तां रात्रिम् उषितास् तत्र सुवेले हरिपुंगवाः । लङ्कायां ददृशुर् वीरा वनान्य् उपवनानि च ॥
समसौम्यानि रम्याणि विशालान्य् आयतानि च । दृष्टिरम्याणि ते दृष्ट्वा बभूवुर् जातविस्मयाः ॥
चम्पकाशोकपुंनागसालतालसमाकुला । तमालवनसंछन्ना नागमालासमावृता ॥
हिन्तालैर् अर्जुनैर् नीपैः सप्तपर्णैश् च पुष्पितैः । तिलकैः कर्णिकारैश् च पटालैश् च समन्ततः ॥
शुशुभे पुष्पिताग्रैश् च लतापरिगतैर् द्रुमैः । लङ्का बहुविधैर् दिव्यैर् यथेन्द्रस्यामरावती ॥
विचित्रकुसुमोपेतै रक्तकोमलपल्लवैः । शाद्वलैश् च तथा नीलैश् चित्राभिर् वनराजिभिः ॥
गन्धाढ्यान्य् अभिरम्याणि पुष्पाणि च फलानि च । धारयन्त्य् अगमास् तत्र भूषणानीव मानवाः ॥
तच् चैत्ररथसंकाशं मनोज्ञं नन्दनोपमम् । वनं सर्वर्तुकं रम्यं शुशुभे षट्पदायुतम् ॥
नत्यूहकोयष्टिभकैर् नृत्यमानैश् च बर्हिभिः । रुतं परभृतानां च शुश्रुवे वननिर्झरे ॥
नित्यमत्तविहंगानि भ्रमराचरितानि च । कोकिलाकुलषण्डानि विहगाभिरुतानि च ॥
भृङ्गराजाभिगीतानि भ्रमरैः सेवितानि च । कोणालकविघुष्टानि सारसाभिरुतानि च ॥
विविशुस् ते ततस् तानि वनान्य् उपवनानि च । हृष्टाः प्रमुदिता वीरा हरयः कामरूपिणः ॥
tāṃ rātrim uṣitās tatra suvele haripuṃgavāḥ | laṅkāyāṃ dadṛśur vīrā vanāny upavanāni ca ||
samasaumyāni ramyāṇi viśālāny āyatāni ca | dṛṣṭiramyāṇi te dṛṣṭvā babhūvur jātavismayāḥ ||
campakāśokapuṃnāgasālatālasamākulā | tamālavanasaṃchannā nāgamālāsamāvṛtā ||
hintālair arjunair nīpaiḥ saptaparṇaiś ca puṣpitaiḥ | tilakaiḥ karṇikāraiś ca paṭālaiś ca samantataḥ ||
śuśubhe puṣpitāgraiś ca latāparigatair drumaiḥ | laṅkā bahuvidhair divyair yathendrasyāmarāvatī ||
vicitrakusumopetai raktakomalapallavaiḥ | śādvalaiś ca tathā nīlaiś citrābhir vanarājibhiḥ ||
gandhāḍhyāny abhiramyāṇi puṣpāṇi ca phalāni ca | dhārayanty agamās tatra bhūṣaṇānīva mānavāḥ ||
tac caitrarathasaṃkāśaṃ manojñaṃ nandanopamam | vanaṃ sarvartukaṃ ramyaṃ śuśubhe ṣaṭpadāyutam ||
natyūhakoyaṣṭibhakair nṛtyamānaiś ca barhibhiḥ | rutaṃ parabhṛtānāṃ ca śuśruve vananirjhare ||
nityamattavihaṃgāni bhramarācaritāni ca | kokilākulaṣaṇḍāni vihagābhirutāni ca ||
bhṛṅgarājābhigītāni bhramaraiḥ sevitāni ca | koṇālakavighuṣṭāni sārasābhirutāni ca ||
viviśus te tatas tāni vanāny upavanāni ca | hṛṣṭāḥ pramuditā vīrā harayaḥ kāmarūpiṇaḥ ||
Проведя ту ночь на Сувеле, герои, лучшие из ванар, увидели в Ланке леса и рощи: ровные, приятные, прекрасные, широкие, протяжённые и радующие глаз. Увидев их, они были охвачены изумлением. Ланка сияла, словно Амаравати Индры: она была полна чампак, ашок, пуннаг, сал и пальм, покрыта лесами тамалы, окружена нагамалами, а со всех сторон — хинталами, арджунами, нипами, цветущими саптапарнами, тилаками, карникарами и паталами. Она красовалась дивными многообразными деревьями с цветущими верхушками, окружёнными лианами, с пёстрыми цветами, красными нежными побегами, травяными лужайками и тёмными пёстрыми рядами лесов. Там деревья носили ароматные, восхитительные цветы и плоды, словно люди украшения. Этот прекрасный всесезонный лес, полный пчёл, очаровательный, подобный Чайтраратхе и Нандане, сиял. У лесного водопада слышались крики водяных птиц, танцующих павлинов и кукушек. Эти леса были с вечно опьянёнными птицами, посещаемые пчёлами, с зарослями, полными кукушек, оглашаемые птицами, воспетые бхрингараджами, посещаемые пчёлами, звучащие коналаками и журавлями. Тогда радостные, ликующие герои-ванары, способные менять облик по желанию, вошли в эти леса и рощи.
b5c2fe433796 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перед битвой Ланка показана не только как крепость врага, но и как удивительно прекрасное место. Так острее видна трагедия: красота города служит власти адхармы.