सरस्वत्य् उवाच
यो ब्रह्म जानाति यथाप्रदेशं; स्वाध्यायनित्यः शुचिर् अप्रमत्तः ॥
स वै पुरो देवपुरस्य गन्ता; सहामरैः प्राप्नुयात् प्रीतियोगम् ॥
तत्र स्म रम्या विपुला विशोकाः; सुपुष्पिताः पुष्करिण्यः सुपुण्याः ॥
अकर्दमा मीनवत्यः सुतीर्था; हिरण्मयैर् आवृताः पुण्डरीकैः ॥
तासां तीरेष्व् आसते पुण्यकर्मा; महीयमानः पृथग् अप्सरोभिः ॥
सुपुण्यगन्धाभिर् अलंकृताभिर्; हिरण्यवर्णाभिर् अतीव हृष्टः ॥
परं लोकं गोप्रदास् त्व् आप्नुवन्ति; दत्त्वानड्वाहं सूर्यलोकं व्रजन्ति ॥
वासो दत्त्वा चन्द्रमसः स लोकं; दत्त्वा हिरण्यम् अमृतत्वम् एति ॥
धेनुं दत्त्वा सुव्रतां साधुदोहां; कल्याणवत् सामपलायिनीं च ॥
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्यास्; तावद् वर्षाण्य् अश्नुते स्वर्गलोकम् ॥
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति; हलस्य वोढारम् अनन्तवीर्यम् ॥
धुरंधरं बलवन्तं युवानं; प्राप्नोति लोकान् दश धेनुदस्य ॥
यः सप्त वर्षाणि जुहोति तार्क्ष्य; हव्यं त्व् अग्नौ सुव्रतः साधुशीलः ॥
सप्तावरान् सप्त पूर्वान् पुनाति; पितामहान् आत्मनः कर्मभिः स्वैः ॥
sarasvaty uvāca
yo brahma jānāti yathāpradeśaṃ; svādhyāyanityaḥ śucir apramattaḥ ||
sa vai puro devapurasya gantā; sahāmaraiḥ prāpnuyāt prītiyogam ||
tatra sma ramyā vipulā viśokāḥ; supuṣpitāḥ puṣkariṇyaḥ supuṇyāḥ ||
akardamā mīnavatyaḥ sutīrthā; hiraṇmayair āvṛtāḥ puṇḍarīkaiḥ ||
tāsāṃ tīreṣv āsate puṇyakarmā; mahīyamānaḥ pṛthag apsarobhiḥ ||
supuṇyagandhābhir alaṃkṛtābhir; hiraṇyavarṇābhir atīva hṛṣṭaḥ ||
paraṃ lokaṃ gopradās tv āpnuvanti; dattvānaḍvāhaṃ sūryalokaṃ vrajanti ||
vāso dattvā candramasaḥ sa lokaṃ; dattvā hiraṇyam amṛtatvam eti ||
dhenuṃ dattvā suvratāṃ sādhudohāṃ; kalyāṇavat sāmapalāyinīṃ ca ||
yāvanti romāṇi bhavanti tasyās; tāvad varṣāṇy aśnute svargalokam ||
anaḍvāhaṃ suvrataṃ yo dadāti; halasya voḍhāram anantavīryam ||
dhuraṃdharaṃ balavantaṃ yuvānaṃ; prāpnoti lokān daśa dhenudasya ||
yaḥ sapta varṣāṇi juhoti tārkṣya; havyaṃ tv agnau suvrataḥ sādhuśīlaḥ ||
saptāvarān sapta pūrvān punāti; pitāmahān ātmanaḥ karmabhiḥ svaiḥ ||
Sarasvati said: "Whoever knows Brahman in its proper place, is ever devoted to svadhyaya, pure and attentive, attains the divine city. There the heavenly waters, lakes, and apsaras shine. The gift of a cow leads to the highest world; the gift of a bull, to the world of the sun; a gift of clothing gives the world of the moon, and gold, an immortal state. For as many hairs as the given cow has, so many years the giver dwells in heaven; the gift of a bull yields a tenfold fruit. A seven-year agnihotra purifies seven generations of ancestors, both before and after."
fa545255a1c5 · 发布于 2026年7月16日 17:19:46 UTC
可用语言RUEN用方向键翻颂
Svadhyaya and giving are not separate: knowledge must become sacrifice, and sacrifice must purify the memory of one's lineage. Piety here embraces both one's personal fate and one's duty toward the ancestors.