasiснова ты дать должна
सा अब्रवीत् दत्तम् एव इहsā abravīt dattam eva ihaона сказала: дан именно здесь
मया अभिज्ञानम् उत्तमम्mayā abhijñānam uttamamмной опознавательный знак лучший
एतत् एव हि रामस्यetat eva hi rāmasyaэто именно ведь для Рамы
दृष्ट्वा मत्केशभूषणम्dṛṣṭvā matkeśabhūṣaṇamувидев моё украшение волос
श्रद्धेयम् हनुमन् वाक्यम्śraddheyam hanuman vākyamдостоверным, Хануман, слово
तव वीर भविष्यतिtava vīra bhaviṣyatiтвоё, герой, будет
अनुवाद

«Этот ужасный царь ракшасов смотрит на меня недобро. Если я услышу, что с тобой случилась беда, я не проживу и мгновения». Услышав жалостные слова Вайдехи, сказанные со слезами, великосияющий Хануман, сын Ветра, ответил: «Богиня, истиной клянусь тебе: Рама отвратился от всего из-за твоей скорби, а когда Рама подавлен страданием, Лакшмана тоже мучится. Но теперь ты увидена; не время скорбеть. Безупречная, ты увидишь конец этим страданиям уже в ближайшее время. Эти два тигра среди людей, два великомощных царевича, воодушевлённые встречей с тобой, обратят Ланку в пепел. Убив в битве жестокого Равану с родичами, два Рагхавы приведут тебя, широкоокая, в свой город. Но ты должна дать ещё один знак, который Рама узнает и который породит в нём радость». Она сказала: «Лучший опознавательный знак уже дан мной здесь. Увидев это моё украшение волос, Рама поверит твоим словам, Хануман, герой».

संस्करण

7de5a4007492 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC

उपलब्ध भाषाएँRU
पिछलाश्लोक 5.38.1-10

श्लोक बदलें इन कुंजियों से