圣典薄伽梵往世书
The Actor on the Stage10.66.1-10
4771 / 5136
Linux翻页
圣典薄伽梵往世书 · 10.66.1-10

śrī-śuka uvāca

天城文

नन्द-व्रजं गते रामे करूषाधिपतिर् नृप
वासुदेवो ऽहम् इत्य् अज्ञो दूतं कृष्णाय प्राहिणोत्
त्वं वासुदेवो भगवान् अवतीऋनो जगत्-पतिः
इति प्रस्तोभितो बालैर् मेन आत्मानम् अच्युतम्
दूतं च प्राहिणोन् मन्दः कृष्णायाव्यक्त-वर्त्मने
द्वारकायां यथा बालो नृपो बाल-कृतो ऽबुधः
दूतस् तु द्वारकाम् एत्य सभायाम् आस्थितं प्रभुम्
कृष्णं कमल-पत्राक्षं राज-सन्देशम् अब्रवीत्
वासुदेवो ऽवतीर्नो ऽहम् एक एव न चापरः
भूतानाम् अनुकम्पार्थं त्वं तु मिथ्याभिधां त्यज
यानि त्वम् अस्मच्-चिह्नानि मौढ्याद् बिभर्षि सात्वत
त्यक्त्वैहि मां त्वं शरणं नो चेद् देहि ममाहवम्
कत्थनं तद् उपाकर्ण्य पौण्ड्रकस्याल्प-मेधसः
उग्रसेनादयः सभ्या उच्चकैर् जहसुस् तदा
उवाच दूतं भगवान् परिहास-कथाम् अनु
उत्स्रक्ष्ये मूढ चिह्नानि यैस् त्वम् एवं विकत्थसे
मुखं तद् अपिधायाज्ञ कङ्क-गृध्र-वटैर् वृतः
शयिष्यसे हतस् तत्र भविता शरणं शुनाम्
इति दूतस् तम् आक्षेपं स्वामिने सर्वम् आहरत्
कृष्णो ऽपि रथम् आस्थाय काशीम् उपजगाम ह

转写 (IAST)

nanda-vrajaṃ gate rāme karūṣādhipatir nṛpa
vāsudevo 'ham ity ajño dūtaṃ kṛṣṇāya prāhiṇot
tvaṃ vāsudevo bhagavān avatīṛno jagat-patiḥ
iti prastobhito bālair mena ātmānam acyutam
dūtaṃ ca prāhiṇon mandaḥ kṛṣṇāyāvyakta-vartmane
dvārakāyāṃ yathā bālo nṛpo bāla-kṛto 'budhaḥ
dūtas tu dvārakām etya sabhāyām āsthitaṃ prabhum
kṛṣṇaṃ kamala-patrākṣaṃ rāja-sandeśam abravīt
vāsudevo 'vatīrno 'ham eka eva na cāparaḥ
bhūtānām anukampārthaṃ tvaṃ tu mithyābhidhāṃ tyaja
yāni tvam asmac-cihnāni mauḍhyād bibharṣi sātvata
tyaktvaihi māṃ tvaṃ śaraṇaṃ no ced dehi mamāhavam
katthanaṃ tad upākarṇya pauṇḍrakasyālpa-medhasaḥ
ugrasenādayaḥ sabhyā uccakair jahasus tadā
uvāca dūtaṃ bhagavān parihāsa-kathām anu
utsrakṣye mūḍha cihnāni yais tvam evaṃ vikatthase
mukhaṃ tad apidhāyājña kaṅka-gṛdhra-vaṭair vṛtaḥ
śayiṣyase hatas tatra bhavitā śaraṇaṃ śunām
iti dūtas tam ākṣepaṃ svāmine sarvam āharat
kṛṣṇo 'pi ratham āsthāya kāśīm upajagāma ha

逐字释义
梵语IAST释义
नन्द-व्रजम् गते रामे करूष-अधिपतिः नृपnanda-vrajam gate rāme karūṣa-adhipatiḥ nṛpaкогда Рама ушёл во Врадж Нанды, владыка Каруши, о царь,; Нанды Врадж ушедшем Раме Каруши владыка, о царь
वासुदेवः अहम् इति अ-ज्ञः दूतम् कृष्णाय प्राहिणोत्vāsudevaḥ aham iti a-jñaḥ dūtam kṛṣṇāya prāhiṇot[думая]: «я — Васудева», — неразумный отправил посла к Кришне; Васудева я так неразумный посла Кришне отправил
त्वम् वासुदेवः भगवान् अवतीर्णः जगत्-पतिःtvam vāsudevaḥ bhagavān avatīrṇaḥ jagat-patiḥ«ты — Васудева, Владыка нисшедший, владыка мира», —; ты Васудева Владыка нисшедший мира владыка
इति प्रस्तोभितः बालैः मेने आत्मानम् अच्युतम्iti prastobhitaḥ bālaiḥ mene ātmānam acyutamтак подстрекаемый детьми, он счёл себя Ачьютою; так подстрекаемый детьми счёл себя Ачьютою
दूतम् च प्राहिणोत् मन्दः कृष्णाय अ-व्यक्त-वर्त्मनेdūtam ca prāhiṇot mandaḥ kṛṣṇāya a-vyakta-vartmaneи посла отправил тупой — к Кришне, чей путь непроявлен,; посла же отправил тупой Кришне непроявленнопутному
द्वारकायाम् यथा बालः नृपः बाल-कृतः अ-बुधःdvārakāyām yathā bālaḥ nṛpaḥ bāla-kṛtaḥ a-budhaḥв Двараку — как дитя, царь, сделанный [царём] детьми, неразумный; в Двараку как дитя царь детьмисделанный неразумный
दूतः तु द्वारकाम् एत्य सभायाम् आस्थितम् प्रभुम्dūtaḥ tu dvārakām etya sabhāyām āsthitam prabhumпосол же, придя в Двараку, владыке, восседающему в собрании,; посол же Двараку придя в собрании восседающему владыке
कृष्णम् कमल-पत्र-अक्षम् राज-सन्देशम् अब्रवीत्kṛṣṇam kamala-patra-akṣam rāja-sandeśam abravītлотосоокому Кришне, изрёк царское послание:; Кришне лотосолепестокоокому царское послание изрёк
वासुदेवः अवतीर्णः अहम् एकः एव न च अपरःvāsudevaḥ avatīrṇaḥ aham ekaḥ eva na ca aparaḥ«я — Васудева нисшедший, один только, и не иной,; Васудева нисшедший я один же не и иной
भूतानाम् अनुकम्पा-अर्थम् त्वम् तु मिथ्या-अभिधाम् त्यजbhūtānām anukampā-artham tvam tu mithyā-abhidhām tyajaради сострадания к существам; ты же оставь ложное именование; существ сострадания ради, ты же ложноеименование оставь
यानि त्वम् अस्मत्-चिह्नानि मौढ्यात् बिभर्षि सात्वतyāni tvam asmat-cihnāni mauḍhyāt bibharṣi sātvata«те наши знаки, что ты по глупости носишь, о Сатвата, —; которые ты наши знаки по глупости носишь, Сатвата
त्यक्त्वा एहि माम् त्वम् शरणम् न उ चेत् देहि मम आहवम्tyaktvā ehi mām tvam śaraṇam na u cet dehi mama āhavamоставив, приди ко мне за прибежищем; если же нет — дай мне битву»; оставив приди ко мне ты прибежищем, не же если, дай мне битву
कत्थनम् तत् उपाकर्ण्य पौण्ड्रकस्य अल्प-मेधसःkatthanam tat upākarṇya pauṇḍrakasya alpa-medhasaḥуслышав то хвастовство малоумного Паундраки,; хвастовство то услышав Паундраки малоумного
उग्रसेन-आदयः सभ्याः उच्चकैः जहसुः तदाugrasena-ādayaḥ sabhyāḥ uccakaiḥ jahasuḥ tadāУграсена и прочие собравшиеся громко рассмеялись тогда; Уграсена-начальные собравшиеся громко рассмеялись тогда
उवाच दूतम् भगवान् परिहास-कथाम् अनुuvāca dūtam bhagavān parihāsa-kathām anuВладыка сказал послу вслед за шутливою беседою:; сказал послу Владыка шутливую беседу вслед
उत्स्रक्ष्ये मूढ चिह्नानि यैः त्वम् एवम् विकत्थसेutsrakṣye mūḍha cihnāni yaiḥ tvam evam vikatthase«я выпущу, о глупец, [те] знаки, которыми ты так хвалишься;; выпущу, глупец, знаки которыми ты так хвалишься
मुखम् तत् अपिधाय अ-ज्ञ कङ्क-गृध्र-वटैः वृतःmukham tat apidhāya a-jña kaṅka-gṛdhra-vaṭaiḥ vṛtaḥ«прикрыв то лицо, о неведающий, окружённый цаплями, коршунами и воронами,; лицо то прикрыв, неведающий, цаплями-коршунами-воронами окружённый
शयिष्यसे हतः तत्र भविता शरणम् शुनाम्śayiṣyase hataḥ tatra bhavitā śaraṇam śunāmты ляжешь убитым там — станешь прибежищем псов»; ляжешь убитый там будешь прибежище псов
इति दूतः तम् आक्षेपम् स्वामिने सर्वम् आहरत्iti dūtaḥ tam ākṣepam svāmine sarvam āharatтак посол весь тот попрёк принёс господину;; так посол тот попрёк господину весь принёс
कृष्णः अपि रथम् आस्थाय काशीम् उपजगाम हkṛṣṇaḥ api ratham āsthāya kāśīm upajagāma haКришна же, взойдя на колесницу, подступил к Каши; Кришна также колесницу взойдя Каши подступил же
译文

«Когда Рама ушёл во Врадж Нанды, владыка Каруши, о царь, [думая]: „Я — Васудева“, — неразумный отправил посла к Кришне. „Ты — Васудева, Владыка нисшедший, владыка мира“, — так подстрекаемый детьми, он счёл себя Ачьютою; и посла отправил тупой — к Кришне, чей путь непроявлен, в Двараку — как дитя, царь, сделанный [царём] детьми, неразумный. Посол же, придя в Двараку, владыке, восседающему в собрании, лотосоокому Кришне, изрёк царское послание: „Я — Васудева нисшедший, один только, и не иной, ради сострадания к существам; ты же оставь ложное именование. Те наши знаки, что ты по глупости носишь, о Сатвата, — оставив, приди ко мне за прибежищем; если же нет — дай мне битву“. Услышав то хвастовство малоумного Паундраки, Уграсена и прочие собравшиеся громко рассмеялись тогда. Владыка сказал послу вслед за шутливою беседою: „Я выпущу, о глупец, [те] знаки, которыми ты так хвалишься; прикрыв то лицо, о неведающий, окружённый цаплями, коршунами и воронами, ты ляжешь убитым там — станешь прибежищем псов“. Так посол весь тот попрёк принёс господину; Кришна же, взойдя на колесницу, подступил к Каши».

版本

ef18da5df192 · 发布于 2026年8月15日 23:00:00 UTC

可用语言RU

用方向键翻颂