पूर्वं क्रोधहतः शत्रुर् ययासौ निहतस् त्वया । समुपाश्रित्य शैलाभं तव वीर्यम् अमानुषम् ॥
एवम् एषा महाभागा मर्त्येषूत्पद्यते पुनः । क्षेत्रे हलमुखग्रस्ते वेद्याम् अग्निशिखोपमा ॥
एषा वेदवती नाम पूर्वम् आसीत् कृते युगे । त्रेतायुगम् अनुप्राप्य वधार्थं तस्य रक्षसः । सीतोत्पन्नेति सीतैषा मानुषैः पुनर् उच्यते ॥
pūrvaṃ krodhahataḥ śatrur yayāsau nihatas tvayā | samupāśritya śailābhaṃ tava vīryam amānuṣam ||
evam eṣā mahābhāgā martyeṣūtpadyate punaḥ | kṣetre halamukhagraste vedyām agniśikhopamā ||
eṣā vedavatī nāma pūrvam āsīt kṛte yuge | tretāyugam anuprāpya vadhārthaṃ tasya rakṣasaḥ | sītotpanneti sītaiṣā mānuṣaiḥ punar ucyate ||
Так эта великосчастная снова рождается среди смертных: в поле, вспаханном плужным лемехом, в жертвенной борозде, подобная языку огня. Эта Ведавати прежде жила в Крита-югу; достигнув Трета-юги ради гибели того ракшаса, она родилась как Сита и снова стала называться людьми Ситой.
5596b16c73b0 · प्रकाशित 22 जून 2026, 12:00:00 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Сита раскрывается как продолжение чистого обета Ведавати. Её появление из борозды не случайно: земля принимает невинность, огонь свидетельствует чистоту, а Нараяна через Раму завершит обещание дхармы.