摩诃婆罗多 3.171.1-10

天城文

अर्जुन उवाच
ततो माम् अभिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ॥
देवराजो ऽनुगृह्येदं काले वचनम् अब्रवीत् ॥
दिव्यान्य् अस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ॥
न त्वाभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश् चन ॥
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ॥
संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥
इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन् मघवान् प्रभुः ॥
अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥
देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान् महारवम् ॥
दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयम् इन्द्रो युयोज ह ॥
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्य् आभरणानि च ॥
प्रादाच् छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥
एवं संपूजितस् तत्र सुखम् अस्म्य् उषितो नृप ॥
इन्द्रस्य भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥
ततो माम् अब्रवीच् छक्रः प्रीतिमान् अमरैः सह ॥
समयो ऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥
एवम् इन्द्रस्य भवने पञ्च वर्षाणि भारत ॥
उषितानि मया राजन् स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥
ततो भवन्तम् अद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ॥
गन्धमादनम् आसाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥

转写 (IAST)

arjuna uvāca
tato mām abhiviśvastaṃ saṃrūḍhaśaravikṣatam ||
devarājo 'nugṛhyedaṃ kāle vacanam abravīt ||
divyāny astrāṇi sarvāṇi tvayi tiṣṭhanti bhārata ||
na tvābhibhavituṃ śakto mānuṣo bhuvi kaś cana ||
bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ karṇaḥ śakuniḥ saha rājabhiḥ ||
saṃgrāmasthasya te putra kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm ||
idaṃ ca me tanutrāṇaṃ prāyacchan maghavān prabhuḥ ||
abhedyaṃ kavacaṃ divyaṃ srajaṃ caiva hiraṇmayīm ||
devadattaṃ ca me śaṅkhaṃ devaḥ prādān mahāravam ||
divyaṃ cedaṃ kirīṭaṃ me svayam indro yuyoja ha ||
tato divyāni vastrāṇi divyāny ābharaṇāni ca ||
prādāc chakro mamaitāni rucirāṇi bṛhanti ca ||
evaṃ saṃpūjitas tatra sukham asmy uṣito nṛpa ||
indrasya bhavane puṇye gandharvaśiśubhiḥ saha ||
tato mām abravīc chakraḥ prītimān amaraiḥ saha ||
samayo 'rjuna gantuṃ te bhrātaro hi smaranti te ||
evam indrasya bhavane pañca varṣāṇi bhārata ||
uṣitāni mayā rājan smaratā dyūtajaṃ kalim ||
tato bhavantam adrākṣaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritam ||
gandhamādanam āsādya parvatasyāsya mūrdhani ||

逐字释义

梵语IAST释义

अर्जुन उवाच ततो माम् अभिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम् ॥ देवराजो ऽनुगृह्येदं काले वचनम् अब्रवीत् ॥ दिव्यान्य् अस्त्राणि सर्वाणि त्वयि तिष्ठन्ति भारत ॥ न त्वाभिभवितुं शक्तो मानुषो भुवि कश् चन ॥ भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः ॥ संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ इदं च मे तनुत्राणं प्रायच्छन् मघवान् प्रभुः ॥ अभेद्यं कवचं दिव्यं स्रजं चैव हिरण्मयीम् ॥ देवदत्तं च मे शङ्खं देवः प्रादान् महारवम् ॥ दिव्यं चेदं किरीटं मे स्वयम् इन्द्रो युयोज ह ॥ ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्य् आभरणानि च ॥ प्रादाच् छक्रो ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ एवं संपूजितस् तत्र सुखम् अस्म्य् उषितो नृप ॥ इन्द्रस्य भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ ततो माम् अब्रवीच् छक्रः प्रीतिमान् अमरैः सह ॥ समयो ऽर्जुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते ॥ एवम् इन्द्रस्य भवने पञ्च वर्षाणि भारत ॥ उषितानि मया राजन् स्मरता द्यूतजं कलिम् ॥ ततो भवन्तम् अद्राक्षं भ्रातृभिः परिवारितम् ॥ गन्धमादनम् आसाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥arjuna uvāca tato mām abhiviśvastaṃ saṃrūḍhaśaravikṣatam || devarājo 'nugṛhyedaṃ kāle vacanam abravīt || divyāny astrāṇi sarvāṇi tvayi tiṣṭhanti bhārata || na tvābhibhavituṃ śakto mānuṣo bhuvi kaś cana || bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ karṇaḥ śakuniḥ saha rājabhiḥ || saṃgrāmasthasya te putra kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || idaṃ ca me tanutrāṇaṃ prāyacchan maghavān prabhuḥ || abhedyaṃ kavacaṃ divyaṃ srajaṃ caiva hiraṇmayīm || devadattaṃ ca me śaṅkhaṃ devaḥ prādān mahāravam || divyaṃ cedaṃ kirīṭaṃ me svayam indro yuyoja ha || tato divyāni vastrāṇi divyāny ābharaṇāni ca || prādāc chakro mamaitāni rucirāṇi bṛhanti ca || evaṃ saṃpūjitas tatra sukham asmy uṣito nṛpa || indrasya bhavane puṇye gandharvaśiśubhiḥ saha || tato mām abravīc chakraḥ prītimān amaraiḥ saha || samayo 'rjuna gantuṃ te bhrātaro hi smaranti te || evam indrasya bhavane pañca varṣāṇi bhārata || uṣitāni mayā rājan smaratā dyūtajaṃ kalim || tato bhavantam adrākṣaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritam || gandhamādanam āsādya parvatasyāsya mūrdhani ||Once Arjuna had grown confident and his arrow-wounds had healed, Indra told him that all the divine weapons dwell within him and that no man on earth could ever overcome him; Bhishma, Drona, Kripa, Karna, Shakuni and the kings together do not equal a sixteenth part of Arjuna in battle; Maghavan gave him an unbreakable armor, a golden garland, the loud-sounding conch Devadatta, a splendid diadem, and heavenly garments and ornaments; Arjuna lived happily in Indra's sacred abode among the young gandharvas, until Shakra told him it was time to go, since his brothers remembered him; for five years he dwelt in Indra's abode, remembering the calamity born of the dice game, and then, upon reaching the summit of Gandhamadana, he saw Yudhishthira together with his brothers.

译文

Arjuna said: 'When I had grown confident and my arrow-wounds had healed, the king of the gods, blessing me, spoke to me in due time: "Bharata, all the divine weapons dwell within you. No man on earth is able to overcome you. Bhishma, Drona, Kripa, Karna, and Shakuni, together with the kings, my son, do not equal a sixteenth part of you when you stand in battle." The lord Maghavan gave me this protection for my body — a divine, unbreakable armor — and also a golden garland. The god gave me the thunderous conch Devadatta, and Indra himself placed upon me this splendid diadem. Then Shakra gave me these beautiful and magnificent heavenly garments and ornaments. Honored in this way, I lived happily in Indra's sacred abode together with the young gandharvas. Then Shakra, pleased, together with the immortals, said to me: "Arjuna, it is time for you to go: your brothers remember you." Thus, Bharata, I spent five years in Indra's abode, O king, remembering the calamity born of the dice game. Then, having reached Gandhamadana, I saw you on the summit of this mountain, surrounded by your brothers.'

注释

Arjuna lists the gifts of Indra, yet the memory of the dice game remains alive within his heavenly glory. His weapons and ornaments do not erase the earthly debt owed to Draupadi, his brothers, and the kingdom.

版本

8c6a37832f52 · 发布于 2026年7月16日 17:12:44 UTC

可用语言RUEN