VedawordВедическая библиотека
Поиск
Войти
Рамаяна
Сита отказывается уйти на спине Ханумана5.35.30-40
1484 / 2464
Рамаяна · 5.35.30-40
॥
Деванагари

मैथिली तु हरिश्रेष्ठाच् छ्रुत्वा वचनम् अद्भुतम् । हर्षविस्मितसर्वाङ्गी हनूमन्तम् अथाब्रवीत् ॥
हनूमन् दूरम् अध्वनं कथं मां वोढुम् इच्छसि । तद् एव खलु ते मन्ये कपित्वं हरियूथप ॥
कथं वाल्पशरीरस् त्वं माम् इतो नेतुम् इच्छसि । सकाशं मानवेन्द्रस्य भर्तुर् मे प्लवगर्षभ ॥
सीताया वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः । चिन्तयाम् आस लक्ष्मीवान् नवं परिभवं कृतम् ॥
न मे जानाति सत्त्वं वा प्रभावं वासितेक्षणा । तस्मात् पश्यतु वैदेही यद् रूपं मम कामतः ॥
इति संचिन्त्य हनुमांस् तदा प्लवगसत्तमः । दर्शयाम् आस वैदेह्याः स्वरूपम् अरिमर्दनः ॥
स तस्मात् पादपाद् धीमान् आप्लुत्य प्लवगर्षभः । ततो वर्धितुम् आरेभे सीताप्रत्ययकारणात् ॥
मेरुमन्दारसंकाशो बभौ दीप्तानलप्रभः । अग्रतो व्यवतस्थे च सीताया वानरर्षभः ॥
हरिः पर्वतसंकाशस् ताम्रवक्त्रो महाबलः । वज्रदंष्ट्रनखो भीमो वैदेहीम् इदम् अब्रवीत् ॥
सपर्वतवनोद्देशां साट्टप्राकारतोरणाम् । लङ्काम् इमां सनथां वा नयितुं शक्तिर् अस्ति मे ॥
तद् अवस्थाप्य तां बुद्धिर् अलं देवि विकाङ्क्षया । विशोकं कुरु वैदेहि राघवं सहलक्ष्मणम् ॥

Транслитерация (IAST)

maithilī tu hariśreṣṭhāc chrutvā vacanam adbhutam | harṣavismitasarvāṅgī hanūmantam athābravīt ||
hanūman dūram adhvanaṃ kathaṃ māṃ voḍhum icchasi | tad eva khalu te manye kapitvaṃ hariyūthapa ||
kathaṃ vālpaśarīras tvaṃ mām ito netum icchasi | sakāśaṃ mānavendrasya bhartur me plavagarṣabha ||
sītāyā vacanaṃ śrutvā hanūmān mārutātmajaḥ | cintayām āsa lakṣmīvān navaṃ paribhavaṃ kṛtam ||
na me jānāti sattvaṃ vā prabhāvaṃ vāsitekṣaṇā | tasmāt paśyatu vaidehī yad rūpaṃ mama kāmataḥ ||
iti saṃcintya hanumāṃs tadā plavagasattamaḥ | darśayām āsa vaidehyāḥ svarūpam arimardanaḥ ||
sa tasmāt pādapād dhīmān āplutya plavagarṣabhaḥ | tato vardhitum ārebhe sītāpratyayakāraṇāt ||
merumandārasaṃkāśo babhau dīptānalaprabhaḥ | agrato vyavatasthe ca sītāyā vānararṣabhaḥ ||
hariḥ parvatasaṃkāśas tāmravaktro mahābalaḥ | vajradaṃṣṭranakho bhīmo vaidehīm idam abravīt ||
saparvatavanoddeśāṃ sāṭṭaprākāratoraṇām | laṅkām imāṃ sanathāṃ vā nayituṃ śaktir asti me ||
tad avasthāpya tāṃ buddhir alaṃ devi vikāṅkṣayā | viśokaṃ kuru vaidehi rāghavaṃ sahalakṣmaṇam ||

Пословный перевод
СанскритIASTЗначение
मैथिली तु हरिश्रेष्ठात्maithilī tu hariśreṣṭhātМайтхили же от лучшего хари
श्रुत्वा वचनम् अद्भुतम्śrutvā vacanam adbhutamуслышав слово удивительное
हर्षविस्मितसर्वाङ्गीharṣavismitasarvāṅgīрадостью и изумлением всеми членами
हनूमन्तम् अथ अब्रवीत्hanūmantam atha abravītХануману затем сказала
हनूमन् दूरम् अध्वानम्hanūman dūram adhvānamХануман, далёкий путь
कथम् माम् वोढुम् इच्छसिkatham mām voḍhum icchasiкак меня нести хочешь
तत् एव खलु ते मन्येtat eva khalu te manyeэто именно ведь твоим считаю
कपित्वम् हरियूथपkapitvam hariyūthapaобезьянством, предводитель хари
कथम् वा अल्पशरीरः त्वम्katham vā alpaśarīraḥ tvamкак же малотелый ты
माम् इतः नेतुम् इच्छसिmām itaḥ netum icchasiменя отсюда увести хочешь
सकाशम् मानवेन्द्रस्यsakāśam mānavendrasyaк присутствию царя людей
भर्तुः मे प्लवगर्षभbhartuḥ me plavagarṣabhaмужа моего, бык прыгунов
सीतायाः वचनम् श्रुत्वाsītāyāḥ vacanam śrutvāСиты слово услышав
हनुमान् मारुतात्मजःhanumān mārutātmajaḥХануман, сын Ветра
चिन्तयाम् आस लक्ष्मीवान्cintayām āsa lakṣmīvānподумал сияющий
नवम् परिभवम् कृतम्navam paribhavam kṛtamновое пренебрежение сделано
न मे जानाति सत्त्वम् वाna me jānāti sattvam vāне знает моей силы или
प्रभावम् वा असितेक्षणाprabhāvam vā asitekṣaṇāмогущества или черноокая
तस्मात् पश्यतु वैदेहीtasmāt paśyatu vaidehīпоэтому пусть увидит Вайдехи
यत् रूपम् मम कामतःyat rūpam mama kāmataḥкакой облик мой по желанию
इति संचिन्त्य हनुमान्iti saṃcintya hanumānтак обдумав Хануман
तदा प्लवगसत्तमःtadā plavagasattamaḥтогда лучший прыгун
दर्शयाम् आस वैदेह्याःdarśayām āsa vaidehyāḥпоказал Вайдехи
स्वरूपम् अरिमर्दनःsvarūpam arimardanaḥсвой облик, врагов сокрушитель
स तस्मात् पादपात् धीमान्sa tasmāt pādapāt dhīmānон с того дерева мудрый
आप्लुत्य प्लवगर्षभःāplutya plavagarṣabhaḥспрыгнув, бык прыгунов
ततः वर्धितुम् आरेभेtataḥ vardhitum ārebheзатем расти начал
सीताप्रत्ययकारणात्sītāpratyayakāraṇātради уверенности Ситы
मेरुमन्दारसंकाशःmerumandārasaṃkāśaḥМеру и Мандаре подобный
बभौ दीप्तानलप्रभःbabhau dīptānalaprabhaḥзасиял, пылающим огнём сияющий
अग्रतः व्यवतस्थे चagrataḥ vyavatasthe caи впереди встал
सीतायाः वानरर्षभःsītāyāḥ vānararṣabhaḥСиты бык ванар
हरिः पर्वतसंकाशःhariḥ parvatasaṃkāśaḥхари горе подобный
ताम्रवक्त्रः महाबलःtāmravaktraḥ mahābalaḥмеднолицый, великосильный
वज्रदंष्ट्रनखः भीमःvajradaṃṣṭranakhaḥ bhīmaḥс алмазными клыками и когтями, страшный
वैदेहीम् इदम् अब्रवीत्vaidehīm idam abravītВайдехи это сказал
सपर्वतवनोद्देशाम्saparvatavanoddeśāmс горными и лесными местами
साट्टप्राकारतोरणाम्sāṭṭaprākāratoraṇāmс башнями, стенами, воротами
लङ्काम् इमाम् सनाथाम् वाlaṅkām imām sanāthām vāЛанку эту с владыкой даже
नयितुम् शक्तिः अस्ति मेnayitum śaktiḥ asti meнести сила есть у меня
तत् अवस्थाप्य ताम् बुद्धिम्tat avasthāpya tām buddhimпоэтому оставив ту мысль
अलम् देवि विकाङ्क्षयाalam devi vikāṅkṣayāдовольно, богиня, сомнением
विशोकम् कुरु वैदेहिviśokam kuru vaidehiсвободным от скорби сделай, Вайдехи
राघवम् सहलक्ष्मणम्rāghavam sahalakṣmaṇamРагхаву с Лакшманой
Литературный перевод

Услышав от лучшего хари это удивительное слово, Майтхили, все члены которой были охвачены радостью и изумлением, сказала Хануману: «Хануман, как ты хочешь нести меня по такому далёкому пути? В этом, предводитель хари, я вижу твою обезьянью природу. Как ты, с таким малым телом, хочешь унести меня отсюда к моему мужу, царю людей, о бык среди прыгунов?» Услышав слова Ситы, сияющий Хануман, сын Ветра, подумал: «Черноокая не знает ни моей силы, ни моего могущества; значит, пусть Вайдехи увидит мой облик, принимаемый по желанию». Так подумав, Хануман, лучший среди прыгунов и сокрушитель врагов, показал Вайдехи свой истинный облик. Мудрый бык среди прыгунов спрыгнул с дерева и ради уверенности Ситы начал расти. Подобный Меру и Мандаре, сияющий как пылающий огонь, бык среди ванар встал перед Ситой. Этот хари, подобный горе, меднолицый, великосильный, страшный, с алмазными клыками и когтями, сказал Вайдехи: «У меня есть сила унести эту Ланку вместе с её владыкой, с горами, лесными местами, башнями, стенами и воротами. Поэтому оставь такую мысль, богиня; довольно сомнений. Вайдехи, сделай Рагхаву вместе с Лакшманой свободными от скорби».

Версия

f5b4e73c24bb · опубликовано 22 июн. 2026 г., 00:00:00 UTC

Доступно наRU
ПредыдущийСтих 5.35.19-29

Листайте стихи клавишами